October 8, 2013

கருவறை முகப்பு

உடைகளை களைந்து
உணர்வுகளை துறந்து
நான் சலனமற்று
மவுணமாகும் போது
மனப்பைத்தியம் என்கிறது
இந்த உலகம்

கால நித்தியம் கலந்து நிற்கும்
நிஜமான ஆத்ம ஜோதி போல்
மானுடத்தின் மறுபக்கம்
நிசப்த்தமான இரவுகளாகி
நீண்டுக்கொண்டு போகும்
பிறப்பின் ரகசியம் போல

என் தாயும்
என் தந்தையும்
செய்துக் கொண்ட
உரிமை சாசனம்
என் பிறப்பு

எத்தனை பிறவி
என் பிறப்பு என்பதை விட
நான் மற்றவனா? இல்லை
மற்றவன்தான் நானா என்பதை
அறிய இன்னும் எத்தனை பிறவிகள்?

என் வாழ்வு
எத்தனை சாகப்தம்
எத்தனை பிராப்தம்
அதை உணர முடியாமல்
எத்தனை முகமுடிகள்
என் காலச் சுவடுகளில்................

சொர்க்கதிற்கும் நரகத்திற்கும்
இடைப்பட்ட இந்த பூமி பந்தின்
நித்திய ஜீவனின் பாதச்சுவடுகளை
கருவறை முகப்பில் தடம் பதிப்பது யார்?
கார்காலத்தை கைகளில் ஏந்தியது யார்?

என்
முன்னோர்களின்
மன பிம்பங்கள்
என்
மவுணங்களாக
எப்படி
தொடர்க்கதைகளாகின்றன?

இருண்ட பிரமாக்களாக
நீண்டுக்கொண்டிருக்கும்
மரணபயங்களுக்கும்
எம்
வாழ்வில் சரிப்பாதியாகிவிடுகின்றன

எல்லையற்ற இயற்கையை போல
எண்ணிறைந்த ஆத்மாக்கள் வரவுகளுக்கு
ஏங்குகின்றன இந்த உலகம்?

உறைந்து போகும்
உணர்வுகள் அற்ற
அடுத்த கட்ட வாழ்க்கை
பயணங்களுக்கு

சலனமற்றுக்கிடக்கும் என் ஜீவனின்
மவுணத்தை யார் கடந்து செல்ல போகிறார்?

என் பிரமாண்டமான
ஆன்மா
என் முன்னோர்களின்
ஒரு துளி என்பதை
என் சலனமற்ற
எனது மவுணம்
ஒரு சித்தனை போல
சித்தம் ஒடுங்கி நிற்கிறது
மனப்பைத்தியங்களாக...........
Post a Comment