October 18, 2010

மக்கள் சேவை மகேசன் சேவை

மணி 5.00 அதிகாலை
பயணம் ஸ்ரீ சுப்பிரமணி ஆலயம் சன் வே .

ஆறிரு தடந்தோள் வாழ்க!
அறுமுகம் வாழ்க வெற்பைக்
கூறுசெய் தனி வேல் வாழ்க!
குக்குடம் வாழ்க செவ்வேள்
ஏறிய மஞ்ஞை வாழ்க!
யானைதன் அணங்கு வாழ்க்!
மாறிலா வள்ளி வாழ்க!
வாழ்க சீர் அடியார் எல்லாம் - (கச்சியப்பர் - கந்தபுராணம்)

எதோ ஒரு ஏக்கம் ஒரு தாக்கம் முருகணை வழிப்பட வேண்டும் என்று, சிறு வயதில் இருந்து முருகன் என்றால் ஒரு ஈர்ப்பு இருக்கத்தான் செய்தது. முத்தமிழ் கடவுளாயிற்றே. சில தினங்களாக சன்வே சுப்பிரமனியர் ஆலயத்தில் சென்று வணங்கிவிட்டு தான் வருகின்றேன். இது இன்னும் சில தினங்கள் தொடரும் என்றே நினைக்கின்றேன்.

நான் பொதுவாகவே கூட்டம் அதிகமாக இருக்கும் கோவில்களிலே சென்று வணங்குவதை எல்லாம் தவிர்த்துவிடுவேன். நமது புத்தி சீகாமணிகள் செய்யும் சூத்திரம் தான் காரணம். தேவை இல்லாத சாஸ்த்திர சடங்குகள் கொண்டு சமயதின் பெயரிலே கூடாத நிகழ்வுகளை எல்லாம் நிகழ்த்தி நமது பொறுமைகளை சோதிப்பார்கள். அமைதியை கடைபிடிக்கவேண்டிய இடத்தில் தான் இவர்கள் ஆர்ப்பரிப்பார்கள். கோயில்களை வெறுப்பதற்கு சொல்லவில்லை கோயில் எல்லாம் தியான கூடங்களாக இருந்தால் எவ்வளவு என்றாக இருக்கும்? கல்வி தரும் அறிவு கூடங்களாக இருந்தால் எவ்வளவு இன்பமாக இருக்கும்.? ஒற்றுமையை வளப்படுத்தும் சமுக கூடங்களாக இருந்தால் எவ்வளவு சிறப்பாக இருக்கும்?

காலை அமைதி. யாருமே இல்லாத நிசப்தம். பாவம் முருகர். அதிகாலையில் அவரை வணங்குவதற்குதான் பக்தர்கள் இருப்பதில்லை. நமது தமிழர்கள் எழுவததற்கு எப்படி 7.00 ஆகிவிடுகிறது போலும். .அதன் பிறகு இறைவனக் வணங்குவதற்குள் இறைவன் மீண்டும் துயில் கொள்ளபோய்விடுகிறார் என்னவே. நான் வீட்டிலே தியானம் செய்வது வழக்கமான ஒன்றுதான். ஆனால் இது எனக்குள் ஒரு அழைப்பு போல் கோவிலே தியானம் செய்வது ஒரு மாறுப்பட நிலையாய் இருக்கிறது. இப்போழுது யார் கோவிலே தியானம் செய்கிறார்கள்? கோவில் என்பதே ஒரு வியபார தலமாகிவிட்டது. அதிகாலை தியானம். அற்புதமாய் இருக்கிறதப்பா. தியானம் என்பது குறிப்பிட்ட நேரத்தில் தொடரும் மனதின் ஒருமுகப்பட்ட நிலை. மனம் கட்டாயம் ஒன்றின்மீது குவிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். அது தான் தியானம்.
பொதுவாக சொல்வார்கள், அதிகாலை 4.30 - 7.00 வரை தியானம் செய்வற்கு சிறந்த நேரம் என்று. மனம் ஒரு நிலைபடுத்த உகந்த நேரம்.

சிறு பிரயத்தில் முதல் தெய்வீகம் சார்ந்த ஒரு தேடல் உண்டு. தேவார வகுப்பிலே பெரும் ஈடுபாடு உண்டு ஒரு வகையில் சிப்பாங் அப்பாட் ஊத்தான் மெலிந்தாங் ஸ்ரீ மகா மாரியமன் ஆலயத்தின் தேவார வகுப்பினரின் சமய தொண்டு போற்றுதல் குரிய அரிய தொண்டு என்றால் அது மிகை அல்ல. 30 வருடங்களுக்கு முன் சிறப்பாக இயங்கிய அந்த இயக்கம் அங்கு உள்ள மக்களின் சமய வளர்ச்சிக்கு முன்னேறத்திற்கு பாடுபட்ட ஒரு தொண்டுழிய இயக்கம். எங்களை நல்ல இதயங்களாக ஒழுக்க சீலர்களாகவும் புடம் போட்ட தங்கங்களாக மாற்றிய பெருமை அந்த நல்ல இயக்கதிற்கு உண்டு.( அது நீ சொல்லக்கூடாது. நாங்கதான் சொல்லனும் என்பது என் காதில் விழுகிறது. உண்மைகளை யார் சொன்னா என்ன?)

தேனிசை தேவார பாடல்களை எங்ளுக்கு பண் தாளம் மாறமல் சொல்லித் தந்த ஓதுவார் துக்காங் மணியம் ( சுங்கை சுமுன்) அவர்களின் வழிக்காட்டலுடன் சில ஆசிரியர் நண்பர்களான சிங்கரவேலு. (இன்று தலைமை ஆசிரியர்) செல்வ நாதன் (இன்று உயர்நிலைப்பள்ளி ஆசிரியர்) அவளுடன் நடமாடும் புகைப்பட கலைஞர் ஞான மூர்த்தி என்று அழைக்கப்படும் சிறந்த தொண்டர் திலகம் மு. இலச்சுமணன் அவர்களின் தலைமையில் பீடு நடை போட்ட அந்த இயக்கம் பிற்காலத்தில் எங்களை போன்றோர் படிப்பு தொழில் நிமிர்த்தமாக வெளியுர் வாசிகளாகிவிட்டதால், அந்த இயக்கம் மடிந்துதான் போய்விட்டது என்று கூறவேண்டும்.

இந்த வேலையிலே ஆசான் திரு சின்னயா அவர்களின் வழி இந்து தர்ம மாமன்றம் ஆற்றிய சேவையை இவ்வட்டாரம் மறந்துவிட முடியாது

சிம்பாங் அம்பாட் தேவார வகுப்பினரின் மாபெரும் சாதனை என்னவேன்றால் பாரதி தமிழ் பள்ளியில் இந்திய சன்மார்க்க சங்கத்தின் ஆதரவோடு இலவச பயிலரங்குகளை ஏற்பாடு செய்தது என்றால் அது மிகை அல்ல. சுற்று வட்டாரத்தில் உள்ள நமது இந்திய மாணவர்கள் அதிக பயன் பெற்றார்கள்.. சிலர் இன்று நல்ல நிலையில் இருப்பதற்கு தன்னலம் பாராமல் தொண்டு செய்த என் நண்பர்களைதான் சாறும்.. சிறந்த கல்வி அனைவருக்கும் எட்டிட வாழ்க்கையில் வெற்றி பெறவேண்டும் என்ற நல்ல நோக்கம் அன்றி வேறோன்றும் இல்லை பரபரமே. மக்கள் சேவை மகேசன் சேவை என்பது எவ்வளவு உண்னத கோட்ப்பாடு. அந்த வகையிலே இந்த சிப்பாங் அம்பாட், ஊத்தான் மெலிந்தாங், தெலுக் இந்தான் தேவார வகுப்பினரை இன்றும் நினைத்து பார்க்கின்றேன். அந்த நினைவுகள் அது ஒரு எழுச்சிமிக்க நாட்கள்.
Post a Comment