October 7, 2014

திசைக்கு ஒரு தமிழன்

திசைக்கு ஒரு தமிழன்
திக்கற்று கிடக்கின்றான்
தனித்து போகும் பிணம்போல
தனிமை சுகமென்று சாகின்றான்.

காலம் கடந்து போன பாதையில்
காலனை கூவிஅழைக்கிறான் போதையில்
ஞாலம் புரியாத மயக்கத்தில் - அஞ்
ஞானக் கண்கொண்டு பார்கிறான் குழப்பத்தில்

முடிந்தவரை இருந்துவிட்டு
முதுகை சொரியும் பரம்பரையோ
முடிவுரை எழுதுவற்குள் - கிலி
முந்திக்கொண்டு சாய்கின்றான்.

ஏங்கிக் கிடகின்ற தமிழனுக்கு
ஏழ்மைதான் நிரந்திரமா?
தூங்கி வழிகிற தமிழனுக்கு
என்றுதான் சுகந்திரமோ?

ஆயுல் முடியும் முன்
ஆர்பரிக்கும் சோகம்
அடிமையாய் வாழ்வதற்க

ஆயிரம் சாதி பிண்டம்?
Post a Comment