November 26, 2011

ஜிப்ரானின் காதல் கடிதங்கள் - கவிதையா? காவியமா?

தமிழ் இலக்கியங்களில் சங்கம்.. சங்கம்... சங்கப்பாடல்கள் என்று ஆயிரம் நூற்றாண்டை தான் நாம் முன் உதாரணப்படுத்துகின்றோம். அகப் பாடல்களில் வெளிப்படும் மன உணர்வுகளுடன் கூடிய வாழ்க்கை கூறுகளை அற்புதமாக கவிதை புனையும் அறிவும் கலை மாண்புகளை வெளிப்படுத்தும் ஆற்றலும் இன்றைய நூற்றாண்டு தமிழர்களிடம் இல்லையா? நமது சமுதாய கூறுகளை நளினமான இலக்கிய ஆற்றளோடு வெளிக்கொணர வேண்டிய சூழல் இன்னும் எழவில்லையா?

பல நூற்றாண்டுகளாக நம்மிடம் மகா கவிகள் தோன்றவில்லையா? தோன்றியிருக்கின்றார்கள் !. உலகப்புகழ்ப் பெற்ற சித்தாந்த வாதிகள் நம்மிடயே வாழவில்லையா? வாழ்ந்திருக்கின்றார்கள் !. நமது கவிதைகள் சித்தாந்தங்கள், சிந்தனை கருந்துக்களை உலகம் ஏற்றுக்கொண்டு போற்றிப் பாடுகிறதா? அற்புதமான நடைமுறை தமிழர்களின் வாழ்வியல் கருத்துக்கள் உலக சமுதாயத்திற்கு நாம் கொண்டு செல்ல தவறிவிட்டோமா? அல்லது உலக தரத்திற்கு ஏற்ற கவித்திறனோ, எழுச்சிக்கொண்ட சொல்லாடல்களை படைக்கும் தத்துவ முதிர்ச்சிக்கொண்ட இலக்கிய வாதிகள் நம்மிடம் இல்லையா என்ன? உண்டு! ஆனால் தமிழ் மொழி சார்ந்த மொழி பெயர்ப்பு இலக்கியங்களை உலக மொழியில் நாம் இயற்றவில்லை என்றே தோன்றுகிறது.

சங்கம் மறுவிய காலம் தொட்டு தமிழர்களின் இயல்பு வாழ்க்கையையும் அவர்களின் சிந்தனை சாரத்தையும் வாழ்க்கை நெறிகளையும் சிறப்பாக வடிக்க தவறிவிட்டோம் என்றுதான் நினைக்கின்றேன். ஆனாலும் வேற்று மொழி சிந்தனைகள், சித்தாந்தங்கள், கவிதைகள், கருப்பொருள்கள். அவர்களின் உள்ளக்கிடங்குகளை அற்புதமாக வெளிக்கொணர்ந்திருக்கின்றன. என்னற்ற கவிதைகள் கட்டுரைகள், மொழிப்பெயற்புக்களாக தமிழ்க்கூறும் நல்லுலகில் வலம் வந்துக்கொண்டிருகின்றன. நமது சிந்தனைகளை விட அவர்களின் சிந்தனை திறன் மேல் என்பதைவிட அவர்கள் இன்னும் சிந்தித்துக் கொண்டிருக்கின்றனர். நாம் செயலிழந்து விட்டோம் என்பதே உண்மை.

நேரடியான மொழிச்சார்ந்த படைப்புக்கள் போன்று உயிரோட்டமான கற்பனைகளையும் சிந்தனைகளையும் சுமந்து நிற்கும். கவிஞனின் கவிதை மனதுக்கும் அதை படிக்கும் வாசகனின் பார்வைக்கும் ஒரு உயிர்ப்பிக்கும் பாலமாகவும் அதே சமயம் ஆத்மாபூர்வமான உணர்வுகளில் பிணைந்திருக்கும் அற்புத களமாக அந்த கவிஞனின் உள்ள கிடங்கு தெரியும்.

பொதுவாகவே மொழிப்பெயர்ப்பு கவிதைகள் என்றாலே அதிலே ஆழமான அர்த்தங்களும் ஈர்ப்பு தன்மையும் குறைந்துதான் காணப்படும். அதையும் மீறி சில மொழி பெயர்ப்புக்கவிதைகள் மன உணர்வுகளை அப்படியே கிளர்ச்சிக்கொள்ளும் வகையில் அற்புதமாக காட்டப்பட்டிருக்கின்றன. அது மொழிப்பெயர்ப்பா இல்லை தமிழ் மொழியில் படைக்கப்பட்ட நேரடி ஆக்கங்களா என்னுமளவுக்கு மிகச் சிறந்த வெளியிடாக காணப்படுகிறது.
உண்மையில் சொல்லப்போனால் அப்படி ஒரு சிறந்த படைப்புக்களுக்கு சொந்தக்காரர்தான் லெபனானில் பிறந்து அமெரிக்காவில் வாழ்ந்த ஜிப்ரான். அவருடைய இரண்டு படைப்புக்களைதான் என்னால் படிக்க முடிந்தது. என் கண்களில் பட்ட அந்த அற்புத படைப்பிலக்கியங்களில் ஒவ்வொரு வார்த்தைகளும் கவிதைகளாகவும் ஒவ்வொரு கவிதையும் காவியங்களாகவும், மானுடத்தை உயிர்ப்பிக்கும் மன உணர்வுகளை கலை வடிவில் வெளிப்படுத்துகின்றன.

வானத்துக்கும் பூமிக்கும் இடைப்பட்ட தூரத்தை வார்த்தை கோவைகளாக வார்த்தெடுத்திருக்கின்றார் என்றால் அது மிகை அல்ல. ஒவ்வொரு வார்த்தையும் அற்புத துளிகளாக மன பூமியெங்கும் படர்ந்திருகின்றன.

நான் சில சமயங்களில் வியந்து படித்திருக்கின்றேன். அவருக்கு மட்டும் தத்துவங்கள் எல்லாம் எப்படி கவிதையாய் பூக்கிறது அவர் மனதில்யென்று?

ஜிப்ரானின் காதல் கடிதங்களின் தொகுப்பு.காதக் கடிதத்தை எப்படி கவிதை நடையில் உருமாற்றி உண்னத படைப்பாக நமக்கு தந்திருப்பதே போற்றுதல்குறிய ஒன்றாகவெ தெரிகிறது. இது கவிதையா இல்லை கடிதமா ?

இதோ சில தேன்துளிகள்.........

“அது ஒரு தெய்வீக நிலை.
தூரத்தில் இருப்பதை அருகே கொண்டு வருவது
மறைந்திருப்பதை வெளிப்படுதுவது
அனைத்தையும் ஜொலிக்கச் செய்வது”............

கடிதத்தில் கவிதை அன்றோ! கவிதையில் கடிதமா என்று தெரியவில்லை.

“சொர்க்கதின் அந்த நீலச்வாலை நிலை
மாற்றமில்லாதது. மாற்றும் வல்லமையுடையது.
மாறக்கூடியதல்ல, உத்தரவுகளை இடுவது
உத்தரவுகளுக்குப்பணிவதல்ல.”

..................தொடர்ந்து படியுங்கள்.

இரண்டு ஆத்மாக்களின் தமது ஸ்தூல வடிவில் கலந்து உறவாடியதன் சொல் வடிவமே ஜிப்ரானின் காதல் கடிதங்கள்.

“வலியின் விதைகள் தூவிய வடிவில்,
தனிமை நாற்று நட்டிருக்கும் வயலில்
பசியும் தாகமும் அறுவடை,
செய்யும் வயலின் கேலிப் பேச்சு
வளர்ந்து பயிராக முடியுமென்கிறாயா?”

எப்படிப்பட்ட கேலிப்பேச்சுக்கள் கூட சித்தாந்தங்களை சுமந்து நின்று கவிதையாய் வளம் பெருகிறது என்பதை நினைக்கும் போது மொழிப்பெயர்புக்கவிதைகளில் நமக்கும் பெரும் நாட்டம் ஏற்படுகிறது.

இன்றைய நூற்றாண்டு இலக்கியவாதிகளான பாரதி பாரதிதாசன் கண்ணதாசன் வைரமுத்து என்று வாலையடி வாலையாக வாழ்ந்துக்கொண்டிருக்கும் கவிப்பரப்பரைகள் இன்றளவு உயிர்ப்போடு கவிதைகளை படைத்திருந்தாலும் அவர்களின் கருத்துக்கள் உலக சமுதாயத்தை எட்டாமல் போனதற்கு மொழி பெயர்ப்பு இலக்கியம் நம்மிடம் வளராமல் போனதே அதற்கு காரணமாகும்

November 10, 2011

கடமை கன்னியம் கட்டுப்பாடு



கடமை கன்னியம் கட்டுப்பாடு

மறைந்த மக்கள் திலகம் எம்ஜியாரின் தாரக மந்திரங்களில் ஒன்று. அவருடைய படங்களில் சமுக சீர்திருத்தங்களுக்கு நல்ல பண்புகூறுகளுக்கு முக்கியதுவம் தந்து, கதாபாத்திரங்களில் சிறந்த முன்னுதாரன மனிதனை காட்சிப்படுத்துவது அவரின் சித்தாந்தங்களில் ஒன்று.

ஒழுக்க சீலர்களாகவும் கடமை கண்ணியம் கட்டுப்பாடு கொண்ட மனிதர்களாகவும் நல்லதை செய்வதற்கு அல்லலை அறுக்க துணிந்த மனித பண்புகளை வெளிக்கொணர வேண்டும் என்பது மக்கள் திலகத்தின் தலையாய நோக்ககங்களில் ஒன்று. மது அருந்துவதும் வெண்சுருட்டு பிடிக்க கூடாது என்பதும் அவரின் கட்டுப்பாடுகளில் ஒன்று. இறுதிவரைக்கும் அந்த லச்சியங்களை உயர்த்திப்பிடித்த மனிதர் அவர். எத்தனையோ கோடி இளைஞர்களின் பகுத்தறிவு பாதைக்கு வழிகாட்டியவர். அவரைப் பார்த்து திருந்திய உள்ளங்களும் இல்லங்களும் நிறையவே இருக்கின்றன.

எப்படியும் வாழலாம் என்பதை விட இப்படிதான் வாழ வேண்டும் என்ற இலச்சிய நோக்கோடு மனிதன் வாழவேண்டும் என்பது நல்லோர்களின் ஆவா. தரமான நெடுஞ்சாலைகளில் பயணம் செய்வதற்கு எவ்வளவு இலகுவாக இருக்கிறது? அதுவே கரடுமுரடான சாலைகளில் ஒடுவற்கு எவ்வளவு சிரமமான ஒன்றாக நமக்கு தெரிகிறது. வழிமுறைகளை நெறிபடுத்திய நல்ல இலக்குகள் நமது வாழ்க்கையில் இருந்தால் எவ்வளவு இன்பமயமாக இருக்கும் நமது வாழ்க்கை. ஆனால் கடமை கண்ணியம் கட்டுப்பாடுகளை தொலைத்த நமது இளைஞர்களின் வாழ்வு எப்படி இருக்கும்?

அன்றோறு நாள் நான் வாகனத்தில் பயணம் செய்துக்கொண்டிருந்த போது ஒரு முச்சந்தி சந்திப்பில் ஒரு வாகனத்தில் ஒருவனும் மற்றோருவன் மோட்டார் சைக்கலிலும் இருந்துக்கொண்டு பேசிக்கொண்டிருந்தனர். நானும் மற்ற வாகனத்திற்குதான் நிற்கிறார்கள் என்று நினைத்துக்கொண்டிருந்தேன். சில வினாடி கடந்த பின்புதான் திமிர்பிடித்த தமிழர்கள் என்று உணர்ந்தேன். என்ன செய்வது கடமை கண்ணியம் கட்டுப்பாடு தெரியாத ஜென்மங்களிடம் பேசி என்ன பயன்? ரவுடி சிங்கங்கள் போலும்.

அதே போல் ஒரு நாள் சீனர் இணைய மையத்தில் நுளைந்து வலைத்தளத்தில் வலம் வந்த போது பக்கத்தில் அமர்ந்திருந்த நம்மின சிறுவர்களின் அர்சனை வார்த்தைகளை கேட்டக முடியாமல் அந்த இடத்தை விட்டே அகன்று விட்டேன். அப்படி ஒரு செழுமைத்தமிழ். எங்கே இருக்கிறது நம்மினத்திடம் கண்ணியம் கட்டுப்பாடு?

அடுத்த இனம் நம்மை எப்படி எடைப் போடுகிறது என்பது கூட சிலருக்கு தெரிவதில்லை. ஆணவம் திமிர் அகந்தை கொண்டு நடப்பது இப்பொழுது ஒரு பண்பாடாக தெரிகிறது. மற்ற இனம் எங்கே எப்பொழுது சந்தித்தாலும் கைகொடுத்து வணங்கி வாழ்த்திக்கொள்வது அவர்களை பண்பாட்டின் முதிர்ச்சியை காட்டுகிறது. அவர்களின் வாழ்வில் அமைதியையும் ஒரு நெகிழ்வையும் காட்டுகிறது. ஒடிவந்து உதவும் அவர்களின் பண்பை என்னவென்பது? ஆனால் நாம் என்ன செய்கின்றோம்? தமிழனை தமிழன் பார்த்தால் ஒரு விரோதியை பார்ப்பது போல் அல்லவா பார்கின்றோம்?

ஏன் இப்படி ஒரு அவலம்? சங்க இலக்கியங்களில் சிறப்பாக எடுத்துரைக்கப்பட்ட தமிழர்களின் பண்பாடு எங்கே? வீரத்தின் விளை நிலம் என்று சொன்ன தமிழர்கள் இன்று போக்கிரிகளாகவும் பொரிக்கிகளாகவும் மாற யார் காரணம்?

தூய குழந்தைகள் பிறப்பதற்கும் வளர்வதற்கும் தூய்மையான மனம் கொண்ட பெற்றோர்கள் இருக்கவேண்டும். அன்பையும் பண்பையும் பயிர்யிட்டால் அதே அன்பும் பண்பும் கொண்ட மகட்ச் செல்வங்களை நாம் அறுவடை செய்ய முடியும். நாய்களுக்கு கூட நன் நடத்தை பயற்சி தருகிறார்கள் . ஆனால் உயிர்களை உற்பத்தி செய்து இந்த உலகத்தில் பவனிவர செய்யும் மனிதர்களுக்கு யார் தருகிறார்கள் ஊன் உயிர்ப்பயற்சி?

மனித பண்புகள் இல்லாத மரத்தமிழர்களை வளர்த்து விட்டதற்கு இந்த சமுகமும் சமயம் ஒரு காரணம் என்றால் மிகை அல்ல. எவ்வளவோ பெரிய விஞ்ஞான ததுவங்களை சாதாரண வாழ்க்கை கூறுகளோடு முடிச்சுபோடுவது ஒரு அறியாமையின் அங்கமாகத்தான் இருக்கவேண்டும். சமுக முறைகளையும் சமய நெறிகளையும் இணைக்கும் ஒரு பாலமாக ஒரு காலத்தில் இருந்திருக்க வேண்டும். அந்த காலத்தில் சமுகத்தில் படித்தவர்களும் இருந்திருக்கின்றனர். பாமர்களும் இருந்திருக்கின்றனர். இரண்டுப் பிரிவினர்களுக்கும் ஏற்ற வகையில் இந்த தத்துவங்களை விளக்கி இருகின்றனர். ஆனால் காலப்போகிக்கில் தத்துவங்கள் மாற்றம் பெற்ற வேளையில் கருத்துக்கள் அர்த்தம் அற்று போகின்றன. நாளடைவில் சமுக இறுக்கம் தளர்ந்தும் சமய தத்துவ ஆளுமை குறைந்து போனதும் இன்றைய சமுக குழப்பங்களுக்கு காரணம் அதுவேயாகும், சமயத்தின் பெயரில் விஞ்ஞான கருத்துக்கள் மறைக்கப்பட்டதனால் இன்றைய தமிழ் இனம் தரமும் தகுதியும் இழந்து நிற்கிறது. தமிழ் இனம் கண்டுப்பிடித்த விஞ்ஞான கருத்துகள் கூட இன்றைய உலகம் ஏற்றுக்கொள்ள மறுக்கிறது.

மெஞ்ஞானம் விஞ்ஞானம் என்ற இரு கூறுகளிலிருந்து எந்த சமுகமும் சமயமும் விழகி நிற்க முடியாது. எந்த மெஞ்ஞானமும் விஞ்ஞானமாக மாறும் என்ற உண்மையை யாரும் மறுக்கவும் முடியாது மறைக்கவும் முடியாது. ஆனால் ஒரு சிலர் பகுத்தறிவு என்றவுடன் சமயத்திற்கு மாறுப்பட்டது. மெஞ்ஞானம் அங்கே நிற்பதற்கு என்ன தகுதி இருக்கிறது என்று வினா எழுப்புகின்றனர். சமயம் என்ற பெயரில் விஞ்ஞானத்தை மழுகடித்தது போல் பகுத்தறிவு என்ற பெயரில் சமயம் தரும் நற்பண்புகளை வெட்டி சாய்த்துவிடுகின்றனர். பிறகு எப்படி நற்பண்புகளுடைய சமுக மாந்தர்கள் பிறப்பார்கள்? பகுத்தறிவு என்பது எதையும் பகுத்து உணர்வது. நல்லது கெட்டதை தன் அறிவால் ஒரு மனிதன் உணர்ந்தாலே அதுவே பகுத்தறிவு ஆகும். எதையும் சிந்தித்து சீர்தூக்கும் மனிதனுக்கு பகுத்தறிவு கண்டிப்பாக இருக்கும்.

தீமைகளை தவிர்க்கும் மனிதன் நிச்சயமாக நல்ல மனிதனாகத்தான் இருப்பான். அதே போல் தவறான சமய சிந்தனை மற்றும் சமுக நெறிகளை பகுத்தறிவுக்கொண்டு சீர்தூக்கி பார்த்து நல்லவைகளை மட்டும் ஏற்றுக் கொண்டால் சிறந்த ஆன்மீகவாதிகளையும் சிறந்த சமுகவாதிகளையும் இந்த தமிழ் இனத்தில் எதிர்ப்பார்க்கலாம். ஆன்மீகம் என்பது ஆற்றல் மிக்கது. ஒவ்வொரு தமிழர்கள் அதை உணர்ந்தாலே இந்த சமுகம் உயர்வடையும்.

கடமை கண்ணியம் கட்டுப்பாடு காலத்தால் அழியாத அருந்தமிழ் பண்பாடு. அதை போற்றி வாழ்ந்தாலே, உயர் உச்சியில் நிற்கும் தமிழ் இனம் இந்த உலகிலே.

October 27, 2011

ஆன்மாக்களின் தரிசனமும் கடவுளின் வார்த்தைகளும்




யாருக்கும் அறிமுகம் இல்லாத அவன் பெயர் யாருக்கு தெரியும்? போக்கிரித்தனமான சித்து விளையாட்டை நடத்தும் அரசியல் வாதியாய் இருந்தால் நாளுப்பேருக்கு தெரியும். ஒரு நாட்டின் அடிச்சுவட்டை மாற்றும் திறன்படைத்த சரித்திர வாதியாய் இருந்தால் ஒரு வேளை உலகிற்கு தெரிந்திருக்கலாம். இல்லை சமுக நீதிக்காக போராடும் சமத்துவாதியாய் இருந்தால் இன்நேரம் உலகம் அறிந்திருக்கும் அவன் பெயரை. ஏக போகங்களோடு உலகம் உய்ய அவதரித்த நித்தியானந்தர் மாதிரி ஏமாற்று புருஷ்சராய் இருந்தால் இந்த உலகம் அவனை ஏரேடுத்து பார்த்திருக்கும். இல்லை பதவி பட்டம் பகட்டான வாழ்க்கை என்று தன்னலத்தோடு வாழ்க்கை பூராவும் நடித்துக் கொண்டிருக்கும் நவசர நடிகனாய் இருந்திருந்தால் ஒரு வேளை உலகம் அவனை அடையாளம் கண்டிருக்கும். ஏதும் அறியாத எதுவும் தெரியாத அப்பாவியான அவனையா இந்த உலகம் கண்டுக்கொள்ளப் போகிறது?

இவன் யார் என்று யாருக்கும் தெரிந்ததில்லை. எங்கிருந்து வந்தான்? எதற்காக வந்தான் என்பதுகூட எவருக்கும் தெரியாது. அதிகம் பேசா மடந்தையாகத்தான் ஊர் கண்ணுக்கு அவன் தெரிந்தான். எப்போழுதும் மவுணத்தில் இருப்பான். இல்லை என்றால் மலை உச்சியில் ஏறிக்கொண்டு வானத்தையும் பூமியை அளவெடுப்பான். அவனை ஒரு வினோத ஜந்துவாகதான் பார்த்தார்கள். அவ்வூர்மக்கள். ஆனாலும் அவனிடம் எதோ ஒரு அபூர்வ சக்தி இருப்பதாக மக்கள் நம்பிக்கொண்டிருந்தனர்.

அவன் பெயர் கூட எதோ கடுங்கோன்மேயன் என்கிறார்கள் அவனை அறியாத கிராம மக்கள். அது என்ன கடுங்கோன்மேயன்? ஆடு மேய்பவனோ இல்லை மாடு மேய்பவனோ யாருக்கு தெரியும்? அவன் ஆமையை மேய்த்தாலும் ஆனையை மேய்த்தாலும் இல்லை எந்த கழுதையை மேய்த்தாலும் யாருக்கு என்ன லாபம்? எழைகள் எங்குமே அடிமைகள்தானே. ஆனால் போக்கற்ற இந்த உலகத்தில் மிருகங்கள் மேய்க்கும் ஆயர்கள் தான் மதிகெட்ட மனிதர்களின் வாழ்வை வழிநடத்திக் கொண்டிருகின்றனர். அதனால்தான் சொல்கிறேன் இவன் யார் என்று யார் அறிவார்?

அதோ......ஆசிய கண்டத்தில் பாலஸ்தினம் சீனாய் மலை பள்ளத்தாக்கு. ஆசிய மைனரை கடந்து உலகை வெல்ல புறப்பட்ட மாவீரன் அலெஸ்சண்டரின் மாபெரும் குதிரை படைகள் இறுதியில் நடை தளர்ந்து தள்ளாடி கடந்து போன சுவடுகள் இந்த மண்ணிலே இன்னும் மிச்சம்மீதி ஒட்டிக்கொண்டுதான் இருக்கிறது.

உலகத்தை வெல்லப் புறப்பட்டவர்களின் எத்தனை பேர்களின் உடல்கள் இந்த மண்ணிலே புதையுண்டுதான் போகிறது. உலகத்தை வென்று விடுகிறேன் என்று சவால் விட்ட மனிதர்கள் மரணத்தை மட்டும் வெல்ல முடிவதில்லை. மரணத்தை வெல்ல முடிந்தால் அவன் மனிதனாக போற்றப்படுவதில்லை. ஒரு மகானாக அல்லது யோகியாக, இல்லை இல்லை கடவுளாகத்தானே தென்படுவார்?

அந்த மலைச்சாரலில், பாறைகளோடு பாறைகளாய் தென்படும். ஒரு ஓலைக்குடிசை, அளவிலே சிறியது. அங்கங்கு கூரையில் தெரியும் ஓட்டையோ அதைவிட பெரியது. பரந்து விரிந்து கிடக்கும் பள்ளத்தாக்கில் கண்ணுக்கு எட்டிய தூரம் ஆள் அரவமற்றுகிடந்தது. அகண்ட இரசியாவின் இரவு குளிர் பனிக் காற்று எந்த ஆடைகளும் இல்லாமல் வந்து போகும். செம்மறி ஆடுகளின் தோல் அவனுக்கு போர்வைகளாயின. கொல்லும் குளிரும் சுட்டெரிக்கும் வெயிலையும் வெல்லும் திறன் படைத்தது அந்த நாடோடியின் வாழ்க்கை.
அமைதி பள்ளத்தாக்கில் அமைதியாய் காலம் தள்ளிக்கொண்டிருந்தான். தனிமையை நாடி அவன் வந்தானா இல்லை தனிமை அவனை நாடி வந்ததா என்று யாருக்கு தெரியும்? அவன் அங்கு எவ்வளவு காலம் அங்கு இருகின்றான் என்பது கூட யாருக்கும் தெரியவில்லை. மவுணங்கள் அவனுக்கு மணிமொழியாகின. கடவுளின் வார்த்தைகள் மட்டும் அங்கு எதிரொழித்துக்கொண்டிருந்தன. காற்று கனியும்தான் அவன் உண்ணும் உணவு. காணும் மழை நீர் அவனுக்கு குடிநீர்.

அந்த குன்றின் உச்சியில் இருந்து பார்த்தால் வானமும் கடலும் ஒன்றாக தெரிந்தன. என்ன இயற்கை விந்தை. இணைய முடியாத இருவேறு துருவங்கள் இங்கு இணைந்து கிடந்தன. எது வானம் எது கடல் என்று அறுதியிட்டு கூறமுடியாமல் நீர் நிலை தத்தளித்துக் கொண்டிருந்தது. அவனின் பார்வை கடலை நோக்கி வட்டமிட்டுக்கொண்டிருந்தது. எதை எதிர்ப்பார்த்து காத்துக்கொண்டிருக்கின்றனோ?

யார் வரவை எதிர்ப்பார்த்துக்கொண்டிருகின்றனோ? யாருக்கு தெரியும்?
ரம்மியமான அந்த கடற்கரையில் எதோ ஏதோன்ஸ் ராஜியத்தின் பொற்காசுகளை அள்ளி தெறித்தார் போல ஜெக ஜோதியாய் மின்னிக்கொண்டிருந்தது அந்த நன்பகல் வேளையில். கடல் அலையோ தென்றல் போல வந்து வந்து தாலாட்டிச் சென்றது. எதோ ஒரு கறும்புள்ளி வானதில் இருந்து உதிர்த்து போல் அவன் கண்ணுக்கு தெரிந்தது. சற்று நேரத்தில் அசைந்துவந்த திருவாரூர் தேர் போல ஆடி வந்த அந்த படகு தரைதட்டி ஒதுங்கி நின்றது கடற்கரையோரம். படகில் இருந்து எழு எட்டுப்பேர் இறங்கி மலையின் உச்சியை நோக்கி நடக்க தொடங்கினர்.

அவர்களை வெறிக்க பார்த்துக்கொண்டிருந்த கடுங்கோன்மேயன் சிறு புன்னகையை உதிர்த்து அவன் குடிலுக்கு சென்று மவுணத்தில் அமர்ந்தான்.

எல்லைகள் இல்லா இந்த உலகில், தனக்கு ஏற்றார் போல எல்லையை வகுத்த மனிதன். காற்றுக்கு மட்டும் எல்லையை வகுக்க முடிகிறதா அவனுக்கு? தென்றலாக வரும் காற்று புயலாக மாறும் போது நாட்டின் எல்லைகளை வகுத்த மனிதன் அதனை தடுக்க முடிந்தா? மனித சக்திக்கு அற்பார்பட்ட ஒரு மாபெரும் இயற்கை சக்தியை அடைத்து வைக்கமுடிகிறதா? பொறி நோக்கி ஓடும் எலியை போல மனிதர்கள், இயற்கை என்னும் கழுகிடம் தப்பமுடியுமா? சுனாமியின் சூரத்தனங்களை கண்ட மனிதன் கொஞ்சமாவது அதற்கு தலைவணங்குகிரனோ என்றால் அதுவும் இல்லை. காலம் காலமாய் இயற்கை நமக்கு தரும் பாடங்களை கற்றுக்கொள்ள மறுக்கின்றோம். இல்லை இல்லை மடமையில் உழலுகின்றோம் என்றுதான் கூறவேண்டும். இயற்கை தரும் அருட் பேராற்றல் இனம் மதம் சாதி சமயம் மொழி என்று எதுவும் பார்பதில்லை எல்லைகள் இல்லா இந்த உலகில் மனிதன் மட்டும் அதற்கேல்லாம் எல்லைகளை வகுத்து மனித இனத்திற்கு தொல்லைகள் கொடுப்பது எதனால்?

மவுணம்தான் அறிவின் திறவுக்கோல் என்பதனால் கடுங்கோன்மேயன் வரும் நிகழ்வுகளை எதிர்ப்பார்த்து காத்திருப்பான் போலும். யார் இவன்? பாலை நிலத்திலே பகுத்தறிவு பகலவனா? இல்லை சித்துக்கள் செய்யும் பித்தனோ? அகிம்சையை போதிக்க நான்கு திக்கிலும் சென்ற புத்தனின் சீடனோ? யாருக்கு தெரியும்? இவன் யார் என்று?



எவ்வளவு நேரம் அவன் கண்களை மூடி மவுணத்தில் இருந்திருப்பானோ தெரியவில்லை.அவன் கண்களை திறந்த போது அந்த படகோட்டி கும்பல் அவன் கண்முன் நின்றுக் கொண்டிருந்தனர். மவுணமாய் சிரிப்பை உதிர்த்தவன் கண்களால் கேள்விக்கணைகளை தொடுத்தான்.

இவனை நாடி வரும் இவர்கள் யார்? கடற்கொள்ளையர்களா? இல்லை பல நூற்றாண்டுக்கு முன் எட்டு திக்கிலும் சென்ற தமிழ் வணிகர்களோ. ரோம் சாம்ராஜியத்தில் வியபாரம் செய்து பொன்னும் மனியும் அள்ளிக்கொண்டு சென்ற தமிழ் நாட்டு வியபாரிகளா? எகிப்து நாட்டிலே பட்டும் பவளமும் முத்தும் விற்று அதை தங்கமும் வெள்ளியுமாய் பாய்மரக்கப்பலிலே ஏற்றிக் கொண்டு நடுக்கடலில் சுறவாலியில் சிக்கி முழ்கி சாலமான் சாம்ராஜியத்தில் அடைக்கலம் பெற்று நாடு திரும்பிய தென் பாண்டி முத்து வணிகர்களோ? யார் இவர்கள்? ஆதி காலத்தில் மறைந்த அந்த வணிகர்கள் இப்பொழுது எப்படி வரமுடியும்? அவர்கள் என்ன ஆவிகளா? இல்லை அடைகள் தரித்த யோகிகளா? யார் அறிவார்?

இதமான தென்றல் காற்று ஒரு விதமான மயக்கத்தை தந்துக்கொண்டிருந்தது அந்த மாலை வேளையில். சில்லிட்டு மேனியை சிலிர்க்கவிட்டு சென்ற அந்த மாலை மதிமயங்கு கடல் காற்று, அலைக்கடலோடு உரசி அவ்வப்போது ஓங்கரா ஓசையை எழுபியவண்ணம் இருந்தது.
அந்த குடில்லே மவுணத்தின் மறுபீடம் போல மயான அமைதியில் திளைத்திருந்தது. சித்தம் தெளிந்தவனாய் மறுபடியும் சிறு புன்னகையோடு வந்தவர்களை அமரச்சொல்லி சைகக்காட்டினான் கடுங்கரமேயன். மவுணச்சாமியாரா இவன், வார்த்தைகள் வர மறுக்கின்றனவே. இல்லை இல்லை நெடுங்காலமாய் உதிராத வார்த்தைகளால் அவனின் மவுணத்தை கலைக்க முடியவில்லையோ ?

இறுதியில் உதிர்ந்தது வார்த்தைகள். ஆறாடி உயரமுள்ள ஆஜாபாஜமான உடல்வாகு கொண்ட அந்த கடலோடிகளின் தலைவன் வாயிலிருந்து...... பகட்டான பட்டாடை , பளபளக்கும் பட்டு வேஷ்டி. பற்பல போர்களை கண்ட படை வீரனோ? உரம்மேரிய உடல் திறன் கொண்ட தோள்கள். நிறம் சற்று கருத்திருந்தது. சிறுபிராயத்தில் இருந்து துடுப்பை பிடித்து படகிலே உலகை வலம்வந்திருப்பனோ?

“அய்யனே! தங்களிடம் இந்த அடிமைகள் ஒரு உதவியை நாடி வந்திருக்கின்றோம். எங்களின் ஆதி பூமியான சிவபாத மலையை தேடி தேடி களைத்து போயிருக்கின்றோம்.. குமரி நாடு கடலிலே முழ்கியபோது எங்களின் பூர்வீகமும் பெரும் பொக்கிஷங்களும் கடலோடு கரைந்துபோயின. எங்கள் இன மக்கள் பல நாடுகளில் கரைகளில் ஒதுங்கி இன்று வேற்று இன மக்களாக உருவெடுத்திருக்கின்றனர். நாங்கள் கட்டி காத்த பண்பாடுகள் உயர் தொழில்நுட்பங்கள் ஒரு நெடியில் மறைந்து போனது. எங்களின் ஆதி மறைகள் கடலோடு கலந்து விட்டன. எங்களின் முன்னோர்களின் ஆன்மாக்கள் அழுதுக்கொண்டிருப்பதாகவும் அவர்களின் இருப்பிடங்கள் கடலிலே தத்தளிப்பதாகவும் எங்களின் குருமார்கள் கூறிக்கொண்டிருகின்றனர். அதற்காகத்தான் ஒரு பணிப்படையை உருவாக்கியிருகின்றோம். என் நண்பர்கள் அறிவில் சிறந்த சாண்றோர்கள். மதி நுட்பம் மிக்கவர்கள். எந்த சுழ்நிலையிலும் போரிடும் திறன் கொண்டவர்கள். அதனால்தான் தங்களின் உதவியை நாடி வந்திருகின்றோம். தாங்கள் ஒருவர் தான் அந்த இடத்திற்கு சென்று வந்தவர் என்பதால் அந்த பயண வரைப்படத்தை காட்டுமாறு வேண்டுகின்றோம்” என்று கூறி நிறுத்தினார்.

மறுபடியும் அவரே தொடர்ந்தார். “அய்யனே. நாங்கள் பயணப்பட்டு வெகு காலமாகிறது. தங்களை தேடியே சிலகாலம் கழிந்துவிட்டது.. எங்கள் தேசம் என்ன ஆனதோ.எங்கள் மக்கள் என்ன ஆனார்ககளோ என்று எங்களுக்கு தெரியவில்லை ஐயா ‘” . என்று சொல்லி கடுங்கோன்மேயனின் முகத்தை பார்த்தார்.

“ அஹஹஹ்ஹ்ஹா ஆஅஹாஅஹ்ஹ்ஹ்ஹா ஆஆஆஆ “ என்று பழம்பெரும் நடிகர் வீரப்பா ஜாடையில் பெரும் சிரிப்பை உதிர்த்தார் கடுங்கோன்மேயன். அந்த அமைதி சமவெளி சற்று நேரம் அதிர்ந்த ஒய்ந்தது. எதோ பெரும் புகம்பம் வெடித்து சிதறியது போன்று சற்று நேரத்தில் அமைதியானது அவ்விடம்.

யுகம் யுகமாய் சிரிக்காத முகம் போலும். இன்று சிரித்தவுடன் இந்த உலகம் சற்று நேரம் தன் இயக்கத்தை மறந்து விட்டதோ என்னவோ. கடுங்கரமேயோனிடம் இருந்து ஒரு வார்த்தை உதிர்ந்தது. “இது எந்த யுகம் என்று உங்களால் யூகிக்க முடிகிறதா?”

“இன்னும் சில காலத்தில் கலிக்காலம் கடக்க போகிறது. தமிழர்கள் காலக்காலத்தில் கருத்தோடு எதையும் செய்வதில்லை காலம் கடந்த பின் வருந்தி என்ன பயன்?” உலகை ஆளும் திறன் கொண்டவர்கள் இன்று அடிமை வாழ்வை ஏற்பது எதனால்? உணர்சிகளால் உந்தப்படுவதனால் அறிவின் திறன் மங்கிவிடுகிறது உங்களுக்கு” என்று அந்த கடலோடியின் தலைவனை பார்த்து சொன்னார்.

“அய்யனே! வாதிடுவதற்கு இது நேரமில்லை. செயல்படும் நேரம் இது. எங்கள் சமுகத்தில் புரையோடி கிடக்கும் பிரச்சனைகளை தீர்பதற்குதான் நாங்கள் திக்குவிஜயம் செய்துகொண்டிருக்கின்றோம். மூழ்கிக்கிடக்கும் எங்களின் மூன்னோர்களின் ஆதி நிலத்தை மீட்டு எங்கள் இனத்திற்கு இருக்கும் சாப விமோர்சனத்தை போக்குவதற்குத்தான் போராடிக்கொண்டிருகின்றோம். காலம் கடந்திருக்கிலாம். நாங்கள் களைத்தும் போய்யிருக்கலாம் ஆனால் கருமமே கண்ணாய் செயல் பட்டுக்கொண்டிருகின்றோம்”. என்று கடலோடியின் தலைவன் கூறினார்.

சிறு அமைதிக்கு பிறகு அந்த கடலோடியே மீண்டும் பேசினார். “அய்யனே தாங்கள் எங்களின் மூதாதயர்களின் வழித்தோன்றல்களில் ஒருவர். ஆழிப்பேரலையில் தப்பித்தவர்களில் தாங்கள் ஒருவர். எங்களின் இன்னல்களை. தாங்கள் அறியாததா? எங்களுக்கு வழிக்காட்டுங்கள் ஏன் இந்த மவுணம்?”

“எல்லாம் இறைவன் செயல். மற்றவை அனைத்தும் நாளை பேசுவோம் இன்று இங்கு உறங்கி ஓய்வெடுங்கள்” . அது கடுங்கோன்மேயனின் கட்டளையாக வெளிப்பட்டது.
இரவு உருண்டோடி வந்துக்கொண்டிருந்தது. நிலவு வானத்தில் வட்டமிட்டுக்கொண்டிருந்தது. அந்த மலைச்சாரலில் ஒரத்தில் பட்ட மரம் ஒன்று படர்ந்திருந்த கொடிகளின் துணையோடு தன் இருப்பை உறுதி செய்துக்கொண்டிருந்தது.
சில ஜாமங்களை கடந்தும் அங்கு எரியுட்டிக்கொண்டிருந்த விறகு குச்சிகளின் ஜுவாலையில் கனந்துக்கொண்டிருந்தது நெருப்பு. . குளிரும் இதமான வெட்ப்பமும் சேர்ந்து அவ்விடம் கதகதப்பாக இருந்தது.

மலைகுன்றின் உச்சியில் கடலோடியின் தலைவன் மட்டும் தென் கிழக்கு திசையை நோக்கி உற்றுப்பார்த்துகொண்டிருந்தான். தன் பயணப்படும் திசை அதுவாக இருக்குமோ என்று சிறு சந்தேகம் அவனுக்கு, தான் பயணபட்ட நாட்களை மறந்துவிட்டிருந்தான். எதோ சில யுகங்களை கடந்திருப்பது போன்று ஒரு பிரமை அவனுக்கு. தன் வாழ்க்கைப் பயணத்தில் கடந்து வந்த காட்டாறுகள் எத்தனை? கடந்து வந்த சாவல்கள் எத்தனை? இத்தனையும் கடந்து வந்து இந்த இடத்தில் நிற்பது ஒரு அதிசயம் என்றுதான் அவனுக்கு தோன்றியது.
மின்மினி பூச்சிபோல் வானத்தில் ஒரு நட்சத்திரம் தன்னை கண்சிமிட்டி அழைப்பது தோன்றியது. இடி இல்லை மழை இல்லை ஆனாலும் அந்த கார் இருட்டில் திசையை காட்டுவது போன்று ஒரு மின்னல் சட்டென்று தோன்றி தென் திசையை நோக்கி மறைந்தது. கடல் விலகி எதோ ஒரு பாதை அந்த சமுத்திரத்துகுள் மறைந்து கிடப்பது போல் அவன் கண்னுக்கு தெரிந்தது.

'''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''

பெரும் படகு ஒன்று கடலை கிழித்துகொண்டு தென் திசையை நோக்கி நகர்ந்துகொண்டிருந்தது. அலைக்கடல் அமைதிக் கொண்டபாடில்லை. கரையைவிட்டு இரண்டு நாட்களை கடந்து விட்டிருந்தன. பார்வைப்படும் இடம் எல்லாம் ஒரே ஜலமயம்.எங்கும் அலைந்து திரிந்துக்கொண்டிருந்த கடவுளின் வார்த்தைகள் அங்கு காற்றாய் மிதந்துக்கொண்டிருந்தன.

தொடரும் கடவுளின் வார்த்தைகள் - 1

August 24, 2011

முள்வேலிக்குள் முகச்சித்திரங்கள்


வேடிக்கை மனிதராய்
வேதனைகளை சுமந்து
வாடிக்கையாய் போனது
எம்மின வாழ்க்கை

முகம் தெரியாத
மலேசிய நாட்டில்
முழு விதைகள் இட்டது
எம்மினம்
அடந்த காட்டில்
ஆலமரமாய்
முளைத்தது எம்மின
வேர்கள்

வெளிச்சத்தை
தேடிவந்தவர்கள்
இருட்டினில்
ஓய்ந்து போனார்கள்

எங்களின்
முன்னோர்களின் வாழ்க்கை
மூடு மந்திரமாய் தோட்டத்தில்
முடங்கிபோனது.

ரப்பர் மர காடுகளின்
ரத்தம் போல
உறுச்சப்பட்டது
எங்களின் ரத்தம்

உரமிட்டு
வளர்ந்தது அல்ல
இந்த மரங்கள்
எங்களின்
வியர்வையால்
துளியால் எழுந்தது.

ஒவ்வொரு மரத்தின்
வேர்களில்
எத்தனை மங்கமாக்கள்
மறைந்திருப்பார்கள்?

ஒவ்வொரு இலைகளில்
எத்தனை குப்புச் சாமிகளின்
உதிர்ந்திருகின்றார்களோ!

தீம்பார் நிரைகளில்
எத்தனை கருப்புச் சாமிகளின்
கல்லரைகள் கரைந்திருக்கிறதோ?

இங்கு
மரங்கள் வளர்ந்த அளவுக்கு
எங்களின் வாழ்க்கை உயரவில்லை
நிலங்கள் உயர்ந்த அளவுக்கு
எங்கள் நெஞ்சங்கள் குளிரவில்லை
என்றும்
கரைகளை தொடாத
கலங்கள் போல
கலங்கரை
விளக்குகளை தேடுகிறோம்

கருப்பு தமிழர்களென்று
களங்கத்தோடு கரைக்காண
விளக்கவுரையுடன் முகவரி
எழுதும் எங்கள் நிறம்

தீயிட்டு
கொளுத்தப்பட்டது அல்ல
எம்மின தேகம்
சுட்டும் ஒளியில்
துயிலாமல்
உழைத்த வர்கத்தின்
வேதனை குறியீடுகள்

வேடிக்கை மனிதராய்
இருந்துவிட்டால்
வேதனைதான்
வேள்விப்பாதைகள்
சாதனைகளை நாடிவந்து
சாக்குழியில் விழ்ந்து
போனவர்களா நாம்?

August 18, 2011

வெற்றிக்கனிகளை தொட்டுப் பறிக்க வெகுதூரமில்லை.



மனித வாழ்க்கையில் பெரும்வாரியான நிகழ்வு பணத்தை தேடுதல் அல்லது அதை பாதுகாத்தல் என்ற நிகழ்ச்சி நிரலிலே முடிவடைந்துவிடுகிறது. நமது வாழ்க்கை பொருளாதார அடிப்படையில்தான் இயங்கிக்கொண்டிருக்கின்றது, (Objectetive). பண்பு வாழ்வா? இல்லை பண வாழ்வா என்றால் பணம்தான் பிரதானம் என்பார்கள். பணத்திற்குக்கூட ஒரு கடவுளை படைத்த பண்பாளர்கள் நாம்.

இந்த உலகில் இரவும் பகலும் மாறி மாறி நிகழ்கின்றன. இரவு என்ற ஒரு தன்மை உண்டா? அல்லது பகல் என்ற ஒரு தன்மை உண்டா?
இரவு என்றால் சூரியன் மறைந்த பின் வரும். சூரியன் எழுந்த பின் வருவதை பகல் என்கிறார்கள். “சூரிய உதயம், சூரிய அஸ்தமனம்” என்கிறார்கள். இவ்விரண்டுக்கும் என்ன வேறுபாடு?

உண்மையில் சூரியன் மறைவதும் இல்லை எழுவதும் இல்லை.அது ஒரு நிலையான பிம்பம். இந்த உலகம் இரவு பகல் என்று கூறுவதை விட ஒளியற்ற தன்மை. இருள்ளற்ற தன்மை என்றே கூறவேண்டும்.அதை போன்றுதான் இந்த மனித வாழ்க்கை மாய இருளிலே ஒளி அற்ற தன்மையில் வாழும் போது பிரச்சனை விஸ்வரூபம் தாங்கி வருகிறது. அறிவு என்பது ஒளியுள்ள நிலைக்கு மாறும் போது ஞானம் என்னும் அல்லது வெற்றி மகுடம் ஒளிவெள்ளமாய் ஓடிவருகிறது. வெற்றி என்பது எங்கும் மறைந்திருக்கவில்லை. மறைப்பொருளாகவும் இல்லை. அது எங்கும் நிறைந்திருக்கும் இறைச் சக்திதான். நாம் அதை தேடி செல்வதில்லை. வெற்றியை அலைந்து திரிந்து அனைத்துக்கொள்பவர்களை சூரிய ஒளியை போல் பிரகசிக்கிறார்கள். வெற்றி என்பது ஒரு தாரக மந்திரம். சொல்லச்சொல்ல தானாகவே உருவேற்றிக்கொள்ளும். உழைப்பவர்களுக்கு மட்டும்.

அன்று நாடோடிகளாக அலைந்து திரிந்தவர்கள் இன்றைய ஐரோப்பியர்கள். சில நூற்றாண்டுக்கு முன் ஏழ்மையில் வாழ்ந்த வெள்ளையர்கள் இன்று செல்வ செழிப்பில் இருப்பதற்கு அவர்களின் அயரா உழைப்பு மட்டும்தான். செல்வத்தை தேடி திரைக்கடல் ஓடியும் திரவியம் தேடு என்று வார்தையில் மட்டும் நாம் சொல்லிக்கொண்டிருக்க அவர்கள் கடல் கடந்து சென்று அடைந்த அச்செல்வத்தை கொண்டு இன்று உலகில் மகா பணக்கர்ர்களாக இருப்பதற்கு அவர்களின் செயலின் வெற்றிதான்.

அவர்களின் முன்னோர்கள் எடுத்த முடிவுகள், அவர்கள் பட்ட துயரங்கள் இன்று அவர்களின் சந்ததியினர் செல்வ செழிப்பில் வாழ்ந்துக்கொண்டிருக்கின்றனர்.

அன்று அந்த ஐரோப்பியர்களின் துணிகரமான முடிவுகள். அலையை கடந்து புதிய பாதையை கண்டுபிடிக்கவேண்டும் என்ற தன்முனைப்புதான் அவர்களை செல்வம் சேர்க்கும் நிலைக்கு உயர்த்தியது. செல்வத்தை தேடி அலைந்ததானால் சாதனையை படைக்க முடிந்தது. அன்று அவர்கள் விதைத்த விதை விரிச்சமாய் வளர்ந்திருக்கிறது. முயற்சியும் உழைப்பும் உரமாய் இட்டு எதையும் சாதிக்கவேண்டும் என்ற முணைப்போடு செயலில் இறங்கி இன்றும் வெற்றி நடைப்போடுகின்றனர்.

நம்மைப்போன்று அவர்களின் மூதாதையர்கள் தயங்கி இருந்தால். அல்லது இஸ்லாமியர்களின் ஆளுமையில் மனம் தளர்ந்திருந்தால் அவர்களும் இன்று அடிமைப்பட்ட இனமாகதான் வாழ்ந்திருப்பார்கள்.

சரித்திரம்கூட இன்று மாறியிருக்கும். அன்று அவர்கள் எடுத்த முடிவுகள் இன்று உலக வரைப்படத்தை மாற்றி இருக்கிறது. உலக பண்பாடுகளை மாற்றி இருக்கிறது. ஏன் தனிமனித நிலைப்பாடுகள் கூட மாறி இருக்கிறது. அதுதான் முடிவுகளின் வலிமை. இன்று நாம் எடுக்கும் முடிவுகள் நாளை நமது தலைமுறைகளின் முதல் அடியா? இல்லை முதல் படியா என்பதை உணர்ந்து பார்த்தால் உழைப்பின் வெற்றியை அவர்களுக்கு சொந்தமாக்கவேண்டும்.

வெற்றிக்கனிகளை தொட்டுப் பறிக்க வெகுதூரமில்லை. வெற்றி என்பது எங்கும் மறைந்திருக்கவில்லை. அது திடமான நமது நெஞ்சினில்தான் இருக்கிறது.


August 5, 2011

தேவைகளும் தேடல்களும்



தேவைகளும், தேடல்களும்தான் ஒரு மனிதனின் வாழ்க்கையை முழுமை அடையச் செய்கிறது. தேடல்கள் மட்டும் இல்லை என்றால் வாழ்க்கையில் மனிதன் நடைப்பிணமாகதான் வாழ்வான். அன்புத்தேடலில் இருந்து ஆசைத் தேடல் வரைக்கு, பகுத்தறிவு தேடலில் இருந்து பணத்தேடல் வரைக்கும் மனிதனின் தேடல் உண்டு, ஒருவகையில் இந்த பணத்தேடல்தான் ஒவ்வொரு மனிதனின் வாழ்க்கையில் முழுமை அடைய மறுக்கிறது.

மனிதனின் சொல்லென்னாத துன்பங்களுக்கும் துயரங்களுக்கும் பணத்தின் பங்கு அலதியானது. பணம் பணம் பணம் இந்த பணத்தேடலில் பெரும்பான்மையான நமது வாழ்க்கை முடிந்துவிடுகிறது. வாழ்க்கைக்காக மனிதன் வாழ்கிறன.இல்லை இந்த பணத்திற்காக மனிதன் வாழ்க்கிறன என்றால் பணம்தான் மனிதனின் அடைப்படை தேவையாகிவிட்டது.இதற்காத்தனே மனிதன் உழைக்கிறான்.உண்கிறான்?

பணத்தேவைகள் மனிதனை சில தேடல்களுக்கு இரையாக்கிவிடுகிறது. ஓடி ஓடி மாடாய் உழைத்து மனிதன் தன்னுடைய முதுகெலும்பை தேய்த்துவிடுகிறான். பொதுவாக நாம் உடல் உழைப்பயை நம்பி இயங்கும் ஒரு வர்க்கம்தான்.அறிவுக்கு நாம் எங்கே வேலைக் கொடுக்கிறோம்.நமது மூதையர்களில் உழைப்பதற்கென்றே கடல் கடந்து வந்து இங்கு கடுமையாக உழைத்தார்கள்.ஆனாலும் அவர்களால் ஒரு பணக்கார சமுகத்தை உருவாக்கமுடிந்ததா? உழைப்பு மட்டும் ஒரு மனிதன் உயர்ந்தும் என்றால் ஏன் நமது சமுதாயம் தலை நிமிர்ந்து நிற்க முடியவில்லை? உழைப்புக்கேற்ற அறிவும் நம்மிடம் இல்லை என்றுதான் கூறவேண்டும். காலத்திற்கேற்ற மாற்றத்தை நாம் நமது சமுதாயத்தில் கொண்டுவர முடியவில்லை என்றால் நாம் என்றும் அடிமை சமுதாயமாகத் திகழமுடியும்.
தேவைகள் தேடல்கள் அடிப்படையில் ஒரு மன மாற்றத்தை இனப்பண்புகளையும் உருவாக்கவேண்டும். எந்த சமுதாயம் பிறந்தவுடன் சிறந்த பண்புநலன்களை கொண்டுவிடாது. அவர்களின் சமுக கடப்பாடுகளும் மத கேட்ப்பாடுகளும் தனி மனித சிந்தனையை உரம் போட்டு வளர்த்துவிடுகின்றன.

கைக்கட்டி வாழ்வதே வாழ்க்கை. டைக்கட்டி நான் வாழமாட்டேன் என்று சொல்லும் நண்பர்களும் நிறைய உண்டு. கூலிவேலைதான் அவர்களுக்கு உகந்தது. கோழி மேய்த்தாலும் கும்பனியில் மேய்க்கவேண்டும் என்று சொல்லும் நண்பர்களும் நம்மிடையே நிறைய உண்டு. பணம் என்பது சுலபமான வழியில் கிடைக்க வேண்டும் என்று நினைக்கின்றனர்.

பணம் சம்பாதிப்பது என்பது அவ்வளவு இலகுவான வழி அல்ல. அது ஒரு கரடுமுரடான பாதை. சம்பாதித்த பணத்தை பாதுக்காப்பது என்பது அதைவிட கொடுமையானது. சிலர் பேர் பணத்தை Dirty money என்கிறார்கள். ஏன் பணம் பத்தும் செய்யும். நாம் எப்படிசொல்ல முடியும் பணக்கார்கள் எல்லாம் தவறான முறையில்தான் சம்பாதித்திருப்பார்கள் என்று? எவ்வளவோ பேர் நேர்மையான மனிதர்களாகவும் அன்பும் பண்பும் கருணையும் கொண்ட மனிதர்களாக இருகின்றனர்.

நம்மை போல் வந்தவர்கள்தான் சீனர்கள்.ஆனால் அவர்கள் நம்மைவிட பணபலத்தில் எங்கோ உயர்ந்து நிற்கிறார்கள். சரியான திட்டமிடல் இருந்தால் நாமும் பணபலத்தில் நிமிர்ந்து நிற்கலாம். பணத்தை பெருக்குவதற்கென்று பல வழிமுறைகள் உண்டு. பணத்தை சார்ந்த சிந்தனை உருவாக்கங்கள் தமிழர்களிடம் மிகவும் குறைந்துதான் காணப்படுகிறது.

தமிழர்கள் மதிக்கப்படும் சமுதாயமாக மாறவேண்டும் என்றால் நாம் பணக்கார சமுதாயமாக மாறவேண்டு, மலேசிய சொத்து விகித்தில் ஏன் நாம் இன்னும் 1 சதவித்தில் இருக்க்கிறோம்?. நம்மிடம் பணம் இல்லை. ஒரு தனி மனிதனிடம் ஒரு ஆயிரம் வெள்ளியை புரட்டுவதற்கு கூட நம்மால் இயலவில்லை என்றால் எப்படி நாம் சொத்துடமை சமுதாயமாக மாறமுடியும்?.

நமது சித்தானந்தங்கள் பணத்திற்கு எதிர்மறையான சிந்தனைகளை கொண்டுள்ளன. வாழ்க்கையை ஒரு மாயையாக சித்தரித்து செல்வத்தேடல்களை தேவையில்ல ஒன்றாக்கிவிட்டது. ஆனால் அவ்வப்பொழுது கால மாற்றங்கள் மனிதனின் தேவைகளை அறிந்து பலற்பல கோட்ப்பாடுகளை வெளிப்படுத்தியுள்ளது. பணம் பந்தியிலே குணம் குப்பையில், திரைக்கடல் ஓடியும் திரவியம் தேடு. அருள் இல்லாருக்கு அவ்வுலகம் இல்லை பொருள் இல்லாருக்கும் இவ்வுலகம் இல்லை என்பது எல்லாம் கால மாற்றத்தால் விளைந்த கருபொருள்கள்.

பணத் தேடல் என்பது வியபாரமோ அல்லது தொழில்துறையை சார்ந்த்து மட்டும் அல்ல. மூளைகளை கசக்கி பிழிந்து சில கணித தத்துவங்களை புரிந்துக் கொண்டால் பெரும் பணத்தை சம்பாதிப்பதற்கு வழி வகுத்துவிடும்.

இன்றைய நவீன உலகில் பல தத்துவங்களில் பல்வேறு கோட்ப்பாட்டுகளில் இயங்கி வரும் வியபார நுணுக்கங்கள் மூன்று பிரிவுகளாக பிரித்துவிடலாம். ஒன்று மரபுச்சார்ந்த தொழிதுறைகள். சங்கிலிதொடர் வியபார தளங்கள் மற்றும் நேரடி விற்பனை துறை. ஒரு சராசரி சம்பாரிக்கும் மனிதனின் செலவு செய்யும் இடமும் இவ்மூன்றாகத்தான் இருக்கும். மற்றவை பணம் கொட்டிக்கிடக்கும் துறையாக இருந்தாலும் அதிவிரைவாக பணத்தை பெருக்கும் முறையில் தலைசிறந்து விளங்குகிறது நேரடி விற்பனை துறை.

நேரடி விற்பனைத் துறையில் பெரிய பெரிய திமிங்கள நிறுவன்ங்கள் உலா வருவதற்கு காரணம் கோடிக்கணக்கில் பணம் கொட்டிக் கிடக்கிறது. அதி விரைவாக அதிலே பணத்தை சம்பாதித்து விடலாம் என்ற ஒரு நம்பிக்கை. பணத்தை பெருக்கும் முறையில் அதிகப்படுத்தும் ஒரே திட்டம் இந்த நேரடி விற்பனை துறைதான். சில வருடங்களில் பெரும் செல்வந்தர்களாக உருவெடுக்க முடியும் என்பது இந்த நேரடி விற்பனை துறை நிறுபித்துள்ளது.

August 4, 2011

வாழ்வை துவங்கு. ஒளிமயமான வாழ்வு வெகுதூரமில்லை.


வாழ்வை துவங்கு. ஒளிமயமான வாழ்வு வெகுதூரமில்லை.

ஒவ்வொரு மனிதனின் உள்ளோயும் மனோ சக்தி என்னும் மகா சக்தி உறங்க்கொண்டிருக்கிறது. மனிதனைக் காட்டிலும் சக்திவாய்ந்த ஜீவன் இப்பூமியில் இல்லை.அவன் ஒருவனே உலகத்தில் தெய்வமாக மதிக்கப்பெருகிறான். சுயநலக்காரன் அன்று. மனிதத்தன்மையை எவன் ஒருவன் வென்றுவிடுகிறானோ அவனே தெய்வமாக விளங்குவன். அவன் தெய்வமாக விளங்ககூடிய ஆத்ம பலத்தை பெறும்பொழுது உலகத்தை மாற்றி அமைக்க கூடிய சக்தியை பெறுகிறன். எண்ணங்கள் ஒருமைப்படும் போது அவன் சொல் செயல் சக்தி பெறுகிறது.

மனித வாழ்வின் வெற்றி எங்கிருந்து முளைக்கிறது என்று விஞ்ஞானிகள் மெய்ஞானிகளும் தேடிக்கொண்டிருந்தனர் வெற்றிப்பெற்ற.ஒவ்வொரு மனிதனின் அந்தரங்களை ஆராய்ந்துக் கொண்டிருந்தனர். அவனின் சொல் செயல் சிந்தனை எல்லாம் ஆராய்ந்தார்கள். அவனின் வெற்றி எங்கு மறைந்திருக்கிறது என்று அவர்களால் கண்டுப்பிடிக்க முடியவில்லை.முடிவிலே இவ்வளவு காலம் அவர்கள் ஆராய்ந்த ஒரு விசயத்தை தேடிக்கண்டுப்பிடித்துவிட்டார்கள்.மனிதனுக்கு வெற்றியை தந்துக்கொண்டிருக்கும் ஒரு அற்புத பொக்கிஷத்தை திறந்துப் பார்த்தார்கள். என்ன ஆச்சிரியம் .அதில் இருந்தது வேறொன்றுமில்லை. அவனின் தூய எண்ணம்தான்.ஒவ்வொரு மனிதனின் வெற்றித் தோல்விக்கு அவனின் எண்ணம்தான் காரணம். மனதைப்பக்குவப்படுத்துவதிலே வாழ்க்கையின் வாழ்க்கையின் வெற்றி எல்லாம் அடங்கிக் கிடக்கிறது.

நல்ல எண்ணங்கள் நல்ல மாற்றத்தை தரும். சீர்க்கெட்ட எண்ணங்கள் வாழ்க்கையில் பெரும் பாதிப்பைதான் தரும். நமது எண்ணங்களை முதலில் ஒருமைப்படுத்த நாம் பயின்று கொள்ளவேண்டும்.

எண்ணமே, வானில் எழுப்பப்படும் அந்த மனக்கோட்டைகளை இறுதியாகப் பூமியிலே வந்து உறுதியாக அமரும். எண்ணம் போல் வாழ்வு.எதை நினைக்கிறோமோ அதை அடைகின்றோம். உங்களின் நல்ல எண்ணங்களை நீருற்றி வளருங்கள் கனி கொடுப்பதற்கு அது எப்போது தயங்குவதில்லை.

எண்ணித்து துணிக கருமம்.துணிந்தபின் எண்ணுவது இழுக்கு. நல்ல தீர்மானங்களை கொண்டிருக்கிறானே அவனே சரியாக அமைந்த மனிதன். எத்தனை முறை வேண்டுமானாலும் யோசித்துப் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள். ஆனால் தீர்மானித்துவிட்டால் அது இறுதி முறையாக இருக்கட்டும்.

நினைத்த விஷயத்தை உடனே செயல்படுத்தி, விளைவுகளுக்கு வெகு சாமர்த்தியமாக தீர்வு காண்பது தொடர் வெற்றிக்கான மணி மந்திரம்.

வாழ்க்கையில் முன்னேற்றத்தைக் காணவேண்டும் என்று எண்ணுபவன் அதற்குரிய மனவுறுதியையும் அடையவேண்டும். மனவுறுதியுடன் செயற்ப்படும்போது சோம்பல் தானாகவே இருந்த இடம் தெரியாமல் பறந்துவிடும். மனவுறுதியும் எண்ண ஒறுமைப்பாடும் வெற்றிக்கு மிக முக்கியம்.

எண்ணத்தை எப்படி சக்தியாக மாற்றுவது எனும் வழிதெரிந்தால்போது வெற்றிகள் தானாக வந்து சேரும்.பெரும் செயல்கள் பலத்தால் செயப்படவில்லை.விடா முயற்சியால்தான் ஆற்றப்பட்டிருக்கின்றன.முயற்சியில் வெற்றி பெற வேண்டுமாயின் துன்பங்களையும், எதிர்புகளையும், தடைகளையும், தோல்விகளையும் நாம் வெற்றி கொள்ளவேண்டும். மெய்வருத்தாமல் எதையும் நாம் சாதிக்கமுடியாது.

மனதின் வலிமை என்பது இந்த வைராக்கியத்தில்தான் இருக்கிறது.வைராக்கிய சித்தமே எதற்கும் உற்ற துணையாக, உற்ற சக்தியாக விளங்கும்.

எண்ணமே வாழ்வை உருவாக்கிறது அந்த எண்ணத்தின் தன்மைகளை அறிந்து, அதன் சக்திகளைப் பெருகுமாறு செய்து கொண்டால், மனமும் உயரும்,வாழ்க்கையும் வளமாகும்.

August 2, 2011

போதனைதான் வாழ்க்கைப்பாடம்

வேதனை தீயில்
வீழ்ந்துவிடாதே
வேடிக்கை மனிதனாய்
வாழ்ந்து விடாதே!

சோதனை எது வந்தாலும்
சோர்ந்துவிடாதே - தம்பி
சாதனை நமதென்று
சரித்திரம் படைத்திடு தம்பி!

போதனைதான் வாழ்க்கைப்பாடம்
போற்றிடவேண்டும் அதை நம்பி
தகர்த்திட வேண்டும் தடைகளை - தம்பி
தன்மானசிங்கமாய் ஜெயித்திடவேண்டும்

வட்டிப்பணம் - பாகம் 4



மணி 1.00 am

உறங்கிக் கொண்டிருந்த இரவு விழித்துக் கொண்டது போலும், ஜெயத்தின் கடையின் முன் கூடி இருந்த கொடியவர்களால் அந்த இடம் அல்லோலப்பட்டுக் கிடந்தது. வெறிக் கொண்ட ரவுடிகளின் கூட்டம் மிகப்பெரிய உருவம் கொண்ட ராமை வெட்டி விழ்த்தி கூறுப் போட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள்.

தற்செயலாக அவ்விடத்தை கடந்து செல்ல நினைத்த சூரியாவின் நண்பர் எதோ ஒரு கூட்டம் ஏன் ஜெயத்தின் கடையின் முன் கூடி இருக்கிறது என்று நிதனிப்பதற்கு முன் சற்றென்று ஒரு இளைஞனின் வெட்டு கத்தி அவரின் காரை கீரிவிட்டிருந்தது. அவர்களின் ஒருவனையாவது தன் வாகனத்தால் மோதி தள்ளிவிடலாம் என்று நினைத்த சூரியாவின் நண்பர்.அது இயலாமல் போனதால்..விரு விரு வென்று வீடு சேர்ந்து தானும் ஒரு பாரங்கத்தியை எடுத்துக் கொண்டு சூரியாவிடம் நிகழ்ந்ததை சொல்லி வேகமாக சம்பவம் நிகழந்த இடத்திற்கு சென்றார்.

என்ன சொல்வது? ராம் சில மிருகங்களில் கொடுர செயலால் குற்றுயுரும் குழையுருமாக தரையில் சாய்ந்து கிடந்திருந்தார்..அதற்குள் சூரியாவும் அவர் நண்பர்களும் ஒருவர் பின் ஒருவராக வந்து சேர்ந்திருந்தனர்.

தன் அண்ண்ண் என்ன ஆனார்? என்று நினைத்து அவரை தேடிக் கொண்டிருந்த சூரியா “ எண்ண எங்க இருகிங்க நீங்க எங்க இருக்கிங்க” என்று அலறிக்கொண்டிருந்த சூரியாவின் கைப்பேசியில் ஒருவகையாக ஜெயத்தின் தொடர்பு கிடைத்தது.

“ நாங்கயேல்லாம் உங்க கடையின் முன்னாலேதான் இருக்கிறோம் நீங்க எங்க இருகிங்க..என்ன ஆச்சி...சரி சரி சீக்கரம் வாங்க” என்று சொல்லி ஒரு நிம்மதி பெரும் மூச்சு விட்டார்.

ஏதோ இருளில் கிடந்த அந்த நகரம் சற்று நேரம் நிலா வெளிச்சத்தில் குளிரிக்காய்ந்துக் கொண்டிருந்தது. அந்த நிலவுக்கு என்ன ஆசையோ இன்னும் என்னதான் நடக்கிறது என்று பார்க்க தோன்றி இருக்கவேண்டும். இன்னும் வெளிச்சத்தை சற்று பெரிதாக்கிக் கொண்டிருந்தது. அமைதிக் கொண்டிருந்த காற்று, அங்குள்ள வெப்பத்தை தனிப்பதற்கு குளிர்ந்த காற்றை வீசிக்கொண்டிருந்தது.

மணி1.15am

இருளில் இருந்து ஒர் உருவம் வெளிப்பட்டது. முகம் வெளிரிப்போய்யிருந்தது.கைகளில் ரத்தம் வெளியேறிக் கொண்டிருந்தது. கிழே கிடந்த ராமை பார்த்தவுடன் அதிர்ச்சி அடைந்துவிட்டார் ஜெயம். “யாருடா அவனுங்க? யா இவரை வெட்டிப்போட்டனுங்க” என்று தன் தம்பியை அனைத்துக் கொண்டார். ஏன் எதற்கு என்று தெரியும் முன்னே நிகழ்ந்துவிட்ட அந்த சோக நிகழ்வுகள், அவரின் மனதை எப்படி பாதித்திருக்கும். சற்று முன் தன்னிடம் அளாவளாவிக் கொண்டிருந்த ராம் ஏன் இப்படி விழ்ந்துக்கிடக்கிறார்?

உணர்ச்சி பெருக்கால் ஜெயத்தின் மனம் விம்மிக் கொண்டிருந்தது. கண்களிருந்து விழ்ந்துக் கொண்டிருந்த கண்ணிர் துளிகளை துடைத்துக் கொண்டு ராமை பார்த்தார் ஜெயம்.
மரண வேதனையில் முணகிக் கொண்டிருந்த ராமை சூரியா இருக்கரங் கொண்டு தூக்கி தன்னுடைய வாகனத்தில் அமர்த்த நினைத்த சூரியாவில் முடியவில்லை. பெரும் உருவம் கொண்ட ராமை எப்படிதான் தூக்கி வாகனத்தில் அமர வைப்பது. நண்பர்களின் உதவிக் கொண்டு அவரை வாகனத்தில் கிடத்திய போது பெரும் மலையை அவரின் வாகனத்தில் தினித்தது போல் இருந்தது. வெட்டுப்பட்ட ஒவ்வொரு கைகளும் பெருத்த பனுனைபோல் ஊதி பெருத்திருந்தது. கொந்திக்கிடந்த கைகளிலும் அவரின் உடல் முழுவதும் எதோ அரிசியை நிரப்பிய சாக்கு மூட்டைகளை இரண்டாக வெட்டினால் எப்படி வெடித்துக் கிடக்குமோ அப்படி அவரின் உடம்பு வெட்டுக்காயங்களால் பிளந்துக்கிடந்தன.

ராமை தொட்டுத் தூக்கிய சூரியா தனது விரல்கள் ராமின் பிடறிக்குள் புகுந்திருப்பதை கண்டு அதிர்ச்சியுற்றார். அங்கு அங்கு ரத்த நாளங்கள் வெடித்திருந்தன.அதில் இருந்து வழிந்தோடிய குறுதி, அவர் பிழைப்பதற்கு சாத்தியம் இல்லை என்று பறைச்சாற்றியது.
“இறைவா! என்ன கொடுமை இது” சற்றுமுன் வரை நன்றாக இருந்த மனிதனை இப்படியா உயிருக்கு போராடவைப்பது?

வாழ்க்கை ஒரு கானல் நீர் என்பது எவ்வளவு உண்மை. திடிர் திடிர் என்று தாக்கும் வாழ்க்கை நிகழ்வுகள். மனிதனை எப்படி குழம்பச்செய்கிறது? விதவிதமான பிரச்சனைகள் புது புது பிம்பம் எடுத்து மனிதனின் காலடியில் எப்படி வந்து நிற்கிறது?
சற்று முன் வரை அசைக்கமுடியாத ஆலமரமாய் சுற்றுத்திரிந்த ராம் நம் கண்முன்ணே விழ்ந்துக் கிடக்கும் நெடுமரமாய் சாய்ந்துக் கிடக்கின்றார். அந்தொ! என்ன கொடுமை.? மனிதனின் நிலமை இதுவென்றால் வாழ்க்கையின் நீதிதான் என்ன?

மணி1.30am

ஒரு மலையை சுமந்துக் கொண்டு சூரியாவின் கார் அதிவேகமாய் பெதாலிங் ஜெயாவை கடந்துக் கொண்டிருந்தது. ராமின் ரத்த வெள்ளத்தில் சூரியாவின் கார் இப்பொழுது மிதந்துக் கொண்டிருந்தது. சில வாகனங்கள் காற்றை கிழித்துக் கொண்டு வெளிச்சத்தை உமிழ்ந்துக் கொண்டு அவர்களின் வாகனத்தை பின் தொடர்ந்துக் கொண்டிருந்தன.

July 30, 2011

தமிழால் தாழ்ந்தோர் எவருமில்லை


எம்மொழி தமிழ் மொழி
ஏற்றம்தரும் தாய்மொழி
எங்கும் தமிழ் எதிலும் தமிழ்
என்று முழங்குவோம் !

நம் மொழி தமிழ் மொழி
நாளும் வளரும் செம்மொழி
தரணியெங்கும் செழித்தோங்கும்
தமிழ் என்று முழங்குவோம்

ஓங்குக தமிழ்! ஒளிர்க தமிழ்!
ஒருகுடையின்கிழ் தழைத்தோங்குக!
தமிழ் உணர்வுக்கொண்டு தடைகளை
தகர்த்தெறி ! தன்மானத்தமிழ் என்று முழங்குக!

விஞ்ஞானத்தில் வீருக்கொள்க! தமிழ்மெஞ்
ஞான வாழ்வில் வெற்றிக்கண்டு -அஞ்
ஞானத்தை களைந்து - தமிழில்எஞ்
ஞானத்தையும் சொல்லும் உயர்வேதம் என்று முழங்கு


ஏழை மொழி என்று ஏளனம் செய்யாதே
ஏவள் மொழி என்று பிதற்றதே! – தமிழ்
ஆற்றல் நிறைந்த அருந்தவமொழி - நாளை
அகிலத்தை ஆளும் உயர்மொழி என்று முழங்கு

தமிழால் தாழ்ந்தோர் எவருமில்லை – உயிர்த்
தமிழால் உயந்தோர் கோடி - இவ்வுலகில்
தமிழால் இறந்தோர் யாருமில்லை –
தமிழால் சாகவரம் கொண்டோர் கோடி என்று முழங்கு

உன்னை உயர்த்து தமிழா! தமிழ்
தன்னை உயர்த்தும் – இந்த மண்ணில்
நீ உயர்ந்தால்! தமிழ் அன்னை மகிழ்வாள் - தனித்
தமிழ் கொடி உலகெங்கும் பறக்கும்.

July 28, 2011

வெறுமைகள் படர்ந்திருந்த எனது முகத்திரைகள்


பூட்டிக் கிடந்த
எனது மனக் கதவை
யாரோ துசி தட்டி கொண்டிருதார்கள்

புரட்டிப் போட்டு கிடந்த
மனப் புத்தகங்களை
யாரோ புது கவிதையாய்
வரிசைப் படுத்திக் கொண்டிருந்தனர்.

வெற்று தாளாய் இருந்த
எனது
வாழ்க்கை முகவரிகளை
யாரோ தேடிக் கொண்டிருந்தனர்.

வெறுமைகள்
படர்ந்திருந்த
எனது முகத்திரைகளில்
தேவைகளில்
தேடல்களை வைத்தது
யாரோ

என்
மனமெங்கும்
கிறுக்கல்களாய்
வாழ்க்கை எங்கும் பரவிக் கிடக்கிறது

வெள்ளை காகிதமாய்
பிறப்பெடுத்திருந்த
நான்
கறுமை மையால்
வாழ்க்கையை நிரப்பிக் கொண்டிருக்கின்றேன்

இன்று.........
காகித பூக்கள் போல
கசங்கியிருந்தது
என் வாழ்க்கை

July 27, 2011

விலை


உயிர் மூச்சு காற்று
இலவசம் நமக்கு -
உலவும் தென்றல்
காற்றும் இலவசம்

காடு தந்த காய்க் கணிகள்
இலவசம்
கடல் தந்த
மீன்களும் இலவசம்

ஒளிரும் சூரிய வெளிச்சமும்
இலவசம் நமக்கு - வெண்
நிலவு தரும்
குளிச்சியும் இலவசம்

வான் மழை நீர்
இலவசம் நமக்கு
மண்ணில் பாய்ந்தோடும்
ஆற்று நீரும் இலவசம்- நல்ல
குடி நீரும் இலவசம்

பூமியில்
விளைந்த
அனைத்தும் இலவசம்

யார் இதற்கு
ஒரு விலையை சொல்லி
வினைகளை தேடியது?



எதற்கும்
விலைக் கொடுக்கவில்லை
இறைவன்!

விளைந்த அனைத்திற்கும்
விலைகளை வைத்து
வினைகளை அறுத்தான்
மனிதன்.

July 11, 2011

மனோவியம்: வட்டிப்பணம் - பாகம் 3

மனோவியம்: வட்டிப்பணம் - பாகம் 3

வட்டிப்பணம் - பாகம் 3




மணி 12.00 mitnigth

காலனைப் போன்று இருந்த அந்த உருவத்தின் கடும் பார்வை சாதரணமாக நினைத்து விட்டார்கள் போலும் அவர்களின் உரையாடல்கள் தொடர்ந்தன.

ஜெயத்தின் வாடிக்கையாளர்கள் ஒருவர் பின் ஒருவராக வெளியேறிக் கொண்டிருந்தனர்.


வானம் மின்னவில்லை, மழையும் பெய்யவில்லை, இருள் கவ்விய அந்த நேரத்தில் அந்த இடம் மிகவும் அமைதிக் கொண்டிருந்தது. ஊழிக் காற்றின் முன்பு வரும் அமைதியா , ஊரேல்லாம் அடங்கிய பின் எற்படும் மயான அமைதியா என்று தெரியவில்லை .இல்லை இல்லை காலன் காத்திருப்பதால் காற்றுக் கூட அசைய மறுக்கின்றனவோ......என்னவோ .......யார் அறிவர் ?

இருந்தாலும் தெரு முணைகளில் இருந்து ஒன்றுகூடி கும்மாளம் அடிக்கும் தெரு நாய்கள் குரைக்கும் ஓலங்கள் மட்டும் அந்த அமைதியை அவ்வப்போது கெடுத்துக் கொண்டிருந்தது. என்றும் இல்லாமல் நிஷப்தமான அந்த நெடிய இரவுகள் நீண்டுக் கொண்டிருந்தன.

மணி 12.30 am

வாடிக்கையாளர்கள் அனைவரும் வெளியேறி பின் . “சரிங்க ராம் கடையை சாத்தலாம்” என்று சொல்லி கொண்டு main server ரில் இருந்து ஒவ்வொரு கணினி இயக்கத்தை செயல் இழக்க செய்துக் கொண்டிருந்தார் ஜெயம். ஒரு வழியாக அனைத்தையும் அடைத்துவிட்டு கடையை விட்டு வெளியே வந்து வெளிக் கதவை சாத்த தொடங்கினர் கடை முதலாளி ஜெயம்.

எங்கிருந்தோ வந்த ஒரு உருலைக்கட்டை அவர்களை உரசிக்கொண்டு அந்த கடையின் கதவை தொட்டு பெருத்த சத்தத்துடன் விழ்தது. முன்பு கடையை அடைக்கும் முன் பார்த்து சென்ற அந்த கருத்த உருவம் மீண்டு கட்டையை எடுத்து ஜெயத்தை ஓங்கி அடித்தான். என்ன ஏது என்று தெரியாமல் தடுமாறி ஜெயமும் அவரின் நண்பரும் சுதிகரித்துக் கொண்டு அவனை திருப்பி தாக்க தொடங்கினர். இவர்களின். இவர்களின் அடியை தாங்காமல் அந்த கருந்த உருவம் உரத்த குரலில்



“டேய் வாங்கடா வாங்கடா”

என்று அந்த இருளிளே மறைந்த்திருந்த தன் நண்பர்களை அழைக்க தொடங்கினான். பத்து பதினைந்து இந்திய இளைஞர்கள் வெட்டுக் கத்திகளை தூக்கிக் கொண்டு அவர்களை நோக்கி வந்துக் கொண்டிருந்தனர். இது என்ன விபரித விளையாட்டு என்று நினைத்த ஜெயம் இதற்கு மேல் இங்கு நின்றால் விபரிதமாகலாம் என்று எண்ணிய அவர் “ப்ரோ ஒடுங்க ப்ரோ ஓடுங்க ” என்று ராம்யை பார்த்து சொல்லிக் கொண்டு ஓட துவங்கினார். ஆனால் பதற்றத்தில் எதிர் திசையில் ஓடாமல் அங்கு வந்துக் கொண்டிருந்த இளைஞர்களை நோக்கி ஓடியதை அவர் கவணிக்கவில்லை. தன்னை நோக்கி வரும் இளைஞர்களை பார்த்தவுடன் “அட கடவுளே இன்றோடு என் கதை முடிந்தது” என்று நினைத்த ஜெயம் அப்படியே ஒரு கணம் அப்படியே ஸ்தாபித்து நின்று விட்டார்.

தன் மனைவி மக்கள் கதி என்ன ஆகுமோ ...... தன் குடுப்பம் என்ன ஆகுமோ இப்பொழுதுதான் இளம் தளிர்களாக இருக்கும் தன் பிள்ளைகளின் எதிர்க்காலம் என்ன ஆகுமோ என்று நினைத்த போது இந்த உலகமே ஒரு கணம் சுழல்வதை நிறுத்திக் கொண்டதை போல உணர்ந்தார் ஜெயம்.

ஏன் எனக்கு மட்டும் இப்படி நடக்கிறது?. நான் யாருக்கும் எந்த பாவம் செய்யவில்லையே. யாருடைய குடியையும் கெடுக்கவில்லை...... எனக்கு ஏன் இந்த சோதனை என்று மனதுக்குள் கதறிய ஜெயம்.........இவர்களிடமிருந்து தப்பிப்பது முடியாத காரியம் ........ தன் கதி அதே கதிதான்..... என்று நினைத்து எல்லாம் விதி விட்ட செயல்

“முருக என்னை காப்பாத்து”

என்று வாய்விட்டு சொல்லி நடப்பது நடக்கட்டும் எல்லாம் அவன் செயல் என்று நினைத்து கொண்டு தன் இரு கண்களை இறுக்க மூடிக் கொண்டார்.

டாக் ..... டாக் டாக் டாக்.....டாக் என்று மரகட்டையை வெட்டினால் எப்படி சத்தம் கேட்குமோ அப்படி ஒரு சத்தம் ஜெயத்தின் காதுகளில் எதிரொலித்துக் கொண்டிருந்தது.

பாரங் கத்தியோடு தன் எதிரில் ஓடிக் வந்துக் கொண்டிருந்த இளைஞர்கள் தன்னை சட்டை செய்யாமல் ராமயை நோக்கி ஓடி அவரை சுற்றிவலைத்து பாரங் கத்தியால் வெட்ட தொடங்கினார்கள். காரின் கதவை திறந்து தப்பித்து ஒடுவதற்கு எத்தனித்த ராமின் கைகளை அவர்களின் வெட்டு அருவா பதம் பார்த்தன.

பார்வைக்கு படித்த இளைஞர்கள் போல் தென்ப்பட்ட சிலரின் கொடுரமனம் அப்போதுதான் வெளிப்பட்டது.

ஒன்றுமே செய்ய முடியாமல் விழ்ந்து போன ராமை வெளியில் இழுத்து போட்டு கண்டம் துண்டமாக வெறிக் கொண்டு வெட்ட தொடங்கிய அவர்களின் வெறியாட்டம் இன்னும் அடங்கியபாடில்லை.

இந்த உலகம் எவ்வளவு இரக்கமற்றது. கொடுமை புரிவோரின் கூடாரமாக என்று மாறியது? அன்பு அன்பு என்று சொன்ன அறவோரின் போதனைகள் தான் என்ன ஆனது? சுயநலம் மிகுத்தவர்கள் வாழும் இந்த உலகம் பல கொடும் செயல்களால் ஆனது. நல்லவர் கெட்டவர் அதற்கு தெரிவதில்லை. தனி மனிதன் அமைதி பெறாத வரைக்கும் இந்த சமுதாயமும், இந்த உலகமும் எப்படி அமைதியையும் அகிம்சையை நோக்கி செல்லும்?

அதோ .....இருண்டு கிடந்த வானத்தில் சில மின்மினி பூச்சிகள் போல அங்கும்மிங்கும் நட்சத்திரங்கள் தென்பட தொடங்கி இருந்தன. நிகழ்ந்துக் கொண்டிருக்கும் மனிதனின் சாகஸங்களை பார்ப்பதற்கு அதற்கு என்ன ஆர்வமோ? இல்லை காலை கதிரவன் வருவதற்குள் மனிதர்கள் நடத்தும் நாடகங்களை பார்த்து விட வேண்டும் என்ற பேராசையோ?

மணி 1.00 am

ஹலோ ஹலோ எங்க அண்ண இருக்கிங்க ! என்ணண ஆச்சி என்று ஜெயத்தின் தம்பி அலைப்பேசியில் அலறிக் கொண்டிருந்தார்........
தொடரும்..........

June 22, 2011

காலம்



வாழ்க்கையை
நேசிப்பவரா நீங்கள்?
இல்லை
வாழ்க்கையை யாசிப்பவரா
நீங்கள்?
அப்படி என்றால்
யோசிக்காமல்
காலத்தை சேமிக்க
கற்றுகொள்ளுங்கள்
காலம் பொன் போன்றது

கடந்த காலம்
நிகழ்க் காலம்
எதிர்க்காலம்

கண்ணில் தெரிவதில்லை காலம்
காற்றில் கலந்திருப்பது காலம்
காலனாய் மறைந்திருப்பதும் காலம்

காலம் சிலருக்கு விலையுர்ந்தது
சிலருக்கு அது இரக்கமற்றது.
அது யாருக்கும் காத்திருப்பதில்லை
விறையமாகும் காலம்
விழலுக்கு இரைத்த நீராகும்

காலத்தின் இரும்பு பிடியில்
நாம் அடங்கிவிடுகிறோம்

காலத்தின் கோலத்தில்
சிறு புள்ளியாய்
கரைந்துவிடுகிறோம்
ஆனால்
புள்ளிக்கு பக்கத்தில்
வெற்றிடம் இருப்பதை
மறந்துவிடுகிறோம்


கடந்து போன காலத்தை
நினைத்து வருந்தாதீர்
கடந்தது கடந்ததுதான்
கரையை கடந்த அலையாய்
மீண்டு வருவதில்லை

எதிர்க்காலம்
எப்படி இருக்கும் என்பதை
உங்களால் நிர்ச்சயகமுடியாது
எதிர்கால வாழ்க்கையை
உங்களால் எட்டிப்பார்க்கவும் முடியாது

இருப்பதோ
நிகழ்க்காலம்
உங்களால் நிர்னைக்க கூடிய
எதிர்க்காலம் இதுதான்

நிகழ்க்காலத்தை
எதிரியாய் நினைக்காமல்
எதிர்க்காலத்தை
எதிர்க் கொள்ளுங்கள்

நிகழ்க் காலத்தில்
விதைகளை நட்டு
எதிர்க்காலத்தில்
அறுவடை செய்யுங்கள்

இன்றைய பொழுது
அது
உங்களுடையது
உறுதியோடு
எதிர்கொள்ளுங்கள்
அச்சமின்றி துணிவோடு
அணுகுங்கள்.........

எதிர்க்காலம்
உங்கள் எதிர்ப்பார்பை போல
உருவாகும்.
எதிக்காலத்தில்
சொர்க்கம் வேண்டும் என்றால்
நிகழ்க்காலத்தை
உணர்ந்துக் கொண்டால்.
வருங்காலம் வளமாய் தெரியும்

வண்டமிழால் வளர்ந்திடு !




பார்வை எல்லாம் பைந்தமிழ்……
பாசமென்னும் விழித்திரை
இனிய மொழி பேசும் - எழில்
இன்பத்தமிழ்…. இளந்தளிர்…….

எங்கள் இதய வானில்
ஒளிவிசும் இன்ப நிலா
ஏகாந்த தமிழால் - வாழ்வில்
ஒளிர்விடு ஸ்வித்தா

நன்மொழி பேசி வாழ்ந்திடு !
நானிலம் சிறக்க மலர்ந்திடு !
வண்டமிழால் வளர்ந்திடு !
வையகம் சிறக்க எழுந்திடு !

வாழ்க வளமுடன்
வளர்ந்திடு நலமுடன்………….

மவுணம் அது ஒரு போதிமரம்


மவுணம் அது ஒரு போதிமரம்

மவுணத்தின் வாசல்
என்னை மாய்த்துவிடாது
மவுணங்கள் என்னை
...சிறை பிடிக்கமுடியாது

மவுண மொழிகள்
நான்மறையாய்
எனக்குள் போதிக்கிறது
இறப்பிலும் என்னை
எழுப்பி விடும்
ஷ்பானிக் பறவை போல
மீண்டும் என் பிறப்பு
மவுணத்தின் பிடியில்
இருந்து விடுப்பட்டுக்
கொண்டுதான் இருக்கும்.....

மவுணம் அது ஒரு போதிமரம்

May 28, 2011

நெஞ்சை உறைய வைக்கும் உண்மை சம்பவம்


வட்டிப்பணம்

மணி 11.00 pm

இடி மின்னல் போல் துப்பாக்கியால் சுடும் ஓசை அந்த அறை முழுவது வியப்பித்துக் கொண்டிருந்தன. வெளியில் இருந்த நிசப்த்தமான அமைதியை கலைத்து அகோர சத்ததுடன்....

“டேய் ..... அவன சுடுங்கடா ...... சுடுங்கடா...... விட்டுடாதிங்கடா”
தொடரும்.........

பாகம் 2

டேய் முருக..... அவனை தப்பவிடாதடா .....அதோ ...... அதோ......ஓட்டு மேலெ ஏறிட்டான் டா.... அவனை சுடுங்கடா...... சுடுங்கடா......டேய்...... என்னடா விளையாடுறிங்க்க......இப்படியா விளையாடறது?... நானா கடுப்பாயிடுவேன் தெரியுமா......மட்டமா விளையாடுறிங்க நீங்க...... என்று கோபத்தில் பொரிந்து தள்ளினான் ஒரு 20 வயது மதிக்கத்தக்க இளைஞன். அவனுடன் சேர்ந்து விளையாடி அவன் நண்பர்களுக்கும் செம ‘தென்சன்”. ஒருவர் மீது ஒருவர் பழி போட்டுக்கொண்டு மற்றவர்களை திட்டி திர்த்துக் கொண்டார்கள்.

டேய்..... டேய் மெதுவா விளையாடுங்கடா..... இப்படியா சத்தம் வைத்து விளையாடுவிங்க? இது ரத்திரி தெரியும்மில்ல? என்று சொல்லிக் கொண்டு உள்ளே நுழைந்த ஜெயம் அந்த counter strike என்னும் மிகவும் பிரபலமான துப்பாக்கி சண்டை காட்சிகளுடனும் அருமையான ஒலி ஒளி அமைப்பிகளுடன் கூடிய அந்த வீடியோ விளையாட்டை விளையாண்டுக் கொண்டிருந்த அவர்களை பார்த்து சத்தத்தை குறைத்து விளையாடும் மாறு கேட்டுக் கொண்டார்.

Cyber cafe என்று சொல்லக் கூடிய இணையத்த தளத்தின் முதலாளிதான் ஜெயம். கடந்த ஐந்து வருடமாக சிறப்பகாக அங்கு தொழில் நடத்திக் கொண்டிருக்கும் ஜெயம் இன்று தன் வாழ்க்கையில் ஒரு திருப்புமுணை ஏற்பட போகிறது என்பதை அவர் அறிந்திருக்கவில்லைதான். காலம் தன் கொடிய செயலை அரங்கேற்ற காத்துக் கொண்டிருப்பதை யார் அறிவர்?

அந்த அறை, சற்று மங்கிய வெளிச்சத்தில் மிதந்துக் கொண்டிருந்தது. கம்பியுட்டர் மோனிட்டரின் வெளிச்சம் எங்கும் பரவிக் கிடந்தது. நான்கு மூலைகளிலும் நான்கு விளக்கு மிகவும் குறைந்த ஒளியை அதுவும் நீல நிறத்தை அந்த அறை முழுவது பரச் செய்தது. எதோ ஒரு ரம்மியமான சுழ்நிலை. இதமான குளிர் “ஏர்க்கொண்டிசன்” பெட்டியில் இருந்து அந்த அறையை விழுங்கிக் கொண்டிருந்தது.

ஒரு ஏழு எட்டு வாடிக்கையாளர்கள் நிறைந்திந்தனர். அவர்கள் அங்கு வரும் நிரந்திர வாடிக்கையாளர்கள். “தம்பிங்களா ! சரிய 12 மணிக்கு கடையை அடைக்கைப் போறேன்” என்று சொல்லி அங்கிருந்த தொலைப்பேசியை எடுத்து தன் நண்பருக்கு “போன்” போட்டார்.
“ராம்! என்ன வரனு சொன்னிங்க ஏன் இன்னும் வரலா? 12 00 மணிக்கு நானு கடையை கடையை அடைக்கப் போறன். கொஞ்சம் சீக்கிரம் வாங்க” என்றார்.

“கொஞ்சம் wait பன்னுங்க ஜெயம்..... இப்பதான் ஒருத்தன பார்த்திருக்கிறேன் ..ரொம்ப நாளா எனக்கு காசுக் குடுக்கமா ஏமத்திக்கிட்டு இருந்தான். அவன்கிட்ட பேசிட்டு வர்ரேன்..... கொஞ்சம் “வெய்ட்” பன்னுங்க வந்துறன்.” என்று சொல்லி மறு முனையில் போனை வைத்தார்.

கரு மேகங்களுக்கு மத்தியில் சிறுக சிறுக தன் உடலை மறைத்துக் கொண்டிருந்தது நிலவு. கரும் மேகங்கள் அன்று வான் எங்கும் பரவி கிடந்தன. அடுத்து நிகழப்போகும் அந்த சோக நிகழ்வுகளை பார்க்க விருப்பம் இல்லையோ என்னவோ அந்த நிலவுக்கு. வானுக்கும் மண்ணுக்கும் இடையே அன்று இருள் ஒரு உடன்படிக்கை செய்துக் கொண்டன போல. எங்கும் இருள் படர்ந்திருந்தன அந்த இரவில், அங்கும் இங்கும் பரவிக் கிடந்த நட்சத்திரங்கள் மட்டும் கண் சிமிட்டிக் கொண்டிருந்தன.

தெரு முனையில் இருந்த ஆபேக் சீபூட் கடை இன்னும் இன்னும் களைக்கட்டிக் கொண்டிருந்தது. நீண்ட வெள்ளை பல்புக்களின் வெளிச்சம் அந்த கடையை இன்னும் பளிச் என்று காட்டிக் கொண்டிருந்தது. அங்கும் இங்கும் சிலர் சீன உணவுகளை ஆடர் கொடுத்து சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தனர். அங்கு இருந்த சில இளைஞர்களின் “தண்ணி” விருந்துகள் இன்னும் சிறப்பாக நடந்துக் கொண்டிருந்தன. எதை எதையோ உரத்த குரலி பேசிக் கொண்டிருந்தனர்.

அப்பொழுது........

அந்த இரவை கிழிந்துக் கொண்டி அதி நவீன புத்தம் புது bmw ரக வாகனம் வெளிச்சத்தை உமிழ்ந்துக் கொண்டு அந்த தெரு முணையை கடந்து வேகமாக ஜெயம் கடையின் முன் வந்து நின்றது. அந்த வாகனத்தில் இருந்து கிழ் இறங்கிய ஒரு திடகத்திரமான ஆள். கட்டழகர் போட்டியில் முதல் பரிசு வென்றவர் போல் கட்டுமாஸ்தான தன்னுடைய உடலில் அங்கங்கே மிகவும் உறுதியாக புடைத்துக் கொண்டு நின்ற அவரின் புஜங்கள் கண்டிப்பக 10 ஆடவர்களிடம் ஒண்டி நின்று சண்டை போடும் திறன் படைத்தவராகத் தான் இருப்பார் போலும்...

வந்த அந்த மனிதர் ஜெயமின் கடையை திறந்துக் கொண்டு உள்ளே நுழைந்தார்.
“ஆய் ராம்” என்று சொல்வதற்கும் அவர் உள்ளே வருவதற்கும் சரியாக இருந்தது.

“என்னாலா இவ்வளவு லேட்ட வர என்ன பிரச்சனை? என்று கைக் கொடுத்தார் ஜெயம். ......இல்ல,..... ரொம்ப நாளா எனக்கு டிமிக்கு கொடுத்தவன இன்னகிக்கி புடிச்சுட்டேன்...... அவன்கிட்ட பேசிட்டு வர கொஞ்சம் லேட்டாயிட்டது” என்று சொல்லி அங்குள்ள ஒரு நாற்காலியில் அமர்ந்தார். மிகவும் நவீன ரக காரில் வந்திருந்தாலும், எனோ அவர் முகம் வேர்த்திருந்தது. ஒரு கைகுட்டையை எடுத்து தன் முகத்தில் வழிந்த வேர்வை துளிகளை துடைத்துக் கொண்டார்.

ராம் மிகவும் வெற்றிப் பெற்ற ஒரு மனிதராகவே ஜெயத்திற்கு காட்சி அளித்தார். அவரின் வட்டித் தொழில் அபரிதமாகவே போய்க் கொண்டிருந்தது. மிகவும் ஆபத்தான வட்டித் தொழிலில் பெரும் பணத்தையும் சம்பாதித்திருக்கிறார். ஒரு முன்னாள் கட்டழகரான திரு ராம் தன்னுடைய உணவிலே கட்டுப்பாடகவும் கவனமாகவும் இருந்து தன்னுடைய கட்டுடலை பேணிக் காப்பதற்கு பெரும் தொகைகளை செலவு செய்திருப்பார் போல. .


மணி 12.mt nigth


இராமும் ஜெயமும் வழக்கம் போல் பேசிக் கொண்டிற்கும் போது . அந்த cybercafe- வின் கதவை திறந்த ஒரு கருத்த உருவம் அவர்களை வெறித்துப் பார்த்து. அப்பால் நடந்து அந்த இருளிலே கலந்தது.

........தொடரும்.....................

May 24, 2011

வட்டிப்பணம்



நெஞ்சை உறைய வைக்கும் உண்மை சம்பவம்.

மணி 5.00 pm

வானம் இருண்டுக் கொண்டிருந்தது. மழை வருமா வராத என்று சொல்ல முடியாத ஒரு பருவ நிலை. காற்று பலமாக அடித்துக் கொண்டிருந்தது. புயல் காற்றின் வேகத்தில் இல்லை என்றாலும். காற்று சுழலும் வேகம் என்னமோ ஊழிக் காற்று ஓடி வந்துக் கொண்டிருப்பது போல உணர்வு ஆக்கிரமித்துக் கொண்டிருந்தது. மர கிளைகள் அகோரமாய் அசைந்தாடும் காட்சி பெரும் பெரும் பூதங்கள் அந்த அமைதி பூமியில் பெரும் பூகம்பத்தை கிளப்பிக் கொண்டு வருவது போல் இருந்தது.

மணி 6.00 pm

பெரும் மழை எதிர்ப்பார்த்த அந்த பூமி, சிறு மழைத் தூறலில் சற்று நேரத்தில் ஒய்ந்து போனது. கரு மேகங்கள் கலைந்திருந்தன. பெரும் மழை பெய்வதற்கான அடையாலம் மறைந்து போய்விட்டன. நீண்ட கடைத் தெரு வரிசைகள் ஒவ்வொன்றாக விளக்குகள் எரியத் தொடங்கின. இருள் மறையவும் வெளிச்சம் பரவவும் அமைதி கொண்டிருந்த அந்த பூமி காக்கைகளின் கரைதலில் இருந்து விடுப்பட முடியாமல் இரவை வரவேற்றுக் கொண்டிருந்தது அந்த அந்தி நேரம். காக்கைகளின் இரைச்சல்களில் அகப்பட்டுக் கொண்டிருந்த அந்த சிறு கடை தெருக்களுக்கு இன்று காக்கைகளின் கூக்குரல் ஏனோ சற்று வித்தியாசமாகதான் இருந்தது. எதோ அங்கு காலன் வந்தது காத்திருப்பது போல் கரைந்துக் கொண்டிருந்தது.

மணி 7.00 pm

சிறு மழைத்துறலில் நனைந்திருந்த பூமியாய் அந்த கடைத் தெருக்கள் மக்களின் நடமாற்றம் இப்போழுது அதிகரித்துக் கொண்டிருந்தது. எங்கும் பேச்சுக் குரல் மக்களின் கூக்குரல் அதிகரித்துக் கொண்டிருந்தன. சிறு பட்டிணமாக இருந்ததாலும் அந்த பூமி எம்போழுதும் சுறுசுறுப்பாக இயக்கி கொண்டிருக்கும். பொருட்கள் வாங்குவதில் இருந்து. பேசி திரிவது வரைக்கும் அங்கு நடக்கும் வாடிக்கை நிகழ்வுகள் தான்.

மணி 8.00 pm

கடைகளின் எதிரிலே இருந்த புல்வெளி தரைகள் சிறு தூறலால் நனைந்திருந்தனால் , அங்கு வரும் கார்களின் வெளிச்சம் பட்டு எதோ பனித் முத்துக்கள் சிதறிக் கிடப்பது போல தெரிந்தது.அங்கு போடப்பட்ட சிமிண்டு பென்ச்சுகளில் சில அன்னிய தொழிளார்கள் கும்பலாக அமர்ந்து பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள். சிலர்களின் சிரிப்பொலி தெரு முணை வரைக்கும் கேட்டது. அவர்களுக்கு எங்கே தெரியப்போகிறது. காட்சிகள் மாறும், காலன் காத்திருக்கிறான் என்று?.

பரபரப்பகாக தெரு ஒரத்தில் இயங்கிக் கொண்டிருந்த ஆப்பெக் சீப்பூட் சாப்பட்டுக் கடையில் மக்கள் கூட்டம் நிறைந்திருந்தது. அங்கு சீனர்கள் சாப்பிடுகிறார்களோ இல்லையோ ஆனால் தமிழ் இளைஞர்கள் தண்ணி அடிப்பதற்கேன்றே கூடிவிடுவார்கள். அவர்களின் கச்சேரி வெடிய வெடிய நடக்கம். கூத்து கும்மாளம், ஆட்டம் பாட்டம் என்று அந்த இடத்தை அதிர வைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அது வாடிக்கையான நிகழ்வுகள்தான் நம் இளைஞர்கள் கூடுவார்கள். குடி போதையில் அடித்துக் கொண்டு பிரிந்து ஓடுவார்கள்.

மணி 9.00 pm

“மச்சான் அவனை போடனும் மச்சான்” என்று குடி போதையில் ஒரு இளைஞர் உளறிக் கொண்டிருந்தான். அவனை சுற்றி ஐந்து ஆறு இளைஞர்கள், “என்ன நடந்ததுனு சொல்லு மாம்ஸ், ஒரு கை பார்துடுவோம்” என்று அவன் நண்பனை உசுப்பேற்றிக் கொண்டிருந்தார்கள். பீர் போத்தல்கள் அங்கு நிறைந்திருந்தன. எப்படிக்கும் ஒரு 200 வெள்ளிக்காவது அவர்கள் குடித்திருப்பார்கள் போல. பாவம் யார் பணமோ? இன்னும் எவ்வளவு குடிப்பார்களோ? யாருக்கு தெரியும்?

மணி 10.00 pm

அந்த சீன ஆபேக் கடைத் தெரு வரிசையில் சற்று தொலைவில் இருந்த முடி திருத்தகத்தை மூடிக் கொண்டிருந்தார் பரமசிவம். “என்னணன கடையை சீக்கரமாவே சாத்திரிங்க?” என்று பக்கத்து கடையில் இருந்து குரல் வந்த திக்கை பார்த்தார் பரமசிவம். “ஆமாண்ண ஆளு இல்லைணா . அதான் கடையை சாத்தறேன்” என்று சொல்லிக் கொண்டு நாளு ஐந்து சூடத்தை எடுத்து கடை எதிரிலே ஏற்றி வைத்தார். சூடம் நன்றாக பற்றிக் கொண்டு தக தக வென எரிந்தது. “சரிண்ணா அப்ப நான் கிளம்பறேன்” என்று சொல்லி விடு விடு என்று நடக்க ஆரப்பித்தார் பரமசிவம். அவர் நடப்பதை பார்த்துக் கொண்டிருந்தார் பக்கத்து கடை முதலாளி ஜெயம்.

“பாவம் பரசிவம் ஊர்விட்டு ஊர்வந்து இங்கு வந்து பிழைப்பு நடத்திக் கொண்டுயிருக்கிறார்” என்று தனக்குள் முனுமுனுத்துக் கொண்டார். மனைவி மக்களை விட்டு கடல் கடந்து வாழ்வது என்பது சாதரணமான செயல் அல்ல. எவ்வளவு துன்பங்களையும் துயரங்களை சுமந்துக் கொண்டு நம்மிடம் சிரித்து போசிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்று நினைத்துக் கொண்டார். பரமசிவத்தின் முதலாளி மலேசியராக இருந்தாலும் கடையின் முழு பொறுப்பு பரமசிவத்திடம் ஒப்படைத்திருந்தார். ஏன் ஊர்கார்கள் சாதரண உடல் உழைப்பு தொழிலாளியாகத்தான் வருகிறார்கள், ஏன் சிறு முதலிட்டார்களாக வருவதில்லை. இன்று சாதரணமாக வரும் இந்தோனேசியர்களும் பாகிஸ்தானியர்களும் கடைகளை திறந்து முதலாளிகளாக மாறும் போது இவர்கள் ஏன் தயங்குகிறார்களோ என்று தெரியவில்லை. மனம் இருந்தால் மார்க்கம் உண்டுதானே என்று நினைத்துக் கொண்டு தன் கடையின் தெரு முனையப் பார்த்தார் ஜெயம்.

அவரின் கடை அந்த கடை வரிசையில் கடைச்சிக்கு இரண்டாவது கடை. பலர் கடைகளை மூடிவிட்டு கிளம்பிக் கொண்டிருந்தார்கள். எங்கும் நிசப்பதம். ஆரவாரம் படிப்படியாக குறைந்துக் கொண்டிருந்தன. தெரு விளக்கு அன்று ஏனோ எரியவில்லை. அந்த இடத்தை இருள் கவிக்கொண்டிருந்தன. சில சமயங்களில் அந்த கடையை கடந்து செல்லும் ஒரு சில மோட்டார் வாகனங்கள் உமிழும் ஒளியை தவிர வேறு எந்த வெளிச்சமும் அங்கு இல்லை அவ்விடத்தில். ஏனோ தெரியவில்லை ஜெயத்திற்கு இன்று கடையை சீக்கிரமாக சாத்தவேண்டும் போல ஒரு உள் உணர்வு எழுந்துக் கொண்டிருந்தது. அப்பொழுதான் ஞாபகம் வந்தது, தன் நண்பர் வருவதாக சொன்னாரே ஏன் இன்னும் வரவில்லை என்று நினைத்துக் கொண்டவராய் சற்றென்று தன் கடையின் உள்ளே நுழைந்தார்.

மணி 11.00 pm

இடி மின்னல் போல் துப்பாக்கியால் சுடும் ஓசை அந்த அறை முழுவது வியப்பித்துக் கொண்டிருந்தன. வெளியில் இருந்த நிசப்த்தமான அமைதியை களைத்து அகோர சத்ததுடன்....

“டேய் ..... அவன சுடுங்கடா ...... சுடுங்கடா...... விட்டுடாதிங்கடா”

தொடரும்.............

May 23, 2011

மாக்கோலமாய்


உலகை விஞ்சும்
உண்னத கவிதை நெஞ்சம் - அது
உனக்குள் பெருக்கெடுக்கும்
உண்மை அன்பின் வெள்ளம்

மாக்கோலமாய் மலர்ந்திடும்
மனிதர் நெஞ்சம் - அது
மறைகளை உணர்ந்திட
மாசுகள் கறைந்திடும் உள்ளம்

கரைச் சேர்ந்திட
கடவுளை நாடுங்கள் - அது
கறைகளை போக்கிடும்
கடவுளின் கருணை இல்லம்

ஈகையோடு வாழ்ந்திட்டால்
ஈசன் திருவடியில் இனைந்திடலாம் - அது
இறையை உணர்ந்திடும் இன்பமயம்
ஈடில்லா இறைவனின் அன்புமயம்

ஏன் தமிழ்? எதற்கு தமிழ்?




தமிழுக்கும் அமுதென்று பேர் ! .அந்தத் தமிழ் இன்பத் தமிழ் எங்கள் உயிருக்கு நேர் !
என்று சொன்ன கவிஞர் பாரதிதாசன் இன்று இருந்திருந்தால் கண்டிப்பாக ரத்தகண்னீர் வடித்திருப்பார், காரணம் தமிழர்களின் தமிழ்ப் பற்று அப்படி. தமிழர்கள் அன்று தொட்டு இன்றுவரை அறியாமை என்னும் ஆழிப்பெருங்கடலில் ஆழ்ந்துக் கிடக்கின்றனர்.

எங்கும் தமிழ், எல்லாம் தமிழ் என்று இருந்த நிலை மாறி எங்கே தமிழ் ? என்று வினா எழுப்பும் சுழ்நிலை இந்த தமிழ் சமுதாயத்தில் வளர்ந்துக்கொண்டிருக்கிறது. தமிழராக பிறந்து. தமிழ் மொழி பேசி, தமிழராக வாழும் தமிழர்கள். இன்று சிறுகச் சிறுகத் தமிழ் மொழி பயன்பாட்டையும் தமிழர் பண்பாட்டையும் சாகடிக்கவும் துணிந்துவிட்டனர் ஒரு சாரார். ஒரு சிலர் தமிழ் என்ன சோறா போடுகிறது? என்று வினா எழுப்புகின்றனர்.ஒரு சிலரின் அதிக பிரசங்கிதனமாக தமிழ் பள்ளியே தேவையே இல்லை என்னும் சொல்லும் அளவுக்கு அவர்களின் அதி மேதவிதனம் இருக்கிறது. தமிழ்ப் பள்ளி இருந்து என்ன பயன்? தமிழ்ப் பள்ளிகள், ஆட்டு மந்தைகளின் பிறப்பிடம், முட்டாள்களின் கூடாரம் என்று சொல்லிக் கொண்டு திரிகிறார்கள்.


அன்மையில் என் உறவினர் ஒருவரிடம் சமுதாய நடப்பை பற்றி பேசிக்கொண்டிருந்த போது, சில கருத்துக்கள் மிகவும் காரச்சாரமாக இருந்தது. மலேசிய தமிழர்களின் அறியாமையும், பண்பற்ற செயலையும், இங்குள்ள தமிழர்களின் குண்டர் கலாச்சாரம் தமிழர்களின் பண்பாட்டுக் கூறுகளை எவ்வாறு பாதித்துள்ளன என்பதை ஆவேசமாக பேசிக் கொண்டிருந்தார். இன்றைய குண்டர் கும்பலை சார்ந்த தமிழ் இளைஞர்களின் அராஜகச் செயலையும் ஒழுக்க கேடான செயலையும் கூறி தமிழ்ப் பள்ளிகள் பண்பான மனிதர்களுக்கு பதில் தரங்கெட்ட மனிதர்களை இந்த தரணிக்கு தந்துக் கொண்டிருப்பது ஏன்? அப்படியானால் தமிழ் பள்ளிகளின் சமுக சேவைதான் என்ன? என்று கேள்விக் கணைகளை தொடுத்துக் கொண்டிருந்தார். இத்தனைக்கும் அவர் தமிழ் பள்ளியில் படித்து. சொந்த தொழில் தொடங்கி இன்று சமுதாயத்தில் ஒரு கோடிஸ்வராக மாறியிருக்கும் நாலும் தெரிந்த மனிதர். தன் இரண்டு பிள்ளைகளுக்கு தமிழ் புரியாது என்பதையும் அவர்களுக்கு தமிழ் தேவை இல்லை என்பதை கவரவுமாக கருதிக் கொண்டிருக்கின்றார். இந்த சமுதாயம் முற்போக்கு எண்ணம் கொண்டிருக்கிறதா இல்லை மடத்தனங்களால் பின்னப்பட்ட பிற்போக்கு எண்ணங்களால் ஆளப்படுகிறதா என்ற வினா எழுகிறது? ஏன் தமிழ் உணர்வுகள், தமிழன் என்ற உணர்ச்சிகள் இல்லாத தமிழர்களை இந்த சமுதாயம் ஈந்துக் கொண்டிருக்கின்றது? மலேசிய தமிழ் சமுதாயம் மட்டும் அல்ல, இந்திய தமிழ்ச் சமுகமும். உலக தமிழ் இனமும் தமிழ் உணர்வுகள் அற்று வாழ்ந்துக் கொண்டிருக்கிறது.

தமிழர்களின் பண்பாடுகளை பற்றியும் தமிழர் குண நலன்களைப்பற்றி பேச யாருக்கு தகுதி உண்டு? தமிழர்களின் நல்ல பண்புக்கூறுகளை இத்தரணியில் தலைச்சிறந்தது என்பதை எத்தனையோ பண்பாளர்கள், தமிழ்ச் சான்றோர்கள் உதாரணமாக இருந்திருக்கின்றார்கள், இருக்கின்றார்கள். நம் முன்னோர்கள் நெடுங்காலமாக அறநெறியில் வாழ்ந்து, அன்பே தெய்வம் அன்பே சிவம் என அளித்த தமிழ்ப்பண்பாடே அதற்குக் காரணம். அதனால்தான் தமிழ் இனம் இன்னும் அழியாமல் வாழ்கிறது.

தமிழர்களின் வீரம், மானம், தியாகம் எல்லாம் தவறாக நெறிப்படுதப்பெறுகின்றன. தமிழ் அறிஞர்களின் அறவுரையும் அறிவுரைகளும் இன்றைய தமிழர்கள் கேட்பாரில்லை. தமிழர் பண்புகளை நல்வழிப்படுத்த நல்ல தகமைமிக்கத் தலைவர்களை இல்லை. நல்ல களமும் தளமும் இல்லை. அதனால்தான் தமிழர்களின் சிறு குறைகள் கூட பெரும் குற்றங்களாக கடிந்துரைக்கப்படுகின்றன. மொழியையும் பண்பாடுகளை மறப்பனால் இந்த சமுதாயம் சாகடிக்கப்படும் என்பதை நம் இனத்தமிழர்கள் உணரவேண்டும்.

தமிழர்கள் தமிழ்ச் சமுதாயத்தை பற்றி கேள்வி எழுப்புகிறார்கள் அதில் ஒன்றும் தவறில்லை. கேள்விக்கணைகளை தொடுத்து தனது கோபத்தை வெளிப்படுத்துகிறார்கள் அதை ஏற்றுக் கொள்வோம். ஆனால் ஒரு சில தமிழர்கள் தன் பிள்ளைகளின் பெயரையே மாற்றிக் கொண்டு திரிகிறார்கள். முன்பெல்லாம் வட மொழிப் பெயர்களை வைத்தார்கள் .சமய அடிப்படையில் அதை ஏற்றுக் கொண்டோம். தமிழர்களுக்கு தமிழே பெயர் வையுங்கள். அதுவும் தூய தமிழ்ப் பெயர் சூட்டுங்கள் என்று நாம் தனித்தமிழ் இயக்கம் வைத்து போராடிக் கொண்டிருக்கும் போது அந்தோ பாவம்! பெரும் தவறாக இப்பொழுது தமிழர்கள் வேற்று மொழி சார்ந்த சாதி அமைப்புக்களின் பெயர்களை தன் மகனுக்கும் மகளுக்கும் நாமமாக சூட்டுவது எவ்வளவு பெரிய அறியாமை என்பதை விட எவ்வளவு பெரிய முட்டாள்தனம் என்று இந்த தமிழர்கள் உணர்ந்தார்களா? இது துரோகத்தனத்தை விட கீழ்த்தரமான செயல் என்பதை இந்த படித்த தமிழர்களுக்கு ஏன் புரியவில்லை? இது ஒரு ஆச்சிரியமான விடயமாகத்தான் உங்களுக்கு படும் ஆனால் உண்மை அதுதான். சாதிப் பெயர்களே வேண்டாம் என்று நாம் தமிழ்ச்சான்றோர்கள் சொல்லும் போது இவர்கள் என்னவென்றால் மற்ற இனத்தவர்களின் சாதி பெயர்களை தன் பிள்ளைக்கு சூட்டுவது எங்கனம் நியாயம்?

தமிழன் என்று தன்னை அடையாளப்படுத்தக் கூட இன்றைய தமிழர்கள் முன்வருவதில்லை. தமிழன் தாழ்ந்தவன். மற்றோர் எல்லாம் உயர்ந்தோரா? சில தமிழர்கள் சற்று சிவத்த மேனியில் இருந்து விட்டால் தான் மலையாள கலப்பு அல்லது தெலுங்கு கலப்பு என்று பறைச்சாற்றுகின்றனர். இனக் கலப்போ இல்லை மொழிக் கலப்போ வன்மையாக கண்டிக்கப்படவேண்டிய ஒன்று அல்ல. வரவேற்கத்தக்க செயல்தான். இருப்பினும் கலப்புறும் தமிழர்கள் தன்னுடைய தமிழ் கலச்சாரத்தை நிலை நிறுத்த வேண்டிய கடமையை மறுக்கலாமா? மற்ற இனக் மொழி கலப்புக்களை வரவேற்கும் தமிழர்கள் தன் தமிழ் இனம் மற்ற தமிழ் குழுக்களோடு கலப்பற்கும் ஒரே தமிழ் இனமாக உருவெடுப்பதற்கும் சாதிகளை காரணங்களை காட்டி மறுப்பது எதனால்?

மலாய் இனம் மென்மையுறுவதற்கு மலேசிய நாட்டிலே பல காரணங்கள் இருந்தாலும் அதிலே மிகவும் முக்கியமான விடயம் என்னவென்றால் கலப்பு மனம். மற்ற இனம் தன் இனத்தோடு கலப்புறுவதற்கு அவர்கள் இசைகிறார்கள். ஒரு மலாய் இனம் அல்லாதவர் ஒரு மலாய் பெண்யோ அல்லது ஒரு ஆணையோ திருமணம் செய்யும் போது அவர் கண்டிப்பாக இஸ்லாமியாராக மாறவேண்டும். மலாய் கலச்சாரத்தை பின்பறவேண்டும் என்பதை வழியுறுத்துகிறார்கள். அல்லது கட்டயாப்படுத்துகிறார்கள். நாளடைவில் அவர் மலாய் இனத்தோடு கலப்புற்று தன் முந்தைய சமுதாய அமைப்பில் இருந்து தொலைந்து போகுகிறார். நாடு சுகந்திரம் பெறும் முன் மலாய் இனம் 51 சாதவிதம் தான். இன்று 64 சாதவிதம். மலாய் இனமக்கள் தொகை பெருக்கத்திற்கு அவர்களுடைய கலைக்கலச்சாரத்தை பேணிக்காப்பதும் ஒரு காரணம்தான். ஆனால் நாம் என்ன செய்கிறோம்? நமது பண்பாடுகளை தொலைத்துக் கொண்டு நிற்கிறோம். சுகந்திரத்திற்கு முன் 12 சாதவிதம் மக்கட் தொகை கொண்ட நாம் இன்று 7 சாதவிதம்தான். எங்கே தொலைந்தோம்? எப்படி தொலைந்தோம்?

என் சொந்த கிராமத்தை சார்ந்த ஒரு நண்பரை அன்மையில் கிள்ளான் வட்டாரத்தில் சந்தித்தேன். இங்கேயே செட்டில் ஆகிவிட்ட அவர் தன்னுடைய வீட்டிற்கு அழைத்து சென்றார். அவருடைய பிள்ளைகளின் பெயரை கேட்டவுடன் என்ன சொல்வது என்று எனக்கு தெரியவில்லை. தன் பிள்ளைக்கு வட நாட்டை சார்ந்த ஜாதி பெயரை தன் மகனின் பெயரோடு இனைத்து வைத்திருக்கின்றார். இவர் இனமோ தமிழ் இனம். தாய் மொழியோ தமிழ் மொழி. எனக்கு நன்றாக தெரிந்த ஒரு நண்பர். தமிழ்ப் பள்ளியில் படித்த மாணவர். நல்ல தமிழிலே உறவாட கூடிய நண்பர் அவருக்கு ஏன் இந்த அறியாமை? ஏன் என்று கேட்டேன். தமிழன் என்றால் எவன் மதிக்கிறான்? அதற்காக இப்படியா? தன் சாதி போர்வையை நீக்கவேண்டி மற்றவர்களின் முகம் தெரியாத சாதி போர்வையை போர்த்திக் கொள்ளவேண்டிய அவசியம் என்ன? அதைவிட தூயத் தமிழிலே பெயர் வைத்தால் இவர்களின் மானமும் ரோசமும் குறைந்தா போய்விடும்? அவரைச் சொல்லியும் குற்றமில்லை. சாதிக்காக மதத்தை மாற்றுவது போல் சாதிக்காக இனத்தை மாற்ற முயற்சிக்கிறார் போலும். இதுவும் சாதி மத துவேசத்தில் எழும் தமிழ் இன பற்று அற்ற ஒரு நிலைதான். தன்னலம் மிக்க தமிழர்கள் எப்போழுது தன் இனத்தைப்பற்றி சிந்தித்திருக்கின்றார்கள்?

ஒரு காலத்தில் தமிழ்ச் சிந்தனையும், தமிழர் வாழ்வையும் உணர்த்தவும் காக்கவும், வளர்க்கவும், வாழ்வித்துப் பரப்பவும் எப்படி திருவள்ளுவரும், இளங்கோவும், கபிலர், பரணர், கணியன் பூங்குன்றன், ஓளவையார் போன்ற சங்க புலவர்களும் என்னற்ற தமிழ்ச் சான்றோர்கள் முயன்றார்களே அதே போல் நவீன யுகத்திலும் என்னற்ற அறிஞர்கள் தமிழுக்காக போராடினார்களே அவர்களை போல் அவர்களின் உணர்வுகளை பெற்று நாமும் போராட வேண்டும். தமிழ் இன, மொழி உணர்வை தீ மூட்டி அக்கினி பிழப்பாக உலகை வலம் வர செய்வோம். தமிழன் என்றவுடன் தலை நிமிரச் செய்வோம். குறைகளை மட்டும் சொல்லிக் கொண்டிருந்தால் தமிழன் உயர்ந்து விட மாட்டான். நிறைகளைச் சொல்லி தமிழர் பண்பாடு இதுதான். இப்படிதான் வாழவேண்டும் என்று தமிழர் பெருமைகளைச் சொல்லி வாழ வழி சமைப்போம். தமிழர்களின் மொழி, இன, கலைச்கலாச்சாரத்தை கட்டி காப்போம். நமது கடமை அதுவென்று முழங்குவோம்.

May 4, 2011

அருட்தந்தை வேதாத்திரி மகரிஷி

அருட்தந்தை வேதாத்திரி மகரிஷி


திருமூலர், திருவள்ளளுவர், தாயுமானவர், இராமலிங்கப் பெருமாள் இவர்தம் மரபு நெறி நின்று ஆன்மீகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட சமுதாயப் பணி ஆற்றி வருபவர் அருட்தந்தை வேதாத்திரி மகரிஷி அவர்கள். மகரிஷி அவர்கள் சென்னைக்கு அருகில் உள்ள கூடுவாஞ்சேரி கிராமத்தில் 1911-ஆம் ஆண்டு எளிய நெசவாளிக் குடும்பத்தில் பிறந்தார்.

சிறுவயதிலிருந்தே அவருக்குக் கடவுள் யார்? உயிர் என்றால் என்ன? வறுமை எதனால் ஏற்படுகிறது? என்ற கேள்விகளுக்கு விடைகாண வேண்டுமென்ற வேட்கை எழுந்தது. பல ஆண்டுகள் மேற்கொண்ட அயரா ஆராய்ச்சியின் வாயிலாக இக்கேள்விகளுக்கான விடையைத் தானும் உணர்ந்து உலகிற்கும் உணர்த்தி வருகிறார்.

சுய முயற்சியின் மூலமே வாழ்க்கையில் முன்னேறிய அவர் தியான முறைகளில் சிறந்ததான எளிய முறைக் குண்டலினி யோகம், அவயங்களை வருத்தாத உடற்பயிற்சி, தளராத தற்சோதனை, உயிர்ச்சக்தியைப் பாதுகாப்பதன் மூலம் வயோதிகத்தைத் தள்ளிப்போடும் சித்தர்கள் கண்ட நெறியான காயகற்ப யோகம் - இவை இணைந்த வாழ்க்கை நெறியைப் போதித்து, மனிதகுலம் உய்ய அருட் தொண்டாற்றி வருகிறார்.

மேலும் காந்தத் தத்துவத்தின் மூலம் தெய்வநிலை, உயிர்நிலை, அறிவுநிலை இவற்றைப் பொது அறிவு படைத்த சாதாரண மக்களும் புரிந்து கொள்ளும் வண்ணம் விளக்கி வருகிறார். மனிதகுல நலனுக்குக் தேவையான கருத்துகளை எளிய நடையில் தமிழிலும் ஆங்கிலத்திலும் பலநூல்களை எழுதி விளக்கி வரும் மகரிஷி அவர்கள் சுமார் ஆயிரத்து ஐந்தூறுக்கும் அதிகமான கவிகளையும் இயற்றியுள்ளார்.

மனிதகுலம் அமைதியாக வாழ ஏற்ற கருத்துகளையும் சாதனை முறைகளையும் உலகமெங்கும் பரப்பிட 1958-ஆம் ஆண்டில் வேதாத்திரி மகரிஷி அவர்கள் நிறுவிய உலக சமுதாய சேவா சங்கம் இன்று இந்தியாவியிலும், மலேசியா, ஜப்பான், தென்கொரியா, அமெரிக்கா, போன்ற நாடுகளிலும் பல கிளைகளைக் கொண்டு இயங்கி வருகிறது.

இல்லறத்தில் இருந்தவாறே துறவற மனப்பான்மையை மேற்கொண்ட மகரஷி அவர்கள் தமது 81 வயதிலும் உலக சமாதானத்திற்காக அயராத சேவை புரிந்து வருகிறார். பல வருடங்களாக வௌருநாடுகளுக்கும் சென்று ஆன்மீகப் பணியாற்றி வருகிறார்.

தத்துவத்திலே அவ்தைதத்தையும் யோகத்திலே ராஜயோகத்தையும் பாமர மக்களுக்கும் உணர்ந்து கொள்ளும் வகையிலே அவர் கற்பிக்கும் உளப்பயிற்சி அமைந்திருக்கின்ற காரணத்தால், 'பாமர மக்களின் தத்துவ ஞானி' (Common Man's Philosopher) என்று போற்றப்படுகிறார்.

மகரிஷி அவர்கள் வெளிருயிட்டுள்ள எந்த ஒரு கருத்தும் பகுத்தறிவிற்கோ விஞ்ஞானத்திற்தோ புறம்பானதல்ல என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

நன்றி : உலக சமுதாய சேவா சங்கம் ,1993

April 15, 2011

இதுவும் வாழ்க்கை தத்துவம்........



சலனமற்ற இரவுப் பொழுது
மிகவும் நீண்டிருந்தது
நட்சித்திரம் நிரம்பிய வானம்
இருண்ட லோகத்தில்
மின்மினி பூச்சிக்களாய்
கண் சிமிட்டிக் கொண்டிருந்தன.

வென்னோளியை
உமிழ்ந்தி கொண்டிருந்தது சந்திரன்
தன்னொளியில்
குளிர்ந்துக் கொண்டிருந்தது பூமி.

இரவு மயங்கும்
அற்புத கோலம்
மிகவும் ரம்மியமாய்
மனதை வருடிச் சென்றது

கனவுகள் போல
மீண்டும் ஒரு விடியலுக்கு
ஏங்கித் தவிக்கிறது வானம்

அதிகாலை பனி மழையிலே
அகிலமெங்கும் நனைகிறது குளிரிலே
இன்முகத்தோடு வரவேற்கிறது
இளஞ்ச்சூரியன்.........................
ஜொலிஜொலிக்கும் வானம்
பொன் வண்ணத்தை வாரி வழங்கி
தரணியெங்கும் தன்னொளி
படர்ந்துக் கொண்டிருக்கிறது

ஆழ்ந்த தூக்கத்தின் சுகத்தை உணர வைத்து,
நெடும்இரவுப் பொழுதினுடைய
இன்பத்தை புரிய வைப்பதற்காகவே
படர்ந்து கொள்கிறது பகல் பொழுது

தொடும் வானத்திலே
நெடும் கோனத்திலே
வலைந்து வானவில்லாய்
மறைந்து நிற்கும் பேரழகு

அந்தி சாயும் வேளையில்
இனிய தென்றலோடு உலாவும்
பூக்களின் வாசத்தினை
இதயத்தோடு ஏந்தி நிற்கும்
அற்புத காட்சி
மாட்சிக் கொள்ளும்
சூரியனின் அஸ்த்தமனமும்
உவகைக் கொள்ளும் நேரமாகவே
உவந்து நிற்கிறது........................


மாலையும் இரவும்
சந்திக்கும்
மதிமயங்கும்
வேளையிலே
இயற்கை அன்னையோடு
பிறந்து மாய அழகு தோற்றம்.

வாழ்க்கையின் கோடுகளை
வரைந்து விட்ட மரக்கிளைகள்
உயந்த்து நிற்கும் வானத்தை போல
பரந்து விரிந்து நிற்கிறது

இதுவும் வாழ்க்கை தத்துவம்........

March 28, 2011

தாயாகிப் போனாய்


இது
இலக்கண விமர்ச்சனம் அல்ல
இதய சாசனம் என்பதை
உன்னை
ஆலிங்கணம் செய்தபோது
உணர்ந்துக் கொண்டேன்.......

இது
விமர்ச்சிக்ககூடிய கவிதை அல்ல
விளங்கிக் கொள்ளவேண்டிய
உணர்ச்சி வரிகள் என்பதை
உன்னை
உச்சி போர்ந்த போது
புரிந்துக் கொண்டேன்........

இது
புத்தகம் அல்ல
பக்கங்களை புரட்டுவதற்கும்
குறிப்பெடுப்பதற்கும்.......
புரியாத புன்னகை

படித்தாலும்
உன்னை
புரிந்துக் கொள்ளமுடியாத
பக்குவம் எனக்கு இல்லை

புரிந்தாலும்
உன்னை
முழுமையாய்
விளங்கிக் கொள்ளமுடியாத
புரிதல் எனக்கில்லை.........

ஒரு
ஜீவனாய்
எனக்குள் இருக்கும்
இன்பங்களுக்கு
துன்பங்களுக்கும்
மத்தியில்
மிதந்துக் கொண்டிருக்கிறது
உனது அன்பு.

என்னை
உணர்ந்துக் கொண்டதைவிட
நீ என்னை
புரிந்துக் கொண்டது அதிகம்

ஆனாலும்.......
உன்னை
ஒரு விலங்கினத்தோடு
ஒப்பிடமுடியவில்லை
அடிமை விலங்கிடவில்லை

உன்னை
தெய்வத்தோடும்
ஒப்பிட மறுக்கிறது
ஆனாலும்
தாய்மை
உன்னோடு ஒட்டிக் கொண்டிருக்கிறது.

என் மனைவி
என்பதால்
இலக்கணங்களை
மீறி
விளங்கிக் கொள்ளமுடியாத
தாயாகிப் போனாய்
எனக்கு........

March 17, 2011

பயணங்கள் பலவிதம், அதிலே இதுவும் ஒருவிதம்.


அன்மையில் எனது மைத்துனர் ஒருவரின் அழைப்பின் பேரில் செப்பாங் வட்டாரத்தில் அமைத்துள்ள ஒரு கோவிலுக்கு சென்று வழிப்பட்டேன். மிகவும் சக்தி வாய்ந்ததாக சொல்லப்படுகிற அந்த கோவில். மக்களின் மன குறையை தீர்க்கும் ஒரு மையமாக உருப்பெற்று மக்களுக்கு மகத்தான சேவையை வழங்கிக் கொண்டிருக்கிறது.

எற்கனவே செப்பாங் வட்டாரத்திற்கு இரண்டு முன்று முறை சென்று வந்திருந்தாலும் நாட்டு வளர்ச்சியில் பாதைகள் மட்டும் ஏனோ புலப்படமாட்டேன் என்கிறது. அனைத்துலக விமான தளமான கேஎல் சீசியின் வளர்ச்சியில் மையம் கொண்ட செப்பாங் வட்டாரம் புதிது புதிதாக பாதை உருவாகுவதால் எந்த பாதையை தேர்ந்தேடுப்பது என்ற ஒரு கேள்வி எங்குச் சென்றாலும் எழுகிறது.

அதுவும் சிறிய மழைத்துறலில் இரவு பயனம் என்பதும்.சாலை மறுங்கிலும் அடர்ந்தா காடுகளும் தோட்டங்களும் மலைப்பகுதியாக இருப்பது..எதோ ஒரு நிதர்ன அமைதியான பிரதேசத்தில் செல்வது போன்ற ஒரு பிரமை.

முன்பு, என் மனைவியின் பணி நிமிர்த்தமாக மலேசியா கல்வி அமைச்சால் எற்பாடு செய்ப்பட்ட சில பயலறங்கில் கலந்துக் கொள்வதற்கு சாலக் திங்கி மற்றும் பாகன் லாலங் தங்கும் விடுதியிலும் நடந்த நிகழ்வுகளுக்கு அழைத்துச் சென்று வந்த அனுபவம் இருந்தாலும்..எனோ தெரியவில்லை அன்று பாதை சற்று புதிதாகவே எனக்கு தோன்றியது.


இருட்டுப் பிரதேசத்தில் ஊடுறுவிக் கொண்டிருந்த எனது கார்.சற்று பிரகாசமான ஒளிவெள்ளத்தை கடந்த போது எதோ ஒரு மலாய்க்காரர்களின் “தொம் யாம்” கடல் உணவு வகை சாப்பாட்டு கடையை கடப்பாதாக நினைத்தேன். சற்று தொலைவில் சென்ற பிறகு செப்பாங் பழைய பட்டிணத்தை கண்டவுடன் அங்கு நின்றிந்த தமிழ் நெஞ்சங்களிடம் வணக்கம் சொல்லி ஆவுடையான் கோவில் எங்கு இருக்கிறது என்று வினாவியவுடன். முன்பு நான் கடந்து வந்த பாதையில் இருப்பாதாகவும் மறுபடியும் திருப்பி செல்லும்மாறு சொன்னர்கள். நான் முன்பு கடந்து வந்த பிரகாசமான ஒளிவெள்ளம் தான் ஆவுடையான் கோவில் என்பது புரிந்தது.

எனோ தெரியவில்லை அன்று மக்கள் கூட்டம் குறைவாக இருந்தன. 4 முட்டை ஒரு பசும்பால், வாங்கி முட்டையை அங்கு ஒரிடத்தில் வைத்துவிட்டு.பாலை எமது கைகளில் ஊற்றினார்கள்.ஏன் என்று கேட்டதற்கு கருமங்களை தொலைப்பற்கு என்று சொன்னார்கள். தொலைந்தால் சரிதான்.என்ன பிரச்சனை? தொலையட்டுமே என்று நானும் சரி என்று நின்றேன். அன்று குறிச்சொல்பவர் அங்கு இல்லை என்பதால் ஞாயிட்றுக்கிழமை வர சொன்னார்கள். என் மைத்துனரும் ஞாயிற்குக் கிழமை வரலாமா என்று கேட்டார் ?...

மறு நாள் எங்களின் பயணம் தொடர்ந்தது. அதே பாதை அதே பயணம் இது காலை நேரத்து பயணம் என்பதால் இயற்கை காட்சிகளுடன் குதுகலமாக எங்களின் பயணம் தொடர்ந்துக் கொண்டிருந்தது. எங்கு நோக்கினும் பச்சை கம்பளங்கள் போர்த்தியது போன்று பசுமை ததும்பும் இயற்கை தோட்டங்கள். நாட்டின் அளவு கடந்த வளர்சி பசுமைக் கொஞ்சும் மலேசியா திரு நாட்டை அங்கு அங்கு மலைகளை மொட்டை போட்டு நமது இயற்கை அன்னையை சிரச்சேதம் செய்வது போல் நமது வளர்சி அடங்கி இருக்கிறது என்பது வருத்தமான செய்தி. எனது அண்ணியும் வருவதாக சொன்னாதால் அவர்களையும் அழைத்துக் கொண்டு எங்களின் “செப்பாங்” பயணம் மீண்டும் ஆவுடையார் கோவிலை நோக்கிய நகர்ந்துக் கொண்டிருந்தது.

அன்று ஞாயிற்குக்கிழமை என்பதால் மக்கள் கூட்டம் சற்று அதிகமாகவே இருந்தனர். ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் ஒவ்வோரு பிரச்சனை. மக்கள் அனைவருக்கும் எதோ ஒரு வகையில் பிரச்சனை. மனிதன் பிரச்சனைகளை தீர்ப்பதற்கு கோவில் குளம் என்று அன்று தொட்டு இன்று வரை எதோ ஒரு அடைக்கலத்தை நாடி தேடி ஒடிக் கொண்டுதான் இருக்கின்றான். சிலர் பிரச்சனைகளை தீர்ப்பதற்கு பதில் பிரச்சனைகளை அதிகமாக்கி கொண்டு பாழும் கினற்தில் விழுவதற்கும் தாயாராக இருப்பார்கள். அதை செய் இதை செய் என்று கூறி பணம் பறிக்கும் சாமியார் கூட்டத்திற்கு மத்தியில் 5 காசுக் கூட வங்காமல் சேவை செய்யும் ஆவுடையானை இங்கு நாம் போற்றத்தான் வேண்டும்.

பொதுவாகவே இங்கு பிள்ளை வரம் கேட்டு வரும் மக்கள் அதிகம் என்கிறார்கள். நோய் தீர்க்க வேண்டி வருபவர்களும் அதிகம். பலவிமான பிரச்சனைகளுக்கு பரிகாரம் தேடி வரும் மக்களுக்கு துணையாக நிற்கும் ஆவுடையானக்கு நன்றி சொல்லவேண்டு.

பொதுவாகவே நான் சிறு தெய்வ வழிப்பாட்டு முறைகளூக்கு ஒத்து போவதில்லை. கொள்கை பிடிப்பு என்று சொல்லவில்லை. தேவாரம் திருவாசம் பாடி பக்தி நெறியை வளர்ந்த எமக்கு பலிக் கொடுக்கும் தெய்வ வழிப்பாட்டும் முறைகள் ஒத்துவருவதில்லை. ஆனாலும் இறை என்ற உணர்வு அது எங்கிருந்தாலும் ஒரு உருக்கத்தை கொடுக்கும் என்பதாலும் ஆன்மீக சிந்தனையின் முதிர்ச்சியில் அனைத்தும் ஒரு இறை நிலைக் கோட்பாட்டில் இருப்பாதலும் எனக்குள் எந்த ஒரு பேதமும் பெரிதாக தெரிவதில்லை.மக்கள் தொண்டே மகேசன் தொண்டு என்பார்கள் போலும்.

ஒரு வகையாக கூட்டத்தோடு கூட்டமாக கோவித்த போட்டு பழக்கப்படு போன நமக்கு அங்கு மக்களோடு மக்களாக நின்று வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். பங்காளி சிங்கு தம்பதிகளிருந்து சீன தம்பதிகள் வரை குழுமி இருந்த மக்களில் என் அண்ணியிடம் பேசிக்கொண்டிருந்த ஒருவரின் குடும்பக் கதை சோகமான கதையாக தான் எனக்கு படுகிறது. அந்த அம்மா, வயது 30- 35 இருக்கும். அவரின் கணவர் எங்கோ ஓடிவிட்டானாம்.அவரின் மகள் 15 வயது இளம் பெண் நான்கு மாதம் கர்ப்பம். அந்த பையனுக்கும் 18-19 வயதிற்குள்தான் இருப்பான் என்று நினைக்கின்றேன். அந்த பையனோடு வந்து அங்கு அருள் வாக்கு பெறவேண்டி நிற்பதாக சொன்னார்கள். வளர்ச்சி அடைந்த இந்த காலத்திலும் வாழ்க்கையை தொலைத்தவர்களை என்னவென்பது?

அடக் கடவுளே! இந்த சமுதாயம் எதை நோக்கி செல்கிறது? தவறான வளர்ப்பு முறையினால் நமது பிள்ளைகள் குட்டிச்சுவராகி போய்க் கொண்டிருக்கின்றார்கள். கணவன் மனைவியிடத்தில் எழும் குடும்ப பிரச்சனைகள் தவறான வழிக்காட்டாலாக இளைய சமுதாயத்தை சீர்ரழிக்கிறது என்பது எவ்வளவு பெரிய உண்மை..சினிமா தனமான காதலும் நமது பிள்ளைகளின் மனவளத்தை எவ்வாறு பாதிக்கிறது என்பதை நடப்பு நிகழ்வுகளை பார்த்தாலே கண்டுக் கொள்ளலாம். நாத விந்து பதிவுகளாக அடுத்த தலைமுறையை சீர்செய்யவேண்டிய கடமை நமக்கும் இருக்கிறது.

ஆவுடையானே ! கொஞ்சம் கண் திறந்து எங்கள் சமுதாயத்தையும் பாராப்பா என்று வேண்டிக் கொண்டு வீடு நோக்கிய எங்கள் பயணத்தை தொடர்ந்தோம். எதோ சொல்லமுடியாத ஒரு விதமான வேதனை உணர்வை சுமந்துக்கொண்டு வந்தது என் மனம் . அந்த 15 வயது கர்பவதியான அந்த பெண் இந்த சமுதாயத்தில் ஒரு கேள்விக்குறியாகவே நிற்கிறாள் என் கண்முன்னே. ஆனால் எந்த ஒரு குற்ற உணர்வும் அவர்களிடம் இருப்பதாக எனக்கு தெரியவில்லை.

March 9, 2011

தன்னை உணர்தல் என்பதும் ஞானம்


என்
வாழ்க்கை
கறைகளுக்கு
கல்லறை கட்டிக்
நான் சிற்பியாகிவிட்டேன்

என்
இருட்டறை
இதயத்துக்கு
வெள்ளை அடித்துக்
எனக்குள்
ஞானியாவிட்டேன்

என்
நினைவுகள்
நிர்வாணமாய் பிறந்திருப்பதனால்
அதற்கு ஏற்ற உணர்வுகளை
அதன் மேல் போர்த்த முடியாமல்

எனது
ஆத்தமாவின் கவிதைகள்
நெஞ்சத்தில் முகிழ்ந்து
வலிக் கொண்ட வார்த்தைகளாக
வீங்கி பெருத்திருக்கின்றன.

என்
மூச்சு காற்று
உணர்வுகளை உரசி
தீக் குச்சி பிழப்பாய்
ஏக்கத்தின் வழி
அறிவுறைக் கூறி
வாழ்க்கையை கடக்கிறது

ஆனால்
என்
ஞானத்தையும்
அஞ்ஞானத்தையும்
அறிய
என்னை தவிர
என்னை சுற்றி நிற்பவர்களுக்கு
தெரிவதே இல்லை.

வாழ்க்கை ஒரு போதி மரம்
என்று சொல்ல கேட்டிருக்கின்றேன்
கிளைகளும் இலைகளும்
விரிந்துக் கிடக்கும் வானத்தில்
வரைந்து நிற்கும் கோலமாய்
வழி நெடுக்க பாடம் போதிக்கிறது
அங்கு
வாழ்க்கையை இழந்த
க - போதிகளுக்கு
எதைச் சொல்லும்
இந்த போதிமரம்?

March 8, 2011

மனிதனின் பயணம் எதை நோக்கி?

விதைகளின் பயணம்
விரிச்சங்களை நோக்கி
மழைத் துளிகளின் பயணம்
மண்ணை நோக்கி
கடல் அலைகளின் பயணம்
...கரையை நோக்கி
மனிதனின் பயணம்?

March 4, 2011

வாழ்க்கை நெறி


வையகம் தழைத்தோங்க - நல்ல
வாழ்க்கை சிறந்தோங்க - திரு
வள்ளுவன் சொன்ன நெறி -அவன்
வழியில் வாழ்வதே பண்பு நெறி

ஞானத்தின் வழியில் - நல்ல
மெய்ஞானத்தை போதித்த - திரு
மூலமாய் வந்த யோக நெறி - சிவ
மணியாய் ஜொலிப்பதே பக்தி நெறி

எல்லாம் உயிரும் இன்புற்றிக்க - நல்ல
எண்ணில் கனிந்த அன்பு - திரு வடலூரார்
தந்த ஞான வள்ளல் நெறி - அவரால்
தழைத்த வழியில் வாழ்வதே அன்பு நெறி

எழுச்சி நடைக் கொண்டு - நல்ல
எழுத்திலே ஏறு கண்டு - புரச்சிக்கு
வித்திட்ட புதுமைக்கவி பாரதி நெறி - அவர்
வீரத்தின் வழி வாழ்வதே தமிழர் நெறி

பிரம்மம் நீ என்று சொல்லி - நல்ல
பிரம ஞானத்தை தந்த - அருட்தந்தை
மாநிலம் செழிப்பிக வந்த வேதத்தரி நெறி - அவர்
மாபோதனையில் வாழ்வதே வாழ்க்கை நெறி

காதல்



காதல் எது என்று சொல்லு
காமம் கணிந்த பின்
காதல் எது வரை என்று சொல்லு
கைப்பிடித்த பின்பு
என் உயிர் எது என்று சொல்லு
நீ ஒரு உயிரை ஈந்த பின்
காதலுக்கும் காமத்துக்கும்
இடையில் உணர்வெண்னும் திரை
உணர்ந்தால் நிறைமணம்
இல்லை என்றால் மறுமணம்
உற்றெடுத்து பொங்காத காதல்
உண்மையில் இறந்துக் கொண்டுதான் இருக்கிறது

காதல்

காதல் என்பது
கட்டுமரம் போன்றது
காலங்கள் தோரும்
கடந்தாலும்
கடலில் தத்தளித்தாலும்
...மனம் என்னும் துடுப்பால்
அலைக் கடலையும்
கடக்கும்
என்ன ஆச்சிரியம்
காதலுக்கு மட்டும்
ஏனிந்த வலிமை?

March 2, 2011

வினோதம்


வேள்வித் தீயில்
வேதனைச் சிறையில்
வேடிக்கை மனிதனாய்
வேடங்கள் இட்டு
வாடிக்கையாய்
...வாழ்க்கை கடந்து
வந்த பின்பும்
நொந்து போகும்
வினோதம் வாழ்க்கை
வீழ்ந்துப் போனலும்
விடியலை நோக்கி
விழித்திருக்கும் பயணம்

February 23, 2011

தமிழ்








நான்
வரைந்த ஓவியம்
கரைந்துவிட்டன
நான்
படித்த பாடம்
...மறந்து விட்டன
நான் தேடிய இன்பம்
மறைந்து விட்டன
ஆனால்
என்னுள் மலர்ந்த
தமிழ் மட்டும்
மணம் பரப்புகின்றன.
நான் மரம் அல்ல
மனிதன் என்பதை
நினைவுறுத்துகிறது

வாழ்க்கை
















ஒடிந்து விடும்
கிளைதான் வாழ்க்கை -
ஆனால்
ஒய்யாரமாய்
ஆடிக்கொண்டிருக்கிறது

காற்றிலே ஆடிடும்
இலைதான் வாழ்க்கை
உதிர்ந்து சாருகானாலும்
மீண்டும் மீண்டும்
துளிர்த்துவிடும்

விழித்திருக்கும் மனதினிலே
புதைந்திருக்கும் எண்ணங்களை
வேர்ப்பிடிக்க செய்தால்
உயிர்த்திருக்கும் நம் வாழ்க்கை.

February 21, 2011

ஏனோ ஒரு வினோதம் - வாழ்க்கை


என்னை நானே
எரிக்கும் தீக்கட்டை
எனக்குள் கொழுந்து விட்டு
எரியும் எரிமலை

ஏனோ ஒரு வினோதம்
என்னை அறிந்துக் கொள்ளும் முன்
என்னை நானே எரித்துக் கொள்கிறேன்

என்னை புரிந்துக் கொள்ளும் முன்
நானே ஒரு புதிர் என்பதை மறந்து போனேன்.

மறந்து போன ஏதார்த்தம்
இறந்து போன பின் நிதர்சனமாகிவிடுகிறது.

பிறந்தபோது இறப்பதை அறியமுடியவில்லை
இறந்தபோது பிறப்பதை அறியமுடியவில்லை

என்னை
புரிந்துக் கொள்ள வேண்டியதின்
நிலையை அடையும் போது
என்னை
தெரிந்துக் கொள்ளவேண்டியதின்
ஆரம்பத்தை அடைகிறேன்

February 19, 2011

ஆன்மா


உள்ளத்தாலும் உயிராலும்
நிறைந்திருக்கும் ஆத்ம தரிசனத்தை
உடலாலும் உதிரத்தாலும்
நிறம்பார்த்து மறைப்பது ஏன்?javascript:void(0)

பெண்ணியம்


எனது
வெறுமையான உடலுக்குள்
மிருகங்கள் துளிர்விட்டிருக்கின்றன.
பிறந்த மேனியின்
அங்கங்கள் எல்லாம்
நெருப்பின் ஜுவாலையில்
ஷ்பனிக் பறவைப் போன்று
மீண்டும் மீண்டும்
உயிர்பிக்கப்பட்டுள்ளது.

இருட்டடிக்கப்பட்ட
பிம்பங்களில் பெண்ணியம்
வேதனை முனகல்கலாக
ஈன சுரங்களில்
இசைப் பாடிக்கொண்டிருக்கிறது

காலதேவதையின்
முலங்கடிக்கப்பட்ட முலைகளில்
பெண்ணியம் வேராறுந்துக் கிடக்கிறது
கால வெள்ளத்தில் வருத்தம் தேய்ந்த
முகத்துடன் மூகாரிப்பாடிக் கொண்டிருக்கிறது.

February 18, 2011

மலேசியத் தமிழர்களின் இன்னல்கள்


காடுகளை களைந்தோம், காற்றாற்று வெள்ளத்தை கடந்தோம்.காடுகளில் கழனிகளை நட்டோம். நாடு வளம் பெற காடெங்கும் வீதிகள் அமைத்தோம். தண்டவாளங்களை போட்டோம். கப்பல்களில் பண்டங்களை இறக்கும் கூலி தொழிலாளியானோம். நமது முன்னோர்கள் சிந்திய வேர்வை துளிகள் உரமாகி நாடு சிறந்தது. அது ஒரு காலம்.

நமது தாத்தா பூட்டன்கள் பட்ட அவதிகள் கொஞ்சம் நஞ்சமில்லை. புலி சிங்கம் கரடிகளுக்கு பயந்து வாழ்ந்தார்கள்.பாம்புகளுக்கும் ஆணவ துரைமார்களுக்கு அஞ்சி வாழ்ந்தார்கள். நாம் ரப்பர் மரம் நட்டோம் அதிலே நமது உதிரத்தை உரிஞ்சி விட்டார்கள். நாம் செம்பனை மரம் நட்டோம், நமது கோவனத்தையும் உறுவிவிட்டார்கள். வேலைகள் வாங்கி நம்மை தோட்டத்திலே செக்கு மாடுகள் போல் நடத்தப்பட்டோம். அது ஒரு அடிமை வாழ்வு.

காலங்கள் உருண்டோடின. காடுகள் வளம் பெற்றன. நாடும் நலம் பெற்றன. ஆனால் தமிழர்களாகிய நாம் எதைதான் பெற்றோம்?.தென்றல் நம்மை தீண்டியது இல்லை. தீயைதான் நாம் அன்றாடும் மிதித்துக் கொண்டிருக்கின்றோம் நம் வாழ்வில்.ஒரு கவிஞன் சொன்னது போல், அன்று மரக்கன்றுகளை நடுவதற்கு குனிந்த தமிழன் இன்னும் தலை நிமிர வில்லை. தலை எடுக்கவும் முடியவில்லை.குனிந்தது குனிந்ததுதான் இன்னும் நம்மை குட்டிக் கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள்.

சிறைகளில் நாம் இல்லைதான் ஆனால் சிந்தனை சிறைகள் நமக்கு குடைப் பிடிக்கின்றன.சிலரின் ஆணவச் சிறைகளில் நம் சிறைவைக்கப்படுகின்றோம். மூடச் சமுதாயம் என்னும் அமைப்பின் வழியிலும் நாம் சிறைப்பிடிக்கப்பட்டுள்ளோம். நூறு பேரில் ஒருவர் சிறந்த அறிவாளியாகவும் பொருள் நிறைந்தவராகவும் இருக்கலாம்.ஆனால் சமுதாயத்தில் பெரும்வாரியானவர்கள் ஏழ்மை வாழ்க்கையும் அதைச் சார்ந்த சிந்தனையும் கொண்டவர்களாகத்தான் இருக்கிறார்கள்.நாம் சுய சிந்தனை அற்றவர்களாகவும் மெத்தன போக்கும் கொண்டவர்களாக இருப்பதால் மற்றவர்கள் நம்மை மிதித்துக் கொண்டு அவர்கள் சுகமாக வாழ்கிறார்கள். இது சமுதாயத்தின் பலவீனம்.

அறிவு நம் இனத்திற்கு இல்லையா! என்று கேட்கத் தோன்றும். அறிவு இருக்கிறது, ஆனால் அறிவுக்கு விழி தரும் ஆத்மார்த்த ஒளியை உணர்வது குறைவுதான் என்றுதான் கூறவேண்டும். வேகம் இருக்கிறது, ஆனால் வீவேகம் குறைந்திருக்கிறது. கடும் உழைப்பு இருக்கிறது, ஆனால் உழைப்பின் பயனை அனுபவிக்கும் ஆற்றல் குறைந்திருக்கிறது. பவீனங்களை களைந்து பலத்தை பெருக்கினால் நமது சமுதாயம் சீர்ப்பெரும்.
அடிமை வாழ்வு நீங்கி சுகந்திர மலேசியாவில் நாம் சுகமாக வாழ்ந்துக் கொண்டிருக்கின்றோமா என்றால் பதில் நமக்கு சொல்லத் தெரியவில்லை. இன்னல்கள் நீங்கி இனிமை பொங்குபடி நாம் சுகந்திர வாழ்வு வாழ்கிறோமா என்றால் அதற்கும் விடையில்லை .

துங்கு ஒரு மிகச் சிறந்த அரசியல் அறிஞர்.அவர் அனைத்து இனத்தையும் இனைத்தார்,மதிப்பும் தந்தார்.ஆனால் அவருக்கு பிறகு வந்த தலைவர்கள் சிறிது சிறிதாக மாற்றுச் சட்டங்களை இயற்றி ஒரு சமுக கொடுமைகளை புரிந்தார்கள்.அதற்கு உச்சக் கட்டமாய் வந்து சேர்ந்தவர்தான் டாக்டார் மகாதீர் முகமாட். இந்திய ரத்தம் கலந்த இவர் ஒரேடியாக மலாய் மேலான்மையை கொண்டு வந்தார். அனைத்து துறைகளின் அவர்களின் பங்கு இருக்க வேண்டும் என்பதை சட்டங்களின் மூலமாக ஒருங்கினைத்துவிட்டார். சலுகைகள் எல்லாம் அரசியல் சாசனங்களாக மாறிவிட்டன.

நாடு எங்கும் பரவி இருந்த தமிழர் குடியிருப்புக்கள் நகர மேம்பாடு என்ற பெயரில் நீர்மூலமாக்கப்பட்டன. சிறுக சிறுக தமிழர் புறப்போக்கு வாசியாகிவிட்டனர். நாட்டு வளர்சியில் வழிவிடும் வகையில் அங்கிருந்தும் துரத்தி அடிக்கப்படுகின்றனர். ஆனால் மலாய் கம்பங்கள் எடுக்கப்படுவதில்லை. அவர்களிடம் இவர்கள் நெருங்கவும் முடிவதில்லை. மலாய் கம்பங்கள் உடைக்கப்பட்டன என்ற சரித்திரம் இல்லை. உடைக்கவும் அவர்களால் முடியாது. மலாய் என்ற சொல் கடவுளின் சமமான உயரத்தில் வைக்கப்பட்டிருகிறது. தங்க மூக்கோணம் என்று சொல்லப்படுகின்ற வியபார இடத்தில் அமைந்துள்ள மலாய் கம்பம்மான கம்போங் பாருவை அவர்களால் அகற்ற முடியவில்லை ஏன்? இந்திய சீன நிலங்கள் அபகரிக்க முடிந்த அவர்களுக்கு எத்தனைக் கோடி மதிப்புள்ள மலாய் நிலங்களை மேம்பாட்டுக்கு ஏன் எடுத்துக் கொள்ள முடியவில்லை.மகாதீர் காலத்தில் உருவக்கிய வலைப்பின்னல்தான் மேம்பாட்டு பணி என்று கூறி தமிழர் இடங்களில் இருந்து அவர்களை ஒழித்து கட்டுவதுதான்.
ஒர் அரசாங்கம் ஒரே சட்டம் ஆனால் சட்ட அமுலாக்கம் மட்டும் இன ரீதியில் மாறுபடுகின்றன. மக்களை இனம் பிரித்து ஏற்ற தாழ்வுகளை மக்களின் மனதினிலே பதிக்கின்றனர்.

சமுகம், மொழி , பொருளாதார உரிமைகள் அனைவருக்கும் சரிசமமாக பகிர்ந்தளிக்க வேண்டும். அது சரிசமமாக கிடைத்தால் ஏன் கூக்குரல் எழப்போகிறது? வாழுவதற்கு வழியிருந்தால் அவர்அவர் வழியில் அவர்கள் வாழப்போகிறார்கள். எப்படி இனப்பிரச்சனைகள் எழும்?

உரிமைகளை பறிக்கும் போதுதான், மனிதன் கிளர்ந்து எழுகின்றான்.தனது உயிர் நாடியை நெறிக்கும் போதுதான் அவன் ஆவேசமாக முரண்டு பிடிக்கிறான்.