March 27, 2012

பொருளாதார விடியலை நோக்கி.......வேதமும் விவாதமும்





நீண்ட நெடு நேர காலைப்பொழுது, என் நினைவுகளை ஆக்கிரமித்துக் கொண்டிருந்தது. விடிந்த பிறகு ஒரு விடியலை நோக்கி எனது மனமும் விரைந்துக்கொண்டிருந்தது. அதிகாலை 5.00 மணிக்கு எழுந்து காலைக்கடனை முடித்து எளிய முறை உடல் பயிற்சி செய்து, தியானம் தவம் என்று அமர்வது அன்றாட வாழ்க்கை கடமையாகிவிட்டது. என் வாழ்வில் இயங்கும் அன்றைய நிகழ்ச்சி நிரலில் காலை கதிரவன் எழுந்து நின்று வாழ்வுக்கு வழி காட்ட தொடங்கிவிட்டான் என்றுதான் சொல்லவேண்டும்.

கண் கெட்ட பிறகு சூரிய நமஷ்காரமா? என்ற பழமொழி உண்டு. கண்கள் கெட்டு பார்க்க முடியாத போது சூரியனை வணங்கி பயனில்லை என்ற கூற்றுக்கு மறு அர்த்தத்தை கூறுவது யாது என்றால் கண்கள் கெடுவதற்கு முன் அதை பாதுக்காக்கும் பொறுப்பு நமக்கு இருக்க வேண்டு என்பதே. அது கண்கள் சார்ந்ததோ ,உடல் உயிர் சார்ந்ததோ அல்லது நமது அருள் பொருள் சார்ந்தாயினும் அதை பெருக்குவதற்கும் வளப்படுத்துவதற்கும், பாதுக்காப்பதற்கும் நாம் முயற்சிக்க வேண்டும். குறிப்பாக பொருளாதார அடிப்படையை உறுதிப்படுத்துவதற்கும், அதை மேன்படுத்துவற்கும் நமது மலேசிய இந்திய சமுகம் முயற்சிக்கவேண்டும். அதை செய்ய தவறினால் நாமும் கண்களை இழந்த குருடர்களாகதான் வலம் வருவோம்.

சில வாரங்களாக, தொடர்சியாக தினசரிகளில் வெளி வந்த விளப்பரங்களில், மலேசிய இந்தியர்களின் பொருளாதார கருத்தரங்களில் பங்குகொள்ள வாரீர் என்று அழைப்பினை கண்டு, சென்று வருவோம் என்று முடிவெடுத்தேன். சில சமயங்களில் இப்படிப்பட்ட கருத்தரங்கங்கள் வெறுமனே கண் துடைப்பாகவும் அல்லது கண் காட்டி வித்தையாகத்தான் இருக்கும். எப்படிப்பட்ட தீர்மானமும் அதிகார பலமுள்ள அரசியல் சாசனத்தில் இடம் பெறாவிட்டால் உப்பு சப்பில்லா பண்டமாகத்தான் இருக்கும். அது மாற்றங்களை எற்படுத்தாத மாற்று நிகழ்வாகத்தான் இருக்கும். கூடி களித்து கூப்பாடு போடும் மனிதர்கள் மத்தியில் இந்தியர்களின் பொருளாதர கனவு வெறும் கானல் நீராகத்தான் தெரியும்.

சில குறிக்கோளோடு இந்தியர்களின் பொருளாதார பலத்தை பெருக்கும் அதிவேக திட்டங்களை வகுக்கும் ஒரு பொருளாதார மாநாடக இருக்குமா என்ற கேள்வி கணைகளோடு கிள்ளான் சீன ஹோக்கியன் மண்டபத்தில் காலடி எடுத்து வைத்தேன்.

மலேசிய பிரதமர் துறையின் திட்டமிடல் பிரிவின் ஆதரவோடும் மற்றும் “மய்க்கி” என்னும் மலேசிய இந்திய வர்த்தக சங்கத்தின் ஏற்பாட்டில் “தைரியமான ஒரு மாற்றங்களை நோக்கி” என்ற கருப்பொருளோடு அந்த மாநாடு களைக்கட்டிக் கொண்டிருந்தது.

மனதில் ஒரு சிறிய பாரம் அவசரமாக கிளம்பிய ஒரு நிகழ்வு என்பதால் என் அலைப்பேசியின் மின்கலத்தை மறு மின்பச்சலுக்கு விட மறந்துவிட்டேன். ஒரு அலைப்பேசி அழைப்பயை செய்யவேண்டும் என்று நினைத்துக்கொண்டிருந்தேன் கடைச்சி வரைக்கும் அது முடியாமல் போய்விட்டது. என் உற்ற நண்பர் ஒருவரிடம் இந்த நிகழ்வுக்கு பற்றி சொல்லி நீங்களும் வருகை தருகிறீர்களா என்று கேட்பற்கு முடியாமல் போய்விட்டது.இறுதி நேரத்தில் என் அலைப்பேசி இயங்க மறுத்துவிட்டதுதான் அதற்கு காரணம்.

எப்படிப்பட்ட பொருளாதார மாநாடாக இருந்தாலும் நம் இந்தியர்கள் கேட்கும் முதல் கேள்வி. பண உதவி செய்வார்களா? என்பதாகத்தான் இருக்கும்.கறுப்பு பட்டியல் இடப்பட்ட எனது பெயருக்கு மலேசிய நிதியகங்களில் இருந்து எந்த பண உதவி கிடைக்கவில்லை. அரசாங்க உடவி கிடைக்கும் என்று எதிர்ப்பார்த்தால் அது கிடைக்க மாற்றேன் என்கிறது.பிறகு நான் யாரிடம் உதவி கேட்பது என்ற கேள்விகணைகள்தான் அதிகம். சில சமயங்களில் அந்த பாரங்களை பூர்த்திசெய்யுங்கள் இந்த பாரங்களை பூர்த்தி செய்யுங்களை என்று அலைகழித்துவிட்டு பிறகு கடனுக்கு மனு செய்ய முடியாது என்கின்றனர். அதே சமயம் மலாய் இனத்திற்கு சலுகைகளை வாரி வழங்குகின்றனர். நாம் கேட்டால் இனப்பாடுபாகுகளை காட்டுகின்றனர் என்பதன் போன்ற குற்றச்சாட்டுகள். அதில் உண்மைகள் நிறைந்திருகின்றன என்பதை யாரும் மறுக்கமுடியாது.

மலேசிய அரசாங்கத்தின் பொருளாதார கொள்கையில் ஏற்ற தாழ்வுகள் நிச்சயம் உண்டு. புதிய பொருளாதார கொள்கை புறம்தள்ளிகிடந்த மலாய் இனத்தை மேன்படுத்துவது ஒன்றேதான் அதன் இலக்கு என்பதை இங்கு உள்ளவர்களுக்கு தெரியும். அதிகார பலத்தோடு அதை சாதித்த வரலாறு இந்த மலேசிய அரசங்கத்திற்கு உண்டு என்பதையும் யாரும் மறுக்க முடியாது. எவ்வளவு அருமையான ஒரு பொருளாதார திட்டத்துடன் அதை சாதித்தார்கள் என்பதை கண்னோட்டமிட்டால் அவர்கள் செய்த அற்புதம் நமக்கு விளங்கும். அதே போன்ற ஒரு திட்டமிடல்தான் தேவை இன்றைய மலேசிய இந்திய சமுகத்தினருக்கு. ஒரு முழுமையான பொருளாதார வீயுக அமைப்புடன் கூடிய புதிய பொருளாதார கொள்கை எற்படுத்தபட வேண்டிய அவசியம் உண்டு.

சில சமயங்களில் இனபாகுபாடு முறையில் வணிக கடப்பாடுகளை கட்டுப்பாடுகளை வரைந்து மற்றவர்களின் முன்றேற்றத்தை ஒடுக்குவதை நோக்கமாக கொண்டுள்ளது. அனால் அமானா சாஹம். அமானா நேசனல், காசன நேசனல் என்று பண மூதலீட்டு திட்டத்திலும் பெல்டா, பெல்கர என்ற விவசாய பண்ணையுடன் எண்ணை வளம் கொண்ட பெட்ரொனாஸ் வரைக்கும், பெருடுவா, புரத்தோன் வாகன திட்டத்துடன் பெரும் பெரும் திட்டங்களை தீட்டி மலாய் இனத்தை பெரும் பணகார இனமாக மாற்றி இருக்கின்றனர். பெரும் பணத்தை வாரி இரைத்து மலாய்க்கார மாணர்வர்களை அமெரிக்க ஐரோப்பிய அஸ்திரலியா ஜாப்பான் வரைக்கும் அனுப்பி தொழி கல்வி கற்க வழிவகைகளை செய்திருகின்றனர். பெரும்பான்மை மலாய் இனத்தை கல்வி கற்ற இனமாக மாற்றியும் இருகின்றனர்.

அதே போன்று அடிமட்ட தொழிளாலர்களிருந்து உயர்மட்ட ஆளுமை திறன் கொண்டவர் வரைக்கு ஒரு இன சார்பானவர்களை வேலைக்கு அமர்ந்துவது வரைக்கும். எந்த தொழில் தொடங்கினாலும் நாட்டின் பெறும்பான்மை இனத்தை சார்ந்தவர்களுக்கு பங்கு தரவேண்டி கட்டாயப்படுத்துதல். மலாய்கார்களுக்கு இலகுவான முறையில் உரிமம் என்ற சில கொள்கைகளை வரையறுத்துக் கொண்டு செயல்பட்டுக் கொண்டிருந்த அரசாங்க அதிகாரிகளினால் மாற்று இன மக்களிடம் பெரும் அதிப்தி நிலவியதை மறுக்கமுடியாது. அதே சமயம் மலாய் மற்றும் பூமிபுத்தர என்ற கொள்கை ரீதியில் அவர்களின் வாழ்வுக்கும் வளர்ச்சிக்கும் உத்தரவாதம் அளிக்கும் அதே வேளை மற்றவர்களை மாற்றம் தாய் பிள்ளையாக கருதி செயல் படும் அரசாங்கதின் உணர்வுகளை மாற்றவேண்டிய கட்டாயம் நமக்கு இருக்கிறது என்ற காரணத்தால் இது போன்ற மாநாடுகளில் நாமும் களம் இறங்கினால் நன்றாக இருக்கும் என்ற நோக்கோடு கலந்துக் கொண்டேன்.

“என்ன செய்யலாம் ஏது செய்யலாம்” என்ற எண்ணத்தோடு பெரும் எண்னிக்கையோடு வந்த மக்கள் கூட்டத்தின் மத்தியில் சிறு துளியாக அதே சமயம் பார்வையாளனாகவும் கலந்துக் கொண்டேன். கலந்துரையாடல் பிரச்சனைகள் மற்று அதன் தீர்வு என்ற நோக்கோடு பல பிரச்சனைகளை அங்கு குமிந்திருந்த மக்கள் அலசி ஆராய்ந்திருந்துக் கொண்டிருந்தனர். இங்கு பேசப்படும் பிரச்சனைகளை கண்டிப்பாக மாண்புமிகு பிரதமர் டத்தோ ஸ்ரீரி நஜிப்பிடம் கொண்டு செல்லப்படும் என்று கூறப்பட்டது. அதற்கான ஆலோசனையும் திட்டங்களும் பிரதமரிடம் கலந்து ஆலோசித்த பிறகு வழிமுறைகளுக்கு கொண்டுவரப்படும் என்ற வாக்குறுதியும் வழங்கப்பட்டது.

இறுதியாக பேசிய மதிப்பிற்குரிய “பெமண்டு” அமைப்பின் இயக்குனர்களின் ஒருவர் திரு ரவிந்திரன் அவர்களின் பேச்சும் கேள்விகளுக்கு தந்த விளக்கங்களும் சிறப்பாக இருந்தன. அற்புதமான தலைமைத்துவ ஆற்றலுடன் அவர் நல்கிய ஆலோசனைகள் பிரமிக்க வைத்தன. படித்த மனிதர்கள் ஒன்று திரண்டு வாருங்கள் இந்த சமுதாயத்தின் பொருளாதார பலத்தை மாற்றுவோம் என்று இளைஞர்களுக்கு அறைக்கூவல் விடுத்தார்.

எனக்கு தெரிந்த வகையில் இந்த இந்திய சமுதாயத்தின் எழுச்சிக்கும் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கும் குழு முறையில் இயங்கும் அதே வேளையில் தனி மனித வளர்ச்சிக்கும் அவர்களின் வியபார முனைப்புக்கு பண உதவி மட்டும் போதாது மாறாக ஒருவர் எவ்வகையான வியபாரத்தை தேர்ந்தெடுப்பது.நவீன வியபாரம் என்ன? அதை எவ்வாறு கையாலுவது? நவீன வியபார யுத்திகளை எவ்வாறு புகுத்துவது? நிர்வாக திறனை பயற்சி அளித்தல். உலக மய கொள்கைக்கு எவ்வாறு கொண்டு செல்வது? என்று பயற்சி அளித்தால் நமது இந்திய சமுக பொருளாத உயர்வு பெரும். காரணம் பண சிக்களை தவிர்த்து பணத்தை எவ்வாறு செலவு செய்ய தெரியமால் தவிப்பவர்களும் அதிகம் என்பேன். அரசாங்க தடங்கள், அனுபவ குறைவு, நிர்வாக சிக்கல் மற்றும் எவ்வாறான வகையில் முதலீடுகளை செயல்படுத்துவது என்று தெரியாமல் தயங்கும் நண்பர்கள் அதிகம். அது போன்றவர்களுக்கு உதவும் வகையில் தொழில் நூட்ப வல்லுனர்கள் குழுக்கள் இருந்தால் நமது இளைஞர்களும் தயக்கம் இல்லாமல் புதிய தொழில் துறைகளில் நாட்டம் செலுத்துவார்கள்.

என் நண்பர் ஒருவர் சொல்வது போல் மலேசிய இந்திய மாணவர்கள் அணைவருக்கும் சட்டத்தின் வழி “மாரா” போன்று இலவச உயர்க்கல்வியை தந்தாலே எற்ற தாழ்வுகளும் ஏழ்மையும் மறையும். சமுக சிக்கல்கள் தீரும்.

வானை உயர்ந்து பார்க்கலாம். வட்ட நிலவை அளைந்தும் பார்க்கலாம். கோடி நட்சத்திரங்களை உற்றும் பார்க்கலாம். ஆனால் தன்னை உணர்ந்து பார்க்காதவனை, தனது பலத்தையும் பலவினத்தையும் உணராதவனை இந்த உலகம் ஒரு போது நிமிர்ந்து பார்க்கவே பார்க்காது. அது இந்த சமுதாயத்துக்கும் பொருந்தும். பணபலமும் மன பலமும் இல்லாத எந்த இனமும் அடிமை இனமாகத்தான் பார்க்கப்படும். ஒரு இனத்தையே பணக்கார சமுதாயமாக மாற்றம் கான விளையும் அன்பு செஞ்சங்களுக்கு அதே வேளையில் தன்னை தானே மாற்றதுத்துக்கு வித்திட அங்கு குமிந்திருந்த அனைத்து நல்ல உள்ளங்களுக்கும் இந்த வேளையில் வாழ்த்துக்களை நன்றிகளையும் தெரிவித்துக்கொள்வோம். வாழ்க வளமுடன்.
பொருளாதார விடியலை நோக்கி.......வேதமும் விவாதமும்

நீண்ட நெடு நேர காலைப்பொழுது, என் நினைவுகளை ஆக்கிரமித்துக் கொண்டிருந்தது. விடிந்த பிறகு ஒரு விடியலை நோக்கி எனது மனமும் விரைந்துக்கொண்டிருந்தது. அதிகாலை 5.00 மணிக்கு எழுந்து காலைக்கடனை முடித்து எளிய முறை உடல் பயிற்சி செய்து, தியானம் தவம் என்று அமர்வது அன்றாட வாழ்க்கை கடமையாகிவிட்டது. என் வாழ்வில் இயங்கும் அன்றைய நிகழ்ச்சி நிரலில் காலை கதிரவன் எழுந்து நின்று வாழ்வுக்கு வழி காட்ட தொடங்கிவிட்டான் என்றுதான் சொல்லவேண்டும்.

கண் கெட்ட பிறகு சூரிய நமஷ்காரமா? என்ற பழமொழி உண்டு. கண்கள் கெட்டு பார்க்க முடியாத போது சூரியனை வணங்கி பயனில்லை என்ற கூற்றுக்கு மறு அர்த்தத்தை கூறுவது யாது என்றால் கண்கள் கெடுவதற்கு முன் அதை பாதுக்காக்கும் பொறுப்பு நமக்கு இருக்க வேண்டு என்பதே. அது கண்கள் சார்ந்ததோ ,உடல் உயிர் சார்ந்ததோ அல்லது நமது அருள் பொருள் சார்ந்தாயினும் அதை பெருக்குவதற்கும் வளப்படுத்துவதற்கும், பாதுக்காப்பதற்கும் நாம் முயற்சிக்க வேண்டும். குறிப்பாக பொருளாதார அடிப்படையை உறுதிப்படுத்துவதற்கும், அதை மேன்படுத்துவற்கும் நமது மலேசிய இந்திய சமுகம் முயற்சிக்கவேண்டும். அதை செய்ய தவறினால் நாமும் கண்களை இழந்த குருடர்களாகதான் வலம் வருவோம்.

சில வாரங்களாக, தொடர்சியாக தினசரிகளில் வெளி வந்த விளப்பரங்களில், மலேசிய இந்தியர்களின் பொருளாதார கருத்தரங்களில் பங்குகொள்ள வாரீர் என்று அழைப்பினை கண்டு, சென்று வருவோம் என்று முடிவெடுத்தேன். சில சமயங்களில் இப்படிப்பட்ட கருத்தரங்கங்கள் வெறுமனே கண் துடைப்பாகவும் அல்லது கண் காட்டி வித்தையாகத்தான் இருக்கும். எப்படிப்பட்ட தீர்மானமும் அதிகார பலமுள்ள அரசியல் சாசனத்தில் இடம் பெறாவிட்டால் உப்பு சப்பில்லா பண்டமாகத்தான் இருக்கும். அது மாற்றங்களை எற்படுத்தாத மாற்று நிகழ்வாகத்தான் இருக்கும். கூடி களித்து கூப்பாடு போடும் மனிதர்கள் மத்தியில் இந்தியர்களின் பொருளாதர கனவு வெறும் கானல் நீராகத்தான் தெரியும்.

சில குறிக்கோளோடு இந்தியர்களின் பொருளாதார பலத்தை பெருக்கும் அதிவேக திட்டங்களை வகுக்கும் ஒரு பொருளாதார மாநாடக இருக்குமா என்ற கேள்வி கணைகளோடு கிள்ளான் சீன ஹோக்கியன் மண்டபத்தில் காலடி எடுத்து வைத்தேன்.

மலேசிய பிரதமர் துறையின் திட்டமிடல் பிரிவின் ஆதரவோடும் மற்றும் “மய்க்கி” என்னும் மலேசிய இந்திய வர்த்தக சங்கத்தின் ஏற்பாட்டில் “தைரியமான ஒரு மாற்றங்களை நோக்கி” என்ற கருப்பொருளோடு அந்த மாநாடு களைக்கட்டிக் கொண்டிருந்தது.

மனதில் ஒரு சிறிய பாரம் அவசரமாக கிளம்பிய ஒரு நிகழ்வு என்பதால் என் அலைப்பேசியின் மின்கலத்தை மறு மின்பச்சலுக்கு விட மறந்துவிட்டேன். ஒரு அலைப்பேசி அழைப்பயை செய்யவேண்டும் என்று நினைத்துக்கொண்டிருந்தேன் கடைச்சி வரைக்கும் அது முடியாமல் போய்விட்டது. என் உற்ற நண்பர் ஒருவரிடம் இந்த நிகழ்வுக்கு பற்றி சொல்லி நீங்களும் வருகை தருகிறீர்களா என்று கேட்பற்கு முடியாமல் போய்விட்டது.இறுதி நேரத்தில் என் அலைப்பேசி இயங்க மறுத்துவிட்டதுதான் அதற்கு காரணம்.

எப்படிப்பட்ட பொருளாதார மாநாடாக இருந்தாலும் நம் இந்தியர்கள் கேட்கும் முதல் கேள்வி. பண உதவி செய்வார்களா? என்பதாகத்தான் இருக்கும்.கறுப்பு பட்டியல் இடப்பட்ட எனது பெயருக்கு மலேசிய நிதியகங்களில் இருந்து எந்த பண உதவி கிடைக்கவில்லை. அரசாங்க உடவி கிடைக்கும் என்று எதிர்ப்பார்த்தால் அது கிடைக்க மாற்றேன் என்கிறது.பிறகு நான் யாரிடம் உதவி கேட்பது என்ற கேள்விகணைகள்தான் அதிகம். சில சமயங்களில் அந்த பாரங்களை பூர்த்திசெய்யுங்கள் இந்த பாரங்களை பூர்த்தி செய்யுங்களை என்று அலைகழித்துவிட்டு பிறகு கடனுக்கு மனு செய்ய முடியாது என்கின்றனர். அதே சமயம் மலாய் இனத்திற்கு சலுகைகளை வாரி வழங்குகின்றனர். நாம் கேட்டால் இனப்பாடுபாகுகளை காட்டுகின்றனர் என்பதன் போன்ற குற்றச்சாட்டுகள். அதில் உண்மைகள் நிறைந்திருகின்றன என்பதை யாரும் மறுக்கமுடியாது.

மலேசிய அரசாங்கத்தின் பொருளாதார கொள்கையில் ஏற்ற தாழ்வுகள் நிச்சயம் உண்டு. புதிய பொருளாதார கொள்கை புறம்தள்ளிகிடந்த மலாய் இனத்தை மேன்படுத்துவது ஒன்றேதான் அதன் இலக்கு என்பதை இங்கு உள்ளவர்களுக்கு தெரியும். அதிகார பலத்தோடு அதை சாதித்த வரலாறு இந்த மலேசிய அரசங்கத்திற்கு உண்டு என்பதையும் யாரும் மறுக்க முடியாது. எவ்வளவு அருமையான ஒரு பொருளாதார திட்டத்துடன் அதை சாதித்தார்கள் என்பதை கண்னோட்டமிட்டால் அவர்கள் செய்த அற்புதம் நமக்கு விளங்கும். அதே போன்ற ஒரு திட்டமிடல்தான் தேவை இன்றைய மலேசிய இந்திய சமுகத்தினருக்கு. ஒரு முழுமையான பொருளாதார வீயுக அமைப்புடன் கூடிய புதிய பொருளாதார கொள்கை எற்படுத்தபட வேண்டிய அவசியம் உண்டு.

சில சமயங்களில் இனபாகுபாடு முறையில் வணிக கடப்பாடுகளை கட்டுப்பாடுகளை வரைந்து மற்றவர்களின் முன்றேற்றத்தை ஒடுக்குவதை நோக்கமாக கொண்டுள்ளது. அனால் அமானா சாஹம். அமானா நேசனல், காசன நேசனல் என்று பண மூதலீட்டு திட்டத்திலும் பெல்டா, பெல்கர என்ற விவசாய பண்ணையுடன் எண்ணை வளம் கொண்ட பெட்ரொனாஸ் வரைக்கும், பெருடுவா, புரத்தோன் வாகன திட்டத்துடன் பெரும் பெரும் திட்டங்களை தீட்டி மலாய் இனத்தை பெரும் பணகார இனமாக மாற்றி இருக்கின்றனர். பெரும் பணத்தை வாரி இரைத்து மலாய்க்கார மாணர்வர்களை அமெரிக்க ஐரோப்பிய அஸ்திரலியா ஜாப்பான் வரைக்கும் அனுப்பி தொழி கல்வி கற்க வழிவகைகளை செய்திருகின்றனர். பெரும்பான்மை மலாய் இனத்தை கல்வி கற்ற இனமாக மாற்றியும் இருகின்றனர்.

அதே போன்று அடிமட்ட தொழிளாலர்களிருந்து உயர்மட்ட ஆளுமை திறன் கொண்டவர் வரைக்கு ஒரு இன சார்பானவர்களை வேலைக்கு அமர்ந்துவது வரைக்கும். எந்த தொழில் தொடங்கினாலும் நாட்டின் பெறும்பான்மை இனத்தை சார்ந்தவர்களுக்கு பங்கு தரவேண்டி கட்டாயப்படுத்துதல். மலாய்கார்களுக்கு இலகுவான முறையில் உரிமம் என்ற சில கொள்கைகளை வரையறுத்துக் கொண்டு செயல்பட்டுக் கொண்டிருந்த அரசாங்க அதிகாரிகளினால் மாற்று இன மக்களிடம் பெரும் அதிப்தி நிலவியதை மறுக்கமுடியாது. அதே சமயம் மலாய் மற்றும் பூமிபுத்தர என்ற கொள்கை ரீதியில் அவர்களின் வாழ்வுக்கும் வளர்ச்சிக்கும் உத்தரவாதம் அளிக்கும் அதே வேளை மற்றவர்களை மாற்றம் தாய் பிள்ளையாக கருதி செயல் படும் அரசாங்கதின் உணர்வுகளை மாற்றவேண்டிய கட்டாயம் நமக்கு இருக்கிறது என்ற காரணத்தால் இது போன்ற மாநாடுகளில் நாமும் களம் இறங்கினால் நன்றாக இருக்கும் என்ற நோக்கோடு கலந்துக் கொண்டேன்.

“என்ன செய்யலாம் ஏது செய்யலாம்” என்ற எண்ணத்தோடு பெரும் எண்னிக்கையோடு வந்த மக்கள் கூட்டத்தின் மத்தியில் சிறு துளியாக அதே சமயம் பார்வையாளனாகவும் கலந்துக் கொண்டேன். கலந்துரையாடல் பிரச்சனைகள் மற்று அதன் தீர்வு என்ற நோக்கோடு பல பிரச்சனைகளை அங்கு குமிந்திருந்த மக்கள் அலசி ஆராய்ந்திருந்துக் கொண்டிருந்தனர். இங்கு பேசப்படும் பிரச்சனைகளை கண்டிப்பாக மாண்புமிகு பிரதமர் டத்தோ ஸ்ரீரி நஜிப்பிடம் கொண்டு செல்லப்படும் என்று கூறப்பட்டது. அதற்கான ஆலோசனையும் திட்டங்களும் பிரதமரிடம் கலந்து ஆலோசித்த பிறகு வழிமுறைகளுக்கு கொண்டுவரப்படும் என்ற வாக்குறுதியும் வழங்கப்பட்டது.

இறுதியாக பேசிய மதிப்பிற்குரிய “பெமண்டு” அமைப்பின் இயக்குனர்களின் ஒருவர் திரு ரவிந்திரன் அவர்களின் பேச்சும் கேள்விகளுக்கு தந்த விளக்கங்களும் சிறப்பாக இருந்தன. அற்புதமான தலைமைத்துவ ஆற்றலுடன் அவர் நல்கிய ஆலோசனைகள் பிரமிக்க வைத்தன. படித்த மனிதர்கள் ஒன்று திரண்டு வாருங்கள் இந்த சமுதாயத்தின் பொருளாதார பலத்தை மாற்றுவோம் என்று இளைஞர்களுக்கு அறைக்கூவல் விடுத்தார்.

எனக்கு தெரிந்த வகையில் இந்த இந்திய சமுதாயத்தின் எழுச்சிக்கும் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கும் குழு முறையில் இயங்கும் அதே வேளையில் தனி மனித வளர்ச்சிக்கும் அவர்களின் வியபார முனைப்புக்கு பண உதவி மட்டும் போதாது மாறாக ஒருவர் எவ்வகையான வியபாரத்தை தேர்ந்தெடுப்பது.நவீன வியபாரம் என்ன? அதை எவ்வாறு கையாலுவது? நவீன வியபார யுத்திகளை எவ்வாறு புகுத்துவது? நிர்வாக திறனை பயற்சி அளித்தல். உலக மய கொள்கைக்கு எவ்வாறு கொண்டு செல்வது? என்று பயற்சி அளித்தால் நமது இந்திய சமுக பொருளாத உயர்வு பெரும். காரணம் பண சிக்களை தவிர்த்து பணத்தை எவ்வாறு செலவு செய்ய தெரியமால் தவிப்பவர்களும் அதிகம் என்பேன். அரசாங்க தடங்கள், அனுபவ குறைவு, நிர்வாக சிக்கல் மற்றும் எவ்வாறான வகையில் முதலீடுகளை செயல்படுத்துவது என்று தெரியாமல் தயங்கும் நண்பர்கள் அதிகம். அது போன்றவர்களுக்கு உதவும் வகையில் தொழில் நூட்ப வல்லுனர்கள் குழுக்கள் இருந்தால் நமது இளைஞர்களும் தயக்கம் இல்லாமல் புதிய தொழில் துறைகளில் நாட்டம் செலுத்துவார்கள்.

என் நண்பர் ஒருவர் சொல்வது போல் மலேசிய இந்திய மாணவர்கள் அணைவருக்கும் சட்டத்தின் வழி “மாரா” போன்று இலவச உயர்க்கல்வியை தந்தாலே எற்ற தாழ்வுகளும் ஏழ்மையும் மறையும். சமுக சிக்கல்கள் தீரும்.

வானை உயர்ந்து பார்க்கலாம். வட்ட நிலவை அளைந்தும் பார்க்கலாம். கோடி நட்சத்திரங்களை உற்றும் பார்க்கலாம். ஆனால் தன்னை உணர்ந்து பார்க்காதவனை, தனது பலத்தையும் பலவினத்தையும் உணராதவனை இந்த உலகம் ஒரு போது நிமிர்ந்து பார்க்கவே பார்க்காது. அது இந்த சமுதாயத்துக்கும் பொருந்தும். பணபலமும் மன பலமும் இல்லாத எந்த இனமும் அடிமை இனமாகத்தான் பார்க்கப்படும். ஒரு இனத்தையே பணக்கார சமுதாயமாக மாற்றம் கான விளையும் அன்பு செஞ்சங்களுக்கு அதே வேளையில் தன்னை தானே மாற்றதுத்துக்கு வித்திட அங்கு குமிந்திருந்த அனைத்து நல்ல உள்ளங்களுக்கும் இந்த வேளையில் வாழ்த்துக்களை நன்றிகளையும் தெரிவித்துக்கொள்வோம். வாழ்க வளமுடன்.