June 27, 2015

ஒரு கதவின் புன்னகை


வீட்டின் முன் கதவில்
நான் விட்டுச் சென்ற
புன்னகை மட்டும்
எனக்காக காத்திருக்கிறது.
இரவின் முற்றத்தில்
குட்டி சுவரில்
புன்னகை மாறாமல்
மவுண புணர்ச்சி விதிகள்
அதுவும் அழகுதான்
நீர்த்து போன
என் சிந்தனையில்
சில துளி மட்டும்
எனக்காக
சேமிக்க கற்று கொண்டது
அந்த புன்னகை
சிலரின் தர்க்க பார்வையில்
சிரித்து பேசும் இதழ்கள்
துகிழ் உரிக்கப்பட்ட தோலை
புன்கையால் போர்த்திக்கொள்கின்றது
வாழ்க்கையின்
முன்னுரைக்கும் முகவுரைக்கும் மட்டும்
மொனலிஷா புன்னகை பூப்புக்கின்றன
சில
விந்தைகளை தாண்டி
விமர்ச்சன பழமாய்
புன்னகை விமர்ச்சிகப்படுவதற்கு
காரணம் உண்டு
புன்னகை என் கொடை
என் நிழலுக்கு
அது தரும் நிஜம்……

June 24, 2015

மோகத்தீ

மோகத்தீ
மனிதனின் சகலவிதமான பிரச்சனைகளுக்கும் மனம்தான் காரணம் என்பதை மாந்தன் எப்பொழுது அறிந்துக்கொள்கிறானே அன்றுதான் "தான்" என்கிற அகங்காரம். ஆணவம் அடங்கிய பின் பிறப்பின் தத்துவம் மனிதனுக்கு புரிந்துவிடும்.
நல்லவனாக இருந்து நான் என்னத்தை சாதித்தேன்? இது கெட்டவர்களின் உலகம். அவர்களின் வாழ்வு நலமாகத்தானே இருக்கிறது? இதோ பார்! என் வாழ்வு எவ்வளவு துன்பம் என்று வாழ்க்கையை நெந்துக்கொள்பவர்கள்தான் அதிகம். 

மனிதன் இயற்க்கைக்கு எதிராகத்தான் வாழ்கிறான். இயற்கையோடு இசைந்து வாழ
என்று கற்றுக்கொள்கிறானோ
அன்றுதான் மனிதன் மனிதநேயத்தோடு வாழ்கிறான் என்று புரிந்துக்கொள்ளலாம். உண்மையில் மனிதனின் ஒவ்வொரு எண்ணங்களும் இயற்கையோடும் இந்த பரவெளியில் விரிந்து எங்கோ ஒரு மூலையில் பதிந்து விடுகிறது.
மனம் என்பது மனிதனுக்கு கிடைத்த அற்புத அலாவூதின் விளக்கு. அதை தீட்டி மெருகூட்டி உள்ளன்போடு வாழ்ந்தால் தெய்வீகமான வாழ்வு நமக்கு வழிதுணையாகும். ஆனால் விதியின் வசத்தால் நன்றாக ஒழுக்க செம்மலாக வாழ்ந்த ஒர் மனிதனிடம் மோகத்தீ எப்படி வேகமாக பரவி அவரின் மதியை ஒரு மயக்க நிலைக்கு கொண்டுச்சென்றதுதான் மோகத்தீயின் கதைக் கரு.
வாழ்க்கை என்பது பட்டு மெத்தையல்லா. கல்லும் முள்ளும் நிறைந்த பாதையில் பயணம் போவது போன்றது நம் வாழ்வு. இன்பமுன் துன்பமும் சோதனையும் சாதனையும் இரண்டற கலந்து இடிமின்னல் போன்று மாறிவரும் வானிலை அறிவிப்பாக வந்து மயக்கம் தரும் நிலையில் வாழ்ந்து தொலைக்கின்றோம்.
ஊரிலே பெயர்பெற்ற குடும்பம். மீத்து லேடத்து குடும்பம் . தான தர்மங்களை செய்து சிறுக சிறுக தன் சேமிப்பை கறைத்துக் கொண்டிருந்த ராமுண்ணி தான் மோகத்தீயின் கதை மாந்தன்.
"நல்ல மனசுக்காரன் நீ" நல்ல மனசு இருந்த போதும் ராமுண்ணி .நல்ல மனசு உள்ளவங்களோட பிராத்தனை கடவுள் கேட்காம இருப்பாரா? என்று சான்றிதல் தரும் அச்சு வாத்தியார். ராமுண்ணியின் நண்பர்.
நீலகண்டன் வேலை வெட்டி இல்லாமல் வெறுமன சுற்றித்திரிந்துக்கொண்டிருந்தவன். எத்தனையோ முறை ராமுண்ணியிடம்
கடனாக வாங்கும் பணத்தை திரும்ப தந்ததில்லை .இருந்தாலும் கஷ்டம் என்று வந்து விட்டால் ராமுண்ணியின் முன் தான் நிற்பான். அன்றும் அப்படித்தான் அவர் முன் பணத்திற்கு வந்து விட்டான்
ஒடிங்கி போய்யிருக்கும் கொஞ்ச நஞ்ச பணத்தையும் தொலைப்பதற்கு ராமுண்ணியின் மனம் சங்கடப்பட்டாலும் தன் குலபெருமையை விட்டுக் கொடுக்கவும் மனம் இடம்தரவில்லை. ராமுண்ணிக்கு நீலகண்டன் ஒரேடியாக ஆயிரம் வெள்ளி என்றவுடன் முடியாது என மறுக்கவும் ராமுண்ணின் காலில் தடலென்று விழுந்து விட்டான் 
நீலகண்டன். தன் காலில் விழுந்துகிடக்கும் நீலகண்டனை பார்த்து மனம் கேட்கவில்லை. தன் மனைவியிடம் பறித்து வந்த இடுப்புக் கொடியை
கொடுத்து பணம் தருமாறு வேண்டுகிறான் நீலகண்டன். தன்னிடம் இருந்த 500 வெள்ளியை கொடுத்து நகையை நீலகண்டனை வைத்துக்கொள்ளுமாறு சொல்கிறார் ராமுண்ணி. ஆனால் பிடிவாதமாக மறுத்து அவரிடமே தந்துவிட்டு செல்கிறான் நீலகண்டன்.
ராமுண்ணிக்கு ஒரே கோபம். தன் குலப்பெருமைக்கு தீங்கு செய்துவிட்டு போகிறான் என்ற கோபம். தன் குடும்பம் மற்றவர்களின் நகையை வைத்து பணம் தரும் கேவலமான நிலைக்கு இன்னும் தரம் தாழவில்லை என்று நினைப்பு அந்த நகைகளை அன்று மாலையே அவனிடம் தந்து விட வேண்டும் என்று நினைத்து நீலகண்டனின் வீடு நோக்கிச் செல்கிறார் ராமுண்ணி. போகும் வழியில் அப்படி என்ன நகையைதான் அவன் கொடுத்திருக்கின்றான் என்று திறந்து பார்த்தவுடன் வெறும் இடுப்பு கொடிதான் அதில் இருந்தது.
நீலகண்டனின் வீட்டின் முன் நிற்கும் பெண்னைப் பார்க்கிறார். பெண்னின் இடுப்பும் தெரிகிறது தன் இடுப்பில் மடித்து வைத்திருப்பது அந்த பெண்னின் இடுப்புக் கொடி என்ற நினைப்பும் தோன்றுகிறது. ஒரு வார்த்தை பேசாமல் மீண்டு வீடு நோக்கி நடக்கின்றார்.
பல நாள் அதே எண்ணம் .தன் மனைவியிடம் மறைத்து வைத்து அதை நொடிக்கு ஒரு தரம் அழகு பார்த்து பெருமூச்சு விடுகின்றார்.
அவரின் மனம் அதன் செயல்பாடுகள் தடைப்படுகிறது. அச்சு வாத்தியார் சந்தேகம் கொள்கிறார் எதுவாக இருக்கும் என்று?
ராமுண்ணியின் மனைவிக்கும் தன் கணவனின் நிலைக்கண்டு எதுவும் புரியவில்லை.இடுப்பு கொடிதான் தன் கணவனை இந்த பாடு படுத்தியிருக்கிறது என்று தெரிந்துக் கொள்வதற்கு சில காலம் பிடிக்கிறது. தன் கணவன் வேறு ஒருவளிடம் மோகப் பித்து பிடித்திருக்கிறது என்று தெரிந்தவுடன் தன் கணவருடன் சண்டை போடுகிறாள் சரோஜினி.
ராமுண்ணியின் பித்துக்கு தான் காரணம் என்று அச்சு வாத்தியார் சொன்னதை கேட்டு அதிர்ச்சி அடைகிறாள் நீலகண்டனின் மனைவி சாவித்திரி.
ஒரு நாள் அவள் குளிக்கும் ஆற்றின் கரையில் வளர்ந்திருக்கும் புற்களின் மறைவில் இருந்து விடுப்பட்டு நடுங்கும் இரண்டு கரங்கள் அவளின் இடுப்பிலே அந்த இடுப்புக் கொடியை
கட்டி விடுகிறது. சாவித்திரி திகைத்து நிற்கிறாள்.
கடைந்து எடுக்கப்பட்ட காமமும் இல்லை. காட்சியோ .வார்த்தையோ வாக்கியமோ விரசமில்லை. ஆனால் ஒரு மனிதனின் மோகத்தீ மட்டும் கொழுந்து விட்டு எரிகிறது.
பண்பட்ட எழுத்தாளனின் எழுத்துக்கள் உணர்ச்சி பெருக்கத்தை உள்வாங்கி அழகுணர்ச்சியாக மாற்றி நம்மை கதையின் தன்மையோடு ஒன்றிட வைத்துவிடுகிறது.
கற்பனை வாதமும் அதையேற்றி தொற்றி நிற்கும் மனிதனின் பண்புக்கூறுகள் எவ்வளவு பெரிய கதைகளின் கருவாக உருக்கொள்கிறது. உணர்வுகள் மனிதனை மெருகேற்றும் அல்லது மிருகமாக்கும். கண்ணுக்கு தெரியாத தெரியாத உணர்ச்சி பிரவகம் என்பது ஒரு அணுசக்தியின் வெடிப்பின் நிலைதான்.அதன் வெப்பத்தால் உலகம் கண்டிப்பாக உருகித்தான் போகும்.
ஒருவனின் சீரிய பண்புக்கும் சீர்கெட்ட நடத்தைக்கும் மனம் தரிக்கெட்டு போகும் போது அக ஒழுக்கமுள்ள ஒரு மனிதன் மோகத்தீயால் புற ஒழுக்கத்தை மீறி செய்யும் செயல்களை ஒரு எதார்த்த நடையிலே கதை விரிந்துள்ளது.சாகித்ய அகாடமி விருந்து பெற்ற எம் முகுந்தனின் மோகத்தீ மலையாள மொழிப்பெயர்ப்பு குறு நாவல் என்று தெரியாமலே நம்மை சுட்டெரிக்கிறது.
.

June 4, 2015

குறத்தி முடுக்கு - நூல் விமர்ச்சனம்




குறத்தி முடுக்கு

தெருமுனைகளிலும் குறுகிய சந்துகளிலும் அழகு பதுமைகளாக நின்று தன் உடலை வியபாரச் சந்தையாக்கி எந்த ஒரு கூச்சமுமின்றி கூவி அழைந்து அதற்கு கூலியாக பணத்தை பண்டமாற்றமாக பெரும் ஒரு வகை தொழிளாளிகளை கண்டால் மனம் வெம்பி பதைபதைகிறது. அவர்களின் பின்னால் சுமக்க முடியாத துன்பங்களை சுமந்து ஆயிரம் துன்பக் கதைகளை சொல்லும் கதைச் சொல்லிகளாக வலம் வரும் ஒரு சில மாந்தர்களின் வாழ்வியல் கலைநயமிக்க கதை ஆசிரியகளால் எவ்வளவு வெகுளிதனமாக வெளிப்படுத்தப்படுகிறது?
காமம் கடந்த மனித வாழ்வை இவ்வளவு அழகாக எடுத்துச் சொல்ல முடியுமா என்பதை இந்த குறு நாவலை படித்த பிறகுதான் உணர்கின்றேன்.. வாழ்வில் சிற்சில சமயங்களில் காமம் கடைவிரித்து மனிதனின் போலி முகங்களை எப்படி வெளிக்கொணர்கின்றது என்பதுதான் கேள்வி? சிறு சிறு வாக்கியங்களிலும் கோர்வையாக வடிவமைகப்பட்ட சொற்களாலும் ஆதிமனிதனின் வாழ்வை போன்று ஒரு சிலரின் தேடுதல் வேட்கையை காமம் சார்ந்து சொல்ல முயற்ச்சித்துள்ள ஜி. நாகராஜனின் எழுத்துப் படிவம் வரவேற்கத்தக்கது.
காமம் என்பது புலன் சார்ந்த விசயம். ஆண் பெண் இருபாலரின் ஆசை விருப்பம் அதனுள் மெல்லிய நூற்கம்பிகளாக இழையோடி நிற்பது காமம். அறம் பொருள் இன்பம் என்ற வள்ளுவர் காமத்தை இன்பம் என்கிறார்.ஆனால் அந்த இன்பம் அறவழியில் பெற்றால்தான் இன்பம் இல்லையென்றால் அது பெரும் துன்பத்திற்கு வழிகோலும் என்பதை காலம் காலமாக நமது அறம் சார்ந்த பண்பட்ட நூல்கள் நமக்கு காட்டுகின்றன.
இளமை துள்ளலில் என் கையைப் பிடித்து அப்படிப்பட்ட பரந்தையர்களின் இடங்களுக்கு அறிமுகப்படுத்த நினைந்த நண்பர்களை நான் கடந்தும் கடிந்து வந்திருக்கின்றேன். பிறகு அப்படிப்பட்ட நண்பரிகளிடமிருந்து விலகியே நின்றிருக்கின்றேன். அது போன்றுதான் இங்கும் அறிமுக படலம்.இது போன்ற அனுபவங்களை பல ஆண்கள் கடந்துதான் வந்திருப்பார்கள். இந்த பெண்கள் விபச்சரிகளாக தன் வாழ்வை விற்கிறார்கள் என்றால் சில ஆண்கள் வேசித்தனங்களோடுதான் வாழ்கிறார்கள். அது எவ்வளவு பெரிய நயவஞ்சகம்
விபச்சாரத்தை நாடிச் செல்லும் ஒரு இளவயது மனிதனின் வேட்கையை மையமாக கொண்டு கதை நகர்ந்தாலும் இன்றைய நவநாகரிக உலகில் ஒழுக்கம் கெட்ட மனிதர்களால் ஒரு சில பெண்களின் வாழ்வு எப்படி சூறையாடப்படுகின்றது என்பது இந்த குறு நாவலை படித்தால் சற்றேனும் விளங்கிக்கொள்ள முடியும். ஆனால் இது ஒரு காதல் கதை அல்ல. காமத்தை காட்சி படுத்தியிருகின்றார்  விரசமில்லாமல்.
குறத்தி முடுக்கு என்பதே விபச்சார தெருவாக காட்சிப்படுத்தப்படுகிறது. அங்கு மனிதர்கள் எப்படி வியபாரப்பொருளாக மாற்றப்படுகின்றனர். சில ஆண்களின் காம வேட்கையினால் சில பெண்களின் பின்னால் கொடுரம் நிறைந்த ஒரு வாழ்வு எவ்வாறு பின்னப்படுகிறது என்பதை தெரிந்துக்கொள்ளாம்..
ஆணுக்கு பெண் தேவை பெண்னுக்கு ஆண்தேவை. காமம் அனைத்து ஜீவராசிகளுக்கும் தேவை, அது காதலாக இல்லாதபட்சத்தில் விலைக்கொடுத்து வாங்கப்படும் காமமாகத்தான் விபச்சாரம் தெரிகிறது.
திருமணம்தான் காதலின் குறிகோள் நாம் ஒருவரை ஒருவர் நேசிக்கின்றோம். அதுவே போதும் கல்யாணம் வேண்டாம் என்றால் அது உண்மைக் காதல் இல்லை.அது கள்ளக்காதல் கள்ளக் காதலர்கள் கல்யாணத்தை நினைப்பதே இல்லை என்று காமத்திற்கு புது அர்த்தத்தையே குடுத்திருக்கின்றார்.ஜி. நாகராஜன்.
ஒரு மனிதன் தன் காம அபிஷசைகளை தீர்த்துக்கொள்ள விபச்சாரிகளை தேடிச் செல்வது பண்பாடான செயல் அல்ல. ஒரு கொடுர மிருகம் வேட்டையாடுதலில் சிக்கும் பலி ஆடுகள் போல் வீழ்த்துபோகும் இந்த பெண்களின் மறுப்பக்கத்தையும் அவர்களின் கண்ணீர் கதைகளை சொல்லும் ஆபாசத்தில் இருந்து முற்றிலும் மாறான கலைப்படைப்பாக இது நமக்கு தெரிகிறது.குறத்தி முடுக்கு. மற்றவர்கள் பேச மறுக்கும் கதை கரு.ஆபாசம் அசிங்கம் என்று மறுத்துரைக்கம் விபச்சாரத்தை எந்த ஒரு ஆபாச வார்த்தைகளும் வர்ணனைகளும் இல்லாமல் ஒரு சில கதைமாந்தர்களுடன் அழகாக கடந்திருக்கின்றார் கதையாசிரியர்.
அனைவரும் படிக்கவேண்டிய குறுநாவல்.. பெண் விடுதலையை பற்றிக்கொண்டு பேசுபவர்களும் பெண்களின் துயரங்களை புரிந்துக்கொள்வதே இல்லை.

- ஜி.நாகராஜன் -1963 முதற்பதிப்பு.