December 31, 2010

மனித வளர்சியில் பண்புப் கூறுகள்


நான் என்ற அகங்காரம்,தற்பெருமை,எல்லாம் தெரிந்துவிட்டது என்ற எண்ணம் செயலில் அதிக விருப்பம் மன அரிப்பு,எரிச்சல், மற்ற மனிதர்களின் தனிப்பட்ட விசயங்களில் அறிய ஆவலுறுதல். திமிர் போன்ற பல எதிர்மறை உணர்வுகள் கொண்ட மனிதர்கள் இருக்கின்றார்களே, அப்பப்பா ....

அவர்களுடைய பேச்சிலே செயலிலே தான் என்ற ஆணவம் தலைவிரித்தாடும். தான் ஒருவன் மட்டும் அறிவில் சிறந்தவன் ,மற்றவர்கள் எல்லாம் முட்டாள்கள் என்ற நினைப்பு வேறு வந்துவிடும்.

முன்பு நான் சில தன்னபிக்கை பயிலரங்களில் கலந்துக் கொண்டதுண்டு.சில பயிற்சி ஆசிரியர்கள் சொல்வார்கள். நீங்கள் மற்றவரை உங்களின் ஆளூமைக்கு கொண்டு வரவேண்டும் என்றால் மற்றவர்களை எல்லாம் முட்டாள்களாக நினைக்கவேண்டும் என்பார்கள்.மற்றவர்களை முட்டாளாக நினைப்பதற்கு நமக்கு என்ன தகுதி இருக்கிறது என்று தெரியவில்லை அது ஒருவகையான தற்பெருமை. என்னும் பண்புக் கூறுகளைக் கொண்டது..தற்பெருமை கொண்டவர்களின் செய்கைகள் மனப்பார்வையை மறைத்துவிடும்.மனதிலே ஒரு வகையான மாமதையும் வந்துவிடும்.

ஆணவத்தை அழிப்பது எளிதல்ல,இது ரஜோ குணத்தை மேலோங்கச் செய்வதால், தன்னைப்பற்றித் தனக்கே ஒர் உயர்வான எண்ணத்தை வளர்த்து வைத்துக் கொண்டு, யாருக்கும் எதற்கும் வளைந்து கொடுக்காத விறைப்புத் தன்மையையும் உருவாக்கிடுகிறது. இதனால்.இத்தகையவர் மற்றவரின் மீது தமது ஆளுமையை செலுத்துகின்றனர்.

கடவுள் படைத்த படைப்பிலே மனிதன் உயர்ந்த படைப்பு. பல தரப்பட்ட பண்பு நலன்களை கொண்ட மனிதனுக்கு ஆணவமும் அகங்காரமும் மனிதனுக்கு தேவையான ஒன்று என்று சிலர் நினைத்திருப்பார். மனித தார்மீக பலத்திற்கும் சோர்ந்துக் கிடக்கும் மனோபலத்திற்கு உந்து சக்தியாக இருக்கும் என்றும், தேவைகளை கருதி மனித பண்பு நலன்கள் அமைந்திருக்கும்.ஜீவராசிகளுக்கும் மர செடி கொடி அனைத்துக்கும் தேவைகளின் அடிப்படையில் பரிமான வளர்ச்சி அடையும் என்பது விஞ்ஞானம் சொல்லும் தத்துவம். பரிமானங்களின் வளர்சியில் பண்புப் கூறுகளும் வளர்கின்றன, அல்லது தன் மாற்றம் அடைகின்றன.

மனித செயல்களும் அதன் பண்புகளூம் ஆக்கத்திற்கும் ஊக்கத்திற்கும் தகுந்த மாதிரி மாறி வந்திருக்கின்றன,வளர்ந்தும் இருக்கின்றன.உணர்ச்சி வசப்படுபவன் அவனின் உடலின் இரசாயன மாற்றத்திற்கு ஏற்ப கோபம் கொள்கிறான். அது ஒரு ஒரு பரிமான வளர்ச்சி, தேவையின் வழி மாறும் பண்புக்கூறுகள் தன் மாற்றம் பெரும் போது கோபம் என்ற உணர்சி பண்புக் கூறு, அமைதி என்ற நிலைக்கு மாற்றம் காணுகிறது.அமைதி என்ற நிலையில் இருந்து அறிவு நிலையின் தன்மாற்றம்தான் சிந்தனை செயல் என்ற மறு வடிவம் எடுக்கிறது.
ஒரு மனிதன் ஒரு செயலை செய்கிறான். அச்செயலுக்கு ஏற்றபடி உடல் உறுப்புக்கள் இயங்குகின்றன .மனதால் எழும் ஒரு எண்ணம் சில உணர்வுகளை பெருகின்றன,அந்த உணர்வுகள் பண்பு நல கூறுகளாக வெளிப்படுகின்றன.

மனிதனுக்கு உள்ள அனைத்தும் பண்புக் கூறுகள், மனித உணர்வுகளுக்கு ஏற்ற வகையில் வெளிப்படுகின்றன, சில பண்புக் கூறுகள் உணர்ச்சி மிகுதியால் தவறான உணர்வுகளாக சித்தரிக்கப்டுகின்றன.மனிதனின் இன்பத் துன்பங்களின் வெளிப்பாடும் பண்பு நலன்களாகத்தான் தன் மாற்றம் பெருகிறது. உதாரணத்திற்கு ஒருவன் ஆசைப்படுகிறான்.அது இயல்பான ஒரு பண்பு கூறுகளாகும் அதுவே பேராசை என்னும் போது தானும் துன்புற்று மற்றவர்களையும் துன்புறும் ஒரு பண்புக்கூறுகளாக மாற்றம் காணுகிறது. ஆசை ஒரு மனமலர்சி.ஆசையை ஒழித்துவிடமுடியாது துன்பம் எழாத அளவில் இன்பமாக வாழ ஆசை அளவு முறை போதும் என்ற மனப்பான்மை காப்போடு வாழ வேண்டும்.

ஆசை மட்டும் அல்ல அனைத்து பண்பு நலன்களும் அளவு முறையில் இருந்தால் அது நன்று, நல்லது இன்பம் தரும் உயரிய பண்புக் கூறுகள்தான்.மாறாக எதிர்மறை பண்புக்கூறுகளை உடன்பாட்டு பண்புக்களாக மாற்றம் காணும் பொழுது அனைத்து பண்புகளும் இன்பம் தரும் பண்புகளாக மாறும், அனைவரும் துன்புறமால் வாழும் வழியும் புரியும். அனைத்து பண்பு நலகூறுகள் மனிதனுக்கு நன்மை தரும் பண்புகளாக பரிமான வளர்சி பெறவேண்டும். அதுவே மனித குலத்திற்கு தேவையான ஒன்றாக இருக்கிறது.

December 29, 2010

வாழ்க்கை கோலம்


இன்னும்
ஏழுதாத கவிதையாய்
முகிலாத எண்ணமாய்
விடியாத இரவாய்
செதுக்காத சிலையாய்
முடியாத கோலமாய்
என்
வாழ்க்கை கடந்து போனது.

December 24, 2010

மங்கும் மலேசிய தமிழ் வலைப்பதிவுலகம்

மலேசிய தமிழ் வலைப்பதிவு உலகம் வளர்ந்திருக்கிறதா இல்லையா? கடந்த வருடம் வலைப்பதிவுகளை ப்ற்றி எழுதிய ஒரு பதிவும்.மலேசிய தமிழ் வலைப்பதிவின் வளர்ச்சியை காட்டும்.வாழ்க வளமுடன்

மனோவியம்: மலேசியத் தமிழ் வலைப்பதிவாளர்களின் சந்திப்பு.

http://manilvv.blogspot.com/2009/12/blog-post_14.html

மனோவியம்: மலேசியத் தமிழ் வலைப்பதிவாளர்களின் சந்திப்பு.

மனோவியம்: மலேசியத் தமிழ் வலைப்பதிவாளர்களின் சந்திப்பு.

December 22, 2010

மலேசியத் தமிழ் வலைப்பதிவாளர்களின் சந்திப்பு.









உலகம் என்பது ஒரு காலத்தில் மிக பெரிய கூறியீட்டின் அடையாள சின்னமாக இருந்துள்ளது. கற்றது கைமண்ணளவு கல்லாதாது உலகளவு என்ற ஒரு முது மொழி வழக்கில் உண்டு. மிக பெரியது என்ற அளவுக் கோலின் வடிவம்தான் இந்த உலகம். ஆனால் இன்று இந்த உலகம் இணையம் என்ற வலைப்பின்னலில் மிகவும் சிறுத்துவிட்டது என்றுதான் கூறவேண்டும். இன்னோரு வடிவில் கூறவேண்டும் என்றால் உலகம் கைமண்ணளவும், இணையம் உலகளவாக மாறியிருக்கின்றன.

இணைய ஊடகத்தின் வளர்ச்சி இமயம் போல் வளந்திருக்கின்றன. இந்த ஆசுர வளர்ச்சியில் ஊடகத் தொடர்பு என்பது உலகத்தின் கடைச்சி கோடியில் இருந்து மறுக் கோடியில் நொடிப் பொழுது தொடர்புக் கொள்ளும் நிலை உருவாகியிருக்கிறது. கட்டட்ற வலைப்பின்னலின் இந்த உலகம் மிரட்சி கொள்கிறது. முன்பு எல்லாம் இரணுவ பலம் மிக பெரிதாக பேசப்பட்டது.ஆனால் இப்பொழுது இணையம் என்ற வல்லரசு ஆதிக்கம் மிகவும் பெரிதாக போற்றப்படுகிறது.

இங்கு ஒரு கேள்வி எழுகிறது? இணைய ஊடகத்தை தமிழ் கூறும் நல்லுலகம் எவ்வாறு தன்னுள் ஈர்த்துக் கொள்கிறது? இணையம் வழி சமுதாய சிந்தைனைகளை எவ்வாறு வடிவமைத்துக் கொள்கிறது? சமய சமுக பண்பாட்டுக்கூறுகள் நவீன சிந்தனைகளுடன் இணையம் வழி எப்படி சமுதாயத்துடன் இணைப்பது என்ற வழிமுறைகளை நமது சிந்தனையாளர்கள் காண்கிறார்களா என்ற ஒரு வினா தமிழர் நெஞ்சங்களில் எழும்.?
ஆனால் தமிழர்கள் எவ்வளவு பேர் நவீன ஊடகங்களோடு உறவாடுகின்றனர்?.இணையம் என்றவுடன் சிலர் நினைப்பது பாதாள சாக்கடை அல்லது காமக் களியாட்டங்கள் நிறைந்த வண்ண நிறை அரங்கு என்றுதான் நினைக்கின்றனர். ஆனால் அங்கு பதிக்கபட்ட அறிவுச் சுரங்களை மறந்துவிடுகின்றனர்.

விரல் நுனியிலே அறிவு பொட்டகங்களை வைத்துக் கொண்டு நாம் எங்கேங்கொ தேடிக் கொண்டிருக்கின்றோம். வரும் காலம் இணைய காலம். வேலை,படிப்பு,பெருளாதாரம்.சமுகம் பொழுதுபோக்கு என்று அனைத்து சாரத்தையும் உள்ளடகி இயங்கும் இணையம் இல்லாமல் இந்த உலகம் இயங்காது என்பதால்
தமிழர்களிடையே அதிநவீன இணைய பயன்பாட்டை இன்னும் அதிகரிப்பதற்கும்.இணைய ஊடகத்தின் பயணை பெருவதற்கும் சுருங்க கூறின் இணையத்தை தமிழர்களின் வாழ்க்கையோடு இணைப்பதற்கும் வழிமுறைகளை காண மலேசிய வலைப்பதிவாளர்கள் சந்திப்புக் கூட்டம் என்னும் நிகழ்வு ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது. 19-12.2010 பிற்பகல் 2.00 மணிக்கு பெத்தாலிங் ஜயாவில் மிகவும் சிறப்புற நடைப் பெற்றது.

தமிழ் இணையத்தின் புரவலர் திரு.பால பிள்ளை , உத்தமம் அமைப்பின் நிருவாக உறுப்பினரும், மலேசியாவின் முன்னணி இணைய முனைப்பாளருமாகிய சி.ம.இளந்தமிழ், திருந்தமிழ் ஐயா சுப நற்குணன். மலேசிய தமிழ் வலைப்பதிவாளர்கள்,திரு. இல. கிருஷ்ணமூர்த்தி (கவித்தமிழ்), வாசுதேவன் (விவேகம்), பவனேஸ்வரி (கணைகள்), சுரேஸ் (தமிழ் மலர்கள்): சுரேஸ் (தமிழ் மலர்கள்), மு.வேலன் (அரங்கேற்றம்), அப்பண்ணா (வாழ்க வளமுடன்), துரைசாமி (வாசகர்):பங்கேற்று கருத்துக்களையும் ஐயங்களை வழங்கினர். சிறிய எண்ணிக்கையில் மலேசிய வலைப்பதிவு அன்பர்களும் நண்பர்களும் வந்திருந்தாலும் சிறப்பான விடயங்கள் பேசப்பட்டன.அவர்களுக்கும் நன்றி.தமிழ் வலைப்பதிவின் வளர்ச்சிக்கு வெகு தொலைவில் இருந்து வந்த நண்பர்களுக்கும் இவ்வேளையில் கட்டாயம் நன்றியை தெரிவித்துக்கொள்ளவேண்டும். அடுத்த சந்திப்பில் இன்னும் பலர் கலந்துக் கொண்டு இணையத் தமிழை வளர்ப்பார்கள் என்ற நம்மிக்கையோடு நிகழ்ச்சி இனிதே நிறைவானது.

December 20, 2010

தமிழர்களின் அறியாமையும் அறிவின் நிலையும்


தமிழர்களின் இறப்பு வீட்டிலே எப்போழுது ஒரு பெரிய பிரச்சனை ஒடிக்கொண்டிருக்கும். இறந்தவர்களை புதைப்பதா இல்லை எரிப்பதா என்று. சில சமயங்களில் தமிழர்கள் இடுகாட்டிற்கு சென்ற பிறகு புதைப்பதா இல்லை எரிப்பதா என்று போராடிக்கொண்டிருப்பார்கள். எதற்கும் ஒரு ஒழுங்கு முறை என்பது தமிழர்களின் வாழ்வியலில் இல்லை என்று துணிந்து கூறலாம். வாழையடி வாழையாக வந்த தமிழர்களின் வாழ்வியலில் நீத்தார் கடன் நெறி முறைகள் என்பது ஜாதிக்கு ஜாதி வேறுபட்டு காணப்படுகின்ற கொடுமை என்பது தமிழர்களிடம் மட்டும் தான் உண்டு.

பேசுவது தமிழ் என்ற தாய் மொழி, இனம் தமிழ் இனம் ஆனால் வாழ்க்கை நடைமுறை என்பது தமிழர்களிடம் வேறுப்பட்டும் மாறுப்பட்டும் இருப்பது ஏன்? இதற்கு என்ன காரணம்? தமிழ் இனத்தை கொள்கை ரீதியாக வழி நடத்த சரியான தலைமைத்துவம் எக்காலத்திலும் இருந்தது இல்லை என்பதனலா இல்லை தமிழர்கள் எந்த தலைமைத்துவத்திலும் அடங்க மறுக்கும் ஒரு இனமா?

மகா ஒழுக்க சீலர்கள் என்று கூறிக்கொண்ட ஒரு சில தங்கள் நலம் மட்டும் மிக பிரதானம் என்ற நோக்கிலே சமுக கடமைகளை புறந்தள்ளி தன்னையும் தன்னைச் சார்ந்த குழுக்களை மட்டும் வார்த்தெடுக்க வேண்டும் என்ற நோக்கத்தில் இந்த தமிழ்ச் சமுகத்தை நல் வழிக்காட்டி வழி நடத்த மறுத்ததினாலும் மற்றும் ஆண்டான் அடிமை, ஜாதிக் கொடுமை என்னும் சித்தாந்தத்தை வாழ்க்கை நெறியாக கொண்டதனால் தமிழர்கள் வாழ்வு சிதைந்த்து சீராழிக்கப்பட்டது என்றால் அது மிகையல்ல. நடமாடும் மனிதனை மட்டும் அல்ல,உயிர்விட்ட பிணத்தைக் கூட விட்டு வைக்கவில்லை. சாமி சமயம் என்று ஆளுமை செய்யும் இவர்கள் ஒரு மனிதனின் கடைச்சி வழி பயணத்தை மட்டும் புறக்கணிப்பது ஏன்?.

சமுக ஒற்றுமையையும், சகோதரத்துவத்தை வழியுறுத்தி வழி நடத்த வேண்டிய படித்த இக் குழுக்கள் தமிழ் சமுகத்தை கூறு போட்டதனால் நாம் பல பிரச்சனைகளை சந்திக்கின்றோம் .
இன்று தமிழர்களின் வாழ்வியலில் நாம் காணும் பல துன்பங்களுக்கு அடிப்படை பிரச்சனையே ஒற்றுமை இன்மையேதான்.நமக்குள் பல பிரிவுகளாக பிரிந்து நமக்குள் அடித்துக் கொள்வது அவர்களுக்கு மிகவும் வசதியாகிவிட்டது. தமிழனை தமிழன் மதிப்பதில்லை, எங்கிருந்தோ வந்த வேற்று இனத்திற்கு நாம் தலைவணங்கி அவர்களுக்கு அடிமையாகி போனதனால் நமது இனத்திற்கும் மதத்திற்கும் அவர்கள் கோலேச்சுவது மிகவும் எளிதாகி விட்டது. மாடு மேய்துக் கொண்டு வந்தவர்களுக்கு மகா தத்துவங்கள் எங்கே தெரியபோகிறது? நம்மிடம் கற்றுக் கொண்ட கலைகளை நமக்கே சொல்லி தரும் தத்துவம் அவர்களுக்கு தெரிந்திருக்கின்றது.

பெரும் புள்வெளிகளை தேடி, ஓடி வந்த நாடோடிக் கூட்டம் நிலையாய் ஒரிடத்தில் தங்குவதில்லை. தனது உற்றார் உறவினர்கள் அல்லது தனது கூட்டத்தினர் இறந்துவிட்டால் நிலையாய் சமாதி செய்து வழிப்படுவதற்க்கு அவர்களுக்கு எங்கே நேரம் இருக்கிறது? அல்லது ஒரிடத்தில் புதைத்த தனது கூட்டத்தினரை திருப்பி வந்து வழிப்பாடு செய்வதற்கு அவர்களின் வாழ்க்கை பண்பாடு கூறுகள் இடம் தர மறுக்கும். அந்த நாடோடிக் கூட்டங்களுக்கு ஒரே சிறந்த வழி எரிப்பதுதான், எரித்து விட்டு சாம்பலை எடுத்துக் கொண்டு செல்வதுதான்.
எரிப்பது தமிழர்களின் பண்பாடுக் கூறுகள் அல்ல. அது ஆரியர்களின் வாழ்க்கை நெறிகளை கொண்டது. அதை பிடித்துக் கொண்டு எரிப்பதா இல்லை புதைப்பதா என்று அடித்துக் கொள்கின்றோம். தமிழர்கள் உயர்ந்த நாகரிகத்தின் சின்னங்கள். அவர்கள் நிலையாய் ஒரிடத்தில் அமர்ந்து நகரங்கள் ,கோட்டை கொத்தளங்களை உருவாக்கி பண்பாட்டின் உச்சத்தை தொட்டவர்கள் தமிழர்கள். இறந்த தனது வர்கத்தினரை நிலையான ஒரிடத்தில் புதைத்து சமாதி செய்து வழிப்படுவது தமிழர்களின் முறை.

மனிதன் ஆடி அடங்கி சாம்பலாய் போவது போதற்கு முன் நீ சம்பலை தரித்துக் கொண்டு தவறான வழிகளில் செல்லாமல் இறைச் சிந்தனையில் இருக்கவேண்டும் என்பார்கள் ஒரு சிலர். திருநீறுக்கும் சாம்பலுக்கும் எப்படி முடிச்சி போடுகின்றனர் என்பதை நினைத்தால் நம்மால் சிரிக்காமல் இருக்க முடியவில்லை உண்மை நிலை அதுவன்று ஒருவர் திருநீற்றை உடலிலே பூசுவதற்கு உண்மையான அறிவுப்பூர்வமான காரணம் என்னவென்றால் ஒருவர் குளித்து திருநீறை அணிவது தளர்ந்த நரபுகளை இழுத்து விடுவதுதான். எப்படி இருந்தாலும் அதற்கும் சமய மூலம் பூசி தெய்வத்தன்மையை தருவது தமிழர்கள் வாழ்வியலின் மரபு.

மனிதன் எங்கிருந்து வந்தானோ அங்கே செல்லவேண்டும் என்பது இயற்கையின் நியதி. மண்ணில் இருந்து வந்த மனிதன் மண்ணிலே சமாதி ஆவதுதான் முறை. திருவாசகம் என்ன கூறுகிறது? புல்லாகி பூண்டாகி புழுவாகி மரமாகி பல்மிருகமாகி பறவையாகி பாப்பாகி மனிதராகி பேயாகி வல்லரசுவாகி முனிவராய் தேவராய் என்று தொடங்கும் திருவாசகம் மனிதனின் பரிமான வளர்ச்சியை காட்டுகிறது. துல்லிதமான இந்த கருத்து மனித குலத்தின் வளர்ச்சி விஞ்ஞான பூர்வமாய் எவ்வளவு ஒத்து போகிறது? தமிழர்களின் வாழ்க்கை நெறி என்பது விஞ்ஞானமும் மெய்ஞானமும் சேர்ந்த அமைப்பு முறை என்பது நம்மில் ஒத்துக் கொள்ள மறுக்கின்றோம்.

தமிழர் சமுகத்தில் இருந்து சமயம் வரைக்கும், இனத்தில் இருந்தும் மொழி வரைக்கும் பண்பாடு முறையில் இருந்து வாழ்வியல் வரைக்கும் என்னற்ற குழப்பங்கள் குளறுபடிகள். அறிவு நிலையில் இருந்து உணர்ச்சி நிலைகளுக்கு தமிழர்கள் மாற்றப்பட்டிருகின்றனர். அறிவை விட தமிழர்கள் உணர்ச்சிக்கு முக்கியத்துவம் கொடுப்பதினால் , தொட்டில்லிருந்து சுடுகாடு வரைக்கும் எங்கும் குழப்பம், எதிலும் மயக்கம். எரிப்பதா புதைப்பதா என்று இடுகாட்டு வரைக்கும் அடித்துக் கொள்வது தமிழர்களிடம் ஒரு சீரிய நெறி முறைகள் இல்லை என்பதும் மற்றவர்களின் பண்பாடுக் கூறுகளை வாழ்க்கை கூறுகளாக ஏற்றுக் கொண்டிருப்பதை காட்டுகிறது. தமிழர்களின் வாழ்வைக்கூட வழி நடத்துவதற்கு அன்னியர்களின் தலைமைதுவத்தையும் அவர்களின் வழிக்காட்டலையும் முன்னிறுத்துவது தமிழர்களுக்கு பெருத்த அவமானம் என்பதை தவிர வேற என்ன சொல்ல முடியும்?

அறிவின் தெளிந்த நிலைதான் தமிழர்களின் வாழ்க்கை நிலையை உயர்த்தும்.. அறிவின் முழுமைதான் முக்தி. அறிவோடு வாழ்ந்த தமிழர்கள் இன்று அரிவாளோடு அலைவது எவ்வளவு முட்டாள்தனம். அன்று அறிவோடு வாழ்ந்த தமிழர்கள் உலகத்துக்கு முன்னோடியாக இருந்துள்ளனர். வேதனைகளை கடந்து சாதனையும் படைத்துள்ளனர்.
இழந்த தமிழர்களின் பெருமையை அவர்களின்,அறிவை,அனுபவத்தை மீட்டெடுப்போம், ஒற்றுப்பட்ட தமிழ் இனம், ஒரே பண்பாடு, ஒன்றே குலம் ஒருவனே தேவன் என்று மூழங்குவோம் வாரீர். “ஒற்றுப்பட்டால் உண்டு வாழ்வு இல்லையேல்.......” வருங்கால மலாய் இலக்கியத்தில், தமிழர்கள் அனைவரும் தாழ்த்தப்பட்டவர்களாக போற்றப்படுவோம்.

November 24, 2010

காலம்


காலம்

வந்த போது எது வேண்டும் என்று யாரும் சொல்லவில்லை. போகும் போது எதை கொண்டு செல்லவேண்டும் என்றும் எவரும் சொல்லவில்லை. நிமிடங்கள் தொரும் இறக்கின்றோம் , நிமிடங்கள் தொரும் பிறக்கின்றோம். இறப்பும் பிறப்பும் காலத்தின் பிடியிலா......இல்லை கடவுளின் பிடியிலா? என்று தெரியவில்லை.

காலமும் கடவுளும் ஒன்றா? பெரும் குழப்பமான கேள்விதான்.காலம் இயற்கை என்றால்? கடவுள் ?

முள்வேளியிலே போர்த்திய சேலையைப் போன்றாத வாழ்க்கை.? முள் குத்தான் செய்யும் என்ற போதனையை மாந்தாரான நமக்கு ஒரு பரிபாஷ்சையாக தெளிவாக உணர்த்துகின்றன, முட்கள் நிறைந்த இந்த பாதை பக்குவப்படுத்தும் போதனை என்பதை நாம் உனரவேண்டும். முள் நம்மை குத்தக்கூடாது, சேலையும் கிழியக்கூடாது. பக்குவபடுத்து மனம். கடவுள் நமக்கு தரும் வாழ்க்கை பாடம். ஆனால் காலம்தான் ஒரு மனிதனை பக்குவப்படுத்துகிறது என்றால் இங்கு கடவுளின் பங்குதான் என்ன?

காலத்திற்கு ஏற்ற எண்ணங்களா இல்லை காலம் நம்மை மாற்றும் திறன் படைத்ததா? நம்மை சார்ந்த ஒர் உலகமும் நம்மை சுற்றி மாறுபட்ட உலகமும் சத இயங்கின் கொண்டிருக்கிறது..நமது எண்ணங்களுக்கு எதிரான கருத்துக்கள் கொண்ட உலகமும் இயங்கிக் கொண்டுதான் இருக்கிறது. அது கணத்திற்கு கணம் மாறிக் கொண்டுதான் இருக்கிறது. பள்ளியில் படிக்கும் போது இருந்த எண்ணங்கள் இப்பொழுது இருப்பதில்லை, இளம் வயதில் இருந்த எண்ணங்கள் இன்று இருப்பதில்லை..நாளை நாம் நினைக்கும் எண்ணங்கள் .எதுவும் நடக்கும் என்ற உறுதியும் இல்லை. இந்த உலகம் இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. ஆனால் நிலையாய் எதுவும் நிலைப்பதில்லை. நேற்று இருந்த மனிதன் நாளை இருப்பான என்பது தெரியவில்லை. இறப்பும் பிறப்பும் காலத்தை ஒட்டிதான் உறவாடுகிறது. ஒரு மனிதனின் ஆயுள் காலம் உடல் தளர்ந்த அவனின் இறுதிக் காலம் என்பதை மறுப்போர் உண்டா? காலம் என்பது நிமிடம் தோரும் மாறிக்கொண்டுதான் இருக்கிறது.

காலம் என்பது இயக்கத்தின் அளவீடு. இது அல்லாமல் காலம் என எதுவும் இல்லை. காலம் என ஒன்று தனியே இல்லை. காலம் ஒரு மாயையே என்றாலும் காலம்தான் செயல் என்பது உண்மைதானே.

ரோஜா மலரிலே ஏன் இறைவன் முட்களை வைத்தான்? அழகுக்கு அழகினை தரும் அழகு ரோஜாவுக்கு முள்ளை ஏன் அரணாக வைத்தார்.? அற்புதம் தரும் அழகு மலராய் இருந்தாலும் அதற்கும் ஒரு காலத்தை வைத்துள்ளான் இறைவன். மலர்ந்து மணம் பரப்பி மடிந்து போகும் மலருக்கும் ஒரு காலத்தை வைத்த இறைவன். மனிதனும் தன்னிலை உணர இறை தந்த காலம் என்னும் முள் மனிதனுக்கு ஒரு எச்சரிக்கை உணர்வினை பாலர் பாடமாக தந்துக்கொண்டிருக்கிறது.. இயற்கை தரும் காலம் என்னும் பாடத்தை படியுங்கள் மதியுங்கள்.அதனை நேசியுங்கள்.

அறிவுரைகள்




இதுதான் நல்ல குடும்பம்! ஒரு குடும்பம் நல்ல குடும்பமாக திகழ சில அவசியமான அறிவுரைகளை கூறு கிறார் வேதாத்திரி மகரிஷி. அந்த அறிவுரைகள் :

1. நாம் பெற்ற ஞானத்தைப் பயன்படுத்த வேண்டிய இடம் நம் குடும்பமே.

2. கணவன்-மனைவி உறவுக்கு இணையாக உலகில் வேறெந்த உறவையும் சொல்ல முடியாது.

3. குடும்ப நிர்வாகம் செய்வது உங்கள் அறிவாகத்தான் இருக்க வேண்டும். எந்தநிலையிலும் உணர்ச்சிகள் நிர்வாகம் செய்யக் கூடாது.

4. வரவுக்குள் செலவை நிறுத்துங்கள். அது குடும்ப அமைதியைக் காக்கும். வீண் செலவுகள் செய்ய வேண்டாம். அது குடும்ப அமைதியை சீர்குலைக்கும்.

5. ஒரு குடும்பத்தில் உள்ள எல்லோருக்கும் பொருளீட்டும் திறன் வேண்டும். அல்லது, பெரும்பாலானோர் பொருளீட்டும் திறன் பெற்றிருத்தல் வேண்டும். சிலர் அதிகமாக சம்பாதிக்கலாம். சிலர் குறைவாக சம்பாதிக்கலாம். எப்படி இருந்தாலும் அதை காப்பது, கவர்வது, பிறருக்கு இடுவது ஆகிய செயல்களில் சமமான பொறுப்பு வேண்டும்.

6. கணவனுக்குத் தெரியாமல் மனைவியோ, மனைவிக்குத் தெரியாமல் கணவனோ சம்பாதிப்பதும், செலவு செய்வதும், சேமிப்பதும் சரியாக இருக்காது. அது பிரச்சினைகளுக்கு இடம்தரும். மனதில் ஒளிவு மறைவு வைத்துக்கொண்டிருந்தால் தெய்வீக உறவு இருக்காது.

7. குடும்பத்தில் அமைதி நிலவ வேண்டும் என்றால் சகிப்புத்தன்மை, விட்டுக்கொடுத்தல், தியாகம் ஆகிய ன்றையும் கடைப்பிடித்து வரவேண்டும்.

8. பிறர் குற்றத்தைப் பெரிதுபடுத்தாமல் பொறுத்தலும், மறத்தலும் அமைதிக்கு வழி வகுக்கும்.

9. தனக்கு கிடைத்த வாழ்க்கைத் துணையைப் பற்றி யாரும் குறை கொள்ளத் தேவையில்லை. அவரவர் அடிமனமே இதை தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்ளும்.

10. நல்ல குடும்பத்தில் நன்மக்கள் தழைப்பார்கள். பிறவிப் பெருங்கடல் நீந்துவதற்கும் குடும்ப அமைதி அவசியம்.

November 21, 2010

கனவுப் பொறிகள்-9


அர்ச்சனை
ஆராதனை
அடிபுடி
ஆட்டம் பாட்டம்
கூத்தும் கும்மாளம்
இரவு நெடுக்க நடக்கும்

இது
அன்றாட தெருக் கூத்து....

இவர்கள்
விரு(ழு)ந்துனுவர்கள்
இர(ற)ந்துன்னுபவர்களா?

இவர்களின் சந்தாதியினார்
மகிழ்ந்துன்ன தான் முடியுமா?

மவுனத்தின் வார்த்தைகள்
மதில் மீது அமந்திருக்கும்

அப்பனின் ஆட்டமும்
அம்மாவின் அர்ச்சனையும்
வெடிந்தவுடன் புஸ்வாணமாககிவிடும்

போதிமர புத்தனின் தெளிவு
புன்னைகை பூக்கும்...
பகலில் மட்டும்
இவர்களுக்கு

இரவில் ஆட்டம்
பகலிலே ஒட்டம்
இவர்களின் நிழமை
இவர்களுக்கே புரியாத தேரோட்டம்

சாபங்கள் பெற்ற மனிதர்கள்
சோகங்களோடு சொந்தங்களோடும்
வேதனையேடு வேடிக்க்கையான
வாழ்க்கையை தொடர்வார்கள்

November 16, 2010

அறிமுகம் ஒரு நட்பு




ஒரு காத்திருப்பின்
இடைவேளையில்
நட்பில் கரைந்த
ஞாபகங்கள்!!

தனக்கு வேண்டியதை
`தா`என்று கேட்கவும்
கேட்காமலே
எடுத்துக் கொள்ளவுமான
உரிமைப் பத்திரம்!
மௌனத்தின் பாஷை
இத்தனை
தெளிவாய் இருக்குமா
உயிரில் கேட்கிறதே!!

ஒவியம் வரைகையில்
தூரிகையின்
பெருமூச்சு
புரியும் நிதானம்
புலன்களில்…
வண்ணங்களை
வாரியிறைத்து
எனக்கு மட்டுமாய்
இயற்கை
சந்தோஷிக்கிறது!

ஒரு சந்தோஷத்தின்
வேதனையை
ஒரு வேதனையின்
சந்தோஷத்தை
இதயம் உணர்கிறது!

தாய்மடி மேல்
தலை வைத்தழும்
சுதந்திரம் போல்
உள்ளார்ந்த தோழமையில்
உயிர் சிலிர்க்கிறது!
உன்னை நானும்.
என்னை நீயுமாய்
பகிரும் பொழுதுகளில்
பசியில்லை..
தாகமில்லை
மனவெளியில்
மகிழ்ச்சி
ஆயிரம் மழைத் துளிகளாய்
வர்ஷிகின்றது!!!

காதலின் சுகம்
போலவே
நட்பின் இதமும்
ஒரு புதிராய்
அதிரும் மனதின்
தலை தடவுகிறது!!!

ஒரு
நட்பின் புன்னகைக்கு
உதடுகள்
தேவையில்லை
இதயம் போதுமே!!!

என்ற ஒரு கவிதையை படிக்க நேர்ந்தது..அற்புதமான அந்த நண்பரின் கவிதை வரிகளில் நட்பின் நிலை அதன் தாக்கம் எப்படி என்பதை நம்மால் உணரமுடிந்தது. நட்பு எப்படிப்பட்டது என்று ஆராய்ந்தால், அது மகத்தான மன உணர்வின் வெளிப்பாடுதான் நட்பு. வாழ்க்கையில் நட்பின் உணர்வுகள் இன்றி நாம் வாழ முடியுமா?

அன்பிற்குண்டோ அடைக்கும் தாழ் என்பார்கள்.அன்பு என்பது காதல், பாசம் மட்டும் அன்று. நட்பும் ஒருவகையில் அன்பின் மறு வடிவம் தான்..நல்ல நண்பர்களின் பாசம் நேசமும் கரைக்கான உறவின் தொடர்ச்சிதான். அதுவும் பால்ய நண்பர்களின் நேசம் விலைமதிக்க முடியாத மன உணர்வுகளின் வெளிப்பாடுதான். சில நட்புகள் ரயில் சினேகம் மாதிரி சேர வேண்டிய இடம் வந்தவுடன் நட்பும் முடிந்துவிடுகிறது. சில நட்புகள் ரயில் தண்டவாளங்களை போல் என்றும் இணைப்பிரியாமல் சேரவேண்டிய இடத்திற்கு சேர்ந்துவிடும். சில நட்புகள் காலங்களை கடந்து மன வேறுபாடுகளை தாண்டி என்றும் தொடர்ந்துக் கொண்டிருக்கும். அது அன்பின் அடையாலம்.

உடுக்கை இழந்தவன் கைபோல ஆங்கே
இடுக்கண் களைவதாம் நட்பு. என்பது போல சில நண்பர்கள் பிரதி பலனை எதிர்ப்பார்க்காமல் நண்பன் என்ற ஒரே காரணத்திற்காக மனம் உவந்து செய்யும் செயல் நட்பின் அடையாலமே. முகநக நட்பது நட்பன்று நெஞ்சத்து அகநக நட்பது நட்பு. என்று வள்ளுவர் சொல்லி இருக்கின்றார்.

எனது பால்ய நண்பர் திரு இலச்சுமணனை இன்று உங்களுக்கு அறிமுகம் செய்தே ஆகவேண்டும். அவருக்கு இன்னோரு மூகமும் உண்டு. அதுதான் ஞான மூர்த்தி என்ற புனைப்பெயர். Klang news என்ற dot.com நிறுவனத்தில் பகுதி நேர புகைப்பட கலைஞராகவும் இருந்திருக்கின்றார்.

சமுக சிந்தனையாளர். சமயத்தில் ஆன்மீக ஈடுபாடுக் கொண்டவர்.ஓடி வந்து உதவும் மனப்பான்மைக் கொண்டவர். இளம் வயதில் ஒரு கேமராவை தூக்கிக் கொண்டு நடமாடும் புகைப்பட கலைஞராய் மூலை முடுக்கெல்லாம் வலம் வந்தவர். இன்றும் கூட பகுதி நேர புகைப்பட கலைஞராய் இயங்கிக் கொண்டிருக்கின்றார். அவர் முன்னேற துடிக்கும் ஒரு தன்முனைப்பாளர். வளரும் தொழில் அதிபரும் கூட. ஆனால் காலம் சிலரை புரட்டிப் போட்டு துவைத்து தும்சம் செய்து விடும். சிலரை புடம்போட்ட பொன்னாக மாற்றி ஒளிரச் செய்யும். இந்த இரண்டுக்கும் தகுதியானவர் என் நண்பர் திரு இலச்சுமணன்.வாழ்க்கையில் எவ்வளவோ அடிப்பட்டு இன்று ஒரளவுக்கு முன்னுக்கு வந்து கொண்டிருக்கும் அவருக்கு எனது மனமார்ந்த நல் வாழ்த்துக்கள்.வாழ்க வளமுடன்.

என் இளம் பருவத்தில் பல நண்பர்களை பார்த்திருக்கின்றேன். சிலர் காலத்தின் கோலத்தில் கரைந்து போய்விட்டனர். பல நண்பர்கள் எங்கு இருக்கின்றனர் என்பதே தெரியவில்லை. சிலர் பார்த்து பார்க்கமால் போய்விடுகின்றனர். சில நண்பர்கள் உருவங்கள் மாறி பண்பு நலன்களும் மாறி மாறுப்பட்ட கோணத்தில் திரிகின்றனர். காலத்தின் கோலத்தை என்னவெண்பது? ஆனால் நண்பர் லச்சுமணனின் நட்பு 30 வருட உறவாகும். அன்றிலிருந்து இன்று வரை ஒரே பண்பு நலத்துடன் இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் நண்பர்தான் திரு இலச்சுமணன்.தேவார வகுப்பில் இருந்து ஆரம்பித்த எங்களின் நட்பு இன்றும் தொடர்ந்துக் கொண்டிருக்கும் ஒரு 'ஆத்மார்த்த நட்பு' தான்.

நாம் நமது வாழ்க்கையைக் கூர்ந்து கவனித்தால், நட்பு என்னும் அங்கம் இல்லையெனில் வாழ்க்கையே இல்லை என்பதை உணர்வோம். தாயுடன் துவங்கும் நமது உறவு, தந்தை, உடன்பிறப்பு, மனைவி, குழந்தை, நண்பர்கள், உற்றார் உறவினர் என்று உடலில் உயிருள்ளவரை வளர்ந்து கொண்டே இருப்பதைப் பார்ப்பீர்கள். நல்ல உறவுகள் என்பது கடவுள் நமக்களித்திருக்கும் வரம்.

மூன்று விடயங்களில் நம் ஒன்றுப்படலாம். சூரியன், சந்திரன், நட்சத்திரம் இவைகளை எங்கிருந்தாலும் உலகின் எந்த மூளையில் இருந்தாலும் நம் பார்க்க முடியும். இவை மூன்றும் நமது மன உணர்வுகளோடு ஒன்றினைந்து மன சந்தோசத்தை தரும். நண்பர்களும் அப்படிதான் ஒன்றுகூடி இணைந்து அளவாளாவும் போதுதான் .நமது சிறு பிரயத்தில் ஏற்பட்ட இன்ப துன்ப நிகழ்வுகளை ஒரு கணம் நினைத்து பார்க்கமுடியும். நினைவுகள் என்பது காலம் நமக்கு தந்த வரபிரசாதம் ஆகும். சில விசயங்கள் மறக்க முடியாத நிகழ்வுகள். அந்த வகையில் நட்பும் ஒரு கலங்கமில்லா நிலவுதான்.

அதுவும் எனக்கும் என் நண்பர் இலச்சுமணணுக்கும் உள்ள நட்பு ஒளிரும் நிலவு போன்றது. அந்த நிலவின் வெளிச்சத்தில் தூய அன்பின் முகம் தெரிகிறது. அற்புதமான அந்த மனிதரை வாழ்க வளமுடன் என்று வாழ்த்துகின்றேன்.



குறிப்பு: பிறந்த நாள், கல்யாண வைபோகங்களுக்கு புகைப்படம் எடுக்கவும் வீடியோ சூட்டிங் எடுக்கவும் மற்றும் வீட்டுக்கும், கடைகளுக்கும் தேவையான சுத்தம் செய்யும் ரசாயண கலவைகளுக்கும்,வாகன செம்பூகளுக்கும் நீங்கள் தொடர்புக் கொள்ள வேண்டிய எண் 0163027566

November 14, 2010

கனவுப் பொறிகள்-8


சுப்பனும் கும்பனும்
எங்கள் தோட்டத்து
கதாநாயகர்கள்
எங்கள் தோட்டம் ஒரு
சினிமா கொட்டிகை
இலவச நாடக காட்சிகள்
இரவில் மட்டும் இயங்கும்
இதயத்தை பிழிக்கும்

ஆ ப்பெக் கடை தண்ணியும்
ஆற்றேர கல்லுக்கடை தண்ணியும்
போட்டவுடன் பொங்கி எழும்
சங்கித வர்தனங்களும்
அவர்களின் சேட்டைகளும்
விருந்தாகி போகும் இரவில்
தெருவெங்கும் நாடகம்
இரவெல்லாம் தெருகூத்து.

குடி போதையில் கூத்தடிப்பதும்
தள்ளாடி தெருவிலே விழுவதும்
தலைக் கால் தெரியாமல்
தெருவிலே படுப்பதும்
வாடிக்கை.........வாடிக்கை
வேடிக்கை மனிதன் அன்றோ

“இண்டிய மபுக்” என்று
ஒட்டு மொத்த
இனத்தையும் இம்சிப்பதும்

November 12, 2010

கனவுப் பொறிகள்,-7



வேடம் போட்டுக்கொள்ளாத
வாழ்க்கை
வீவேகம் இல்லாத எங்கள்
கொள்கை
காடும் மலையும் எங்களுக்கு காவல்
காற்றடித்தால் சாயும் நாணலோ
எங்கள் இனம்?

இது .....
தோட்டத்து மரங்களின் விதைகள்.
தோண்டி எடுக்கப்பட்ட கதைகள்
கரிசல் காட்டிலே
கரைந்த கண்ணீர் துளிகள்

பூ பூத்தாலும் காய் காய்த்தாலும்
கருகி போன வசந்தங்களின்
சருகுகள்....

எங்களின் முன்னோர்களின்
மன சுவசத்திற்கு
மனம் திறத்த வாழ்த்துக்கள்
சுகந்தமான சுவாசத்திற்கு
ஒரு சுகமான தேடல்

கனவுப் பொறிகள்,-6



சிறகுகள் முளைத்த
மேகக் கூட்டங்கள்
யார் கண் பட்டதோ
சிறக்கொடிந்தது போனது
எங்கள்
இனக் கூட்டமும்தான்
எப்பொழுதும்
உடைந்து விடகூடிய
உணர்ச்சி பெருக்கம் தான்

ஜீவ காரூண்ணியம்
பேசும் தமிழன்
ஜீவ ஆத்மாவை
போற்றுவதில்லை
மகாத்மாவை போற்றும்
தமிழன்
மனிதத்தை போற்ற மறுப்பது ஏனோ?

இமயம் தொட்டு விட்ட
மனிதன் - அவன்
இதயத்தை தொடுவதற்கு
மறுப்பதேன்?

கனவுப் பொறிகள்-5


இதோ மாலை காற்றின்
மதமதப்பு.......
மகிழ்ந்து உலாவும்
தென்றலின்
கதகதப்பு.........

இளமையை விழுங்கும்
இன்றைய வினாடி
எங்கள் இனச் சாசனத்தை
விழுங்க துடிக்கின்றன

மயான அமைதியில்
துயில் கொள்ளும்
இரவு கோட்டன்கள்
எங்கள்
வாட்டத்தை போக்குவதற்கு
வார்தைகள் இல்லை


குமரியில் பிறந்த இனம்
குமுகாயத்தில் சிறந்த இனம்
சங்கம் வளர்த்த எங்கள் இனம்
தன்மான தமிழ் இனம்

November 10, 2010

கனவுப் பொறிகள்,4


நிழல் பிம்பங்களின்
திசைமாறிய
நிறம் மாறிய
புனித பயணம்
செம்மன் சாலையாய்
புறப்பட்டன..

கனவு பொறிகள்
தீப்பந்தமாய்
எரிகிறது.....
எங்களின்
பாதைகள்
வெளிச்சத்திற்கு அப்பால்

திசை எங்கும்
உழித் தீ
வெடித்தி சிதறும்
எரிமலை தீ போல
எங்கள் வாழ்க்கை
கலங்கள்
உமிழ்ந்து
தரைகளை தட்டின

கனவுப் பொறிகள்,-3


ரப்பர் காடுகளில்
அலைந்து திரிந்து
அல்லல் பட்டு
அடிமைத்தனம் என்ற
துயரத்தனங்களில்
நொந்து......வெந்து
வாழ்க்கை என்னும்
இடரினை கடந்து
திசைகள் தோறும்
அடிவாங்கி
பினிக்ஸ் பறவையை
போன்று
மறுபடியும்
உயிர்த் தெழுந்து
கட்டாந்தரையில்
விதைகளை
முளைவிடும்
அதிசயம்

முளைக்கும் விதைகளில்
முனி மரமாய் புதைந்த
வேர்கள்
வாழ்வை நோக்கி
துளிர்விடுமா?

கனவுப் பொறிகள்-2



வான் அளவு உயந்திருந்த
மரம்
தன்னை விடுவித்துக் கொள்ளாத
இலைகள்

நிலத்தில் இருந்து
முகிழ்ந்திருக்கும் செடிகள்
நிழல்களிருந்து
தன்னை விடுப்பட மறுக்கும்
கிளைகள்

தளர்ந்து போன
வயோதிகத்தின்
வாசல் படி
வருத்தம் நேய்த முகத்துடன்
காலம் என்னும்
திசையை
நோக்கி
பெரும் பயணம் என்று
கூக்குரலிடுகிறது
ஓரு குயில்

November 9, 2010

கனவுப் பொறிகள்-1


காலை பொழுதில்
பனிக்காற்றில் பகலவனின்
பட்டு தெறிக்கும் பாரிகாசம்
பரிதியின் இனிய சுகவாசம்

நீல வானில்
மேவி விட்ட மேகக்கோடுகள்
அதிலே நீந்தி வரும்
செங்கதிர்ரோன்....
தென்றல் காற்றாய்
தவழ்ந்து வரும்
கூவும் கூயிலின் குரலோசை
பறவைகளின் கிச்சிடும் சத்தமும்

பச்சை புல்வெளியில்
பருவத்து மண் வாசம்
பாய்ந்தொடும் அருவிகளின்
பரவச கீதமும்
ஆடி அசைந்து வரும்
ஆற்றின் அழகும்

ஆடிப்பெருக்கில்
அடித்து வரும்
ஆற்றின் நீரும்
தேடி வந்து ஒரம் நின்று
தெம்மாங்கு பாடும்
எங்கள்
கனிகையரை கண்டு
வாடை காற்று வந்து உரசும்
அவள் ஜாடையை பார்த்து
மதி மயங்கும்.......

November 8, 2010

சமுதாய பிரச்சனைகளை தீர்க்க மனவளம் காட்டும் தீர்வு


காமத்தை கடந்தால் கடவுளைக் காணலாம் என்பது நமது சித்தாந்தங்களில் ஒன்று . புனிதமான கோயில்களில் ஏன் காமம் ததுப்பும் சிலைகள்? சிவலிங்கத்தை கூட ஆண் பெண் ஆலிங்கம் செய்யும் ஒரு தத்துவமாக விளக்கம் தரும் முயற்சிதான் என்ன?

மனதை கடந்து செல்லவேண்டும் எப்படி ? காமம் என்னும் உயிர்ச் சக்தியை மனம் கடந்து செல்லும் போது எதை கடந்து உள்ள சென்றால் கட+உள் = கடவுளை காணலாம்? உயிர் என்று நாம் எதை குறிப்பிடுகின்றோம்? உயிருக்கு எதாவது உருவம் இருக்கிறதா? நாத விந்து என்று நமது முன்னோர்கள் எதை சொன்னார்கள்? உயிர் நிலை தானே இந்த நாத விந்து. காமத்தை அடக்கலாமா? அது அடக்கவேண்டிய ஒன்று அல்ல. சில சமயங்களில் தவிர்க்க வேண்டிய ஒன்று. நீரிலே அடக்கும் ஒரு பந்து எப்படி மிகவும் வீறுக் கொண்டு மேல் எழுப்புகிறதோ அப்படிதான் காமமும் அடக்க அடக்க இன்னும் அதிகமாகி நம்மை அழித்துவிடும். எத்தனை சாமியார்களின் வாழ்க்கையை பாருங்கள், மண்ணாலும் பெண்ணாலும் பொண்ணாலும் விழ்ந்தவர் கோடி.

கடந்த சில மாதங்களுக்கு முன் இந்து சங்கத்தின் தலைவர் அவர்களை பார்த்து பேசிக் கொண்டிருந்த போது சமீபத்தில் ஒரு பிரபலமான இந்திய நாட்டின் செஸ்க் சாமியாரின் சீடர்களின் நிகழ்வு ஒன்று மலேசியாவில் நடந்தது. அதில் இந்து சங்கதின் துணைத்தலைவர் கலந்து கொண்டு பேசியதற்காக பத்திரிக்கைகளில் இந்து சங்கம் என்ன இவர்களுக்கு உடந்தையா என்று கேள்வி எழுந்தாக மிகவும் வருத்தப்பட்டார். தலைவரின் வருத்தம் நியாமான ஒன்று . தவறான ஒரு தலைமையில் இயங்கி ஒரு இயக்கத்தை ஒரு தேசிய நீரோடையில் இணைக்கும் ஒரு சிறு முயற்சி தான் துணைத் தலைவர் அந்த நிகழ்வில் கலந்துக் கொண்டு பேசி விட்டு வந்திருக்கின்றார். யாருக்கு தெரியும் அந்த சாமியார் பசுத் தோல் போர்த்திய புலி மாறுவர் என்று அவர்களின் சீடர்களின் கதிதான் எப்படி? மதப் போர்வையில் சில சாமியார்களின் மன்மதலீலைகள் அரங்கேற்றம் பெருவதற்கு பாலியல் உறவு கொள்வதற்கும் அவர்களின் வக்கிரமான புத்தி மட்டும் காரணம் அல்ல, நாமும் ஒருவகையில் காரணமாகிவிடுகின்றோம். ஆன்மீகத்தை துறந்துவிட்டு மத சங்குகளில் மக்களின் வாழ்க்கை நெறிகளை புகுத்திவிட்டோம். எது உண்மை எது பொய் என்று பகுத்துணராமல் உணர்ச்சி அடைப்படையில் வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொண்டால் இவர்களை போன்றோரின் ஆளுமைக்கு அடிமைப்பட்டு தான் போவோம்.

பால் உறவும் ஆன்மீக மேம்பாடும் (sex and spiritual development) என்ற பொருள் குறித்து விளங்கிக் கொள்ளும் முன் அதனுடைய மதிப்பைப் பற்றி நாம் உணர்ந்துக் கொள்ளவேண்டும். இந்த பால் உறவு என்ற ஒன்று, அதை ஒட்டிய அறிவு, எவ்வளவுக்கு எவ்வளவு ஒரு சமுதாயத்தில் தெளிவு இருக்கிறதோ, அந்த அளவுக்குக்தான் சமுதாயம் நல்ல முறையில் மகிழ்சியாக, உடல் நலத்தோடும் மனவளத்தோடும் இருக்க முடியும்.
என் நண்பர் ஒரு அருமையான ஒரு விளக்கத்தை தந்தார்.

பிரமாச்சாரியத்தையும் இல்லறத்தையும் இணைக்கும் பாலம் தான் காய கல்ப பயிற்சி. நாத விந்து சக்திகளை குண்டலினியின் சக்தியாக மேல் எழுப்பி அந்த நாத விந்து சக்திகளை உடல் முழுவுதும் பரப்பி இளமையை காப்பது மட்டும் அல்லாமல், மன கட்டுப்பாட்டையும் கடைப்பிடிக்கும் ஒரு அருமையான வழி இந்த காய கல்பம் என்று . இரண்டு வேவேறான கோப்பாடுகள். அதாவது துறவறமும் இல்லறம் ஒரே செயல் முறையில் இணைக்கும் இந்த இந்திரிய யோகம். மன ஆளுமை அதே சமயம் விந்து நாதத்தை சேமித்து தேவைக்கு மிகுதியானதை உடலுக்கு உயிர்ச் சக்தியாகி உடல் நலத்தையும் மன நலத்தையும் ஒருங்கே பேணும் அற்புத கலை தான் இந்த காய கல்ப பயிற்சி. ஆனால் நமது மக்கள் இந்த மாதிரியான வாழ்க்கைக்கு தேவையான அற்புத பயிற்சியை தவிர்த்து விட்டு வேறு எதுக்கோ கவணத்தை செலுத்துகின்றனர்.

இயற்கையும், அறிவும் இணைந்துதான் வாழ்வு நடைப்பெறுகிறது. இயற்கையை உணர்ந்து, இயற்கையை மதித்து, இயற்கையின் விளைவறிந்து எண்ணம், சொல், செயல் பயன்படுத்தி நல்ல முறையில் செம்மையாக வாழ்வை நடத்துவதற்கு ஏற்ற பயிற்சி தான் யோகம்.
கண்ணை மூடிக் கொண்டால், அது தியானம் அன்று. மனம் ஒருமைப்ட்டு மனதை மற்ற எண்ணத்தில் இருந்து விடுப்பட்டு ஒரே சிந்தனையில் வைத்திருப்பதுதான் தியானம், சிலர் நினைப்பது போன்று காவி உடை அணிந்தால் மட்டும் அவன் யோகியாகிவிடுவானா? யோகம் தியானமும் ஒரு மனிதனை செம்மை படுத்திவிடுமா? அவன் மனவளமும் அகத் திறனும் முழுமை பெற்று மனக்கட்டுபாடுக் கொண்டால் அவன் ஒரு சிறந்த யோகி ஆவான். அது அகத்தை ஆய்ந்துணர்ந்தால் தான் உண்டு.

சரித்திரத்தை புரட்டிப்பாருங்கள். துறவிகள் என்று வெளியேறியவர்களில் பெரும்பாலோர் அறிவின் நிறைவு பெற்றுப் பின்னர் துறவு பெற்றார்களில்லை, அறியாமை, மனகுழப்பம், எழ்மை வேலையின்மை,நோய்,சோம்பேறித்தனம், பேராசை, வெறுப்பு, குடுப்பச் சண்டை இவற்றால் இல்லம் விட்டுக் கடமை பிறழ்ந்து வெளியேறினார்கள், சுழ்நிலை நிர்பந்தத்தால் தவிர்க்கமுடியாத நிலையில் வெளியேறியவர்களும் உண்டு. அவர்களில் ஏதோ ஒரு சிலர் சந்தர்ப வசதியாலும், நல்லாசிரியரோடு தொடர்பு கொண்டு ஞானப் பேறு பெற்றார்கள். மற்றவர்கள் வாழ்வு பாழாகி துன்புற்று மடிந்தார்கள்.

புத்தபிரானும் இறுதியாக ஒரு நல்ல ஒரு பெண்மணியிடம் தீட்சை வாங்கி உண்டுவிட்டே போதிமரத்தில் சித்தியை பெற்றார். உலகிற்கு புத்தத்தை தந்தார். இல்லை என்றால் பத்திலே ஒன்றாகி கரைந்து போயிருப்பார் புத்தர்.

நாம் எதை எதையோ நினைக்கின்றோம். ஆனால் நினைத்தெல்லாம் நடப்பது இல்லை. ஏனெனில் நம் எண்ணங்களுக்கு வலுவில்லை. அந்த வலிமையை “தாரனை” என்னு தியானத்தால் வலுப்பெறச்செய்யலாம். எண்ணம் வலுப்பெரும் போது, நமது சிந்தனை செயல் உறுதிபடுகிறது. நல்ல எண்ணங்களை நினைக்க தெரியாதவராக நாம் இருந்தால் துன்பமே அன்றி இன்பம் இல்லை.

தியானம் பயிலும் முன் நாம் நல்ல சிந்தனைக் கொண்டவராக இருக்க வேண்டும். ஆசை பற்று கடந்தவையாக நமது மனம் இருக்கவேண்டும். அது தான் மனக் கட்டுப்பாடு. நல்ல எண்ணங்களாளே நமது வாழ்க்கையும் வடிமைக்கப்டுகிறது.
மனக் கட்டுப்பாடின்றி நல்ல யோகியை நடிப்பவர்களின் வேசம் ஒரு நாள் உலகிற்கு தெரிய வரும். அது இயற்கையின் நீதி அனைத்து துறந்தவன் யோகியாக இருக்கலாம். ஆனால் இங்கு பலர் உடையயைதான் துறக்கின்றனர். உள்ளத்தை அல்ல. துறவிக்கு எதற்கு பல கோடி சொத்து? வீடு, நிலம், பரிபாலனம்?

உண்ணும் உணவு கூட நம் உழைப்பில் இருந்து பெற வேண்டும். பிச்சை எடுப்பவன் எப்படி யோகியாவன். நாம் வணங்குவதற்கு அவன் எப்படி யோக்கியவன் ஆவான்? இந்த சமுதாயம் பிச்சைக்காரர்களை வளர்கிறது. மதத்தின் பெயரால் யோகியின் பெயரால் சத உட்க்கார்ந்து உண்ணும் சோம்பேறி மனிதனை உருவாகிக் கொண்டிருக்கிறது. நமது சமுதாயத்தில் தான் இலவச அண்ணதானம். அதிலே வேறு உண்ட களைப்பு தொண்டனுக்கும் உண்டு என்ற உறங்கும் சித்தாந்த போதனை. எப்படி உருப்படும் நமது சமுதாயம். ஆனால் மேலை நாடுகளில் No Free lunch .உழைப்பில்லாமல் அங்கு ஊதியம் இல்லை.

ஒரு வேளை உண்பவன் யோகி
இரு வேளை உண்பவன் போகி
மூன்று வேளை உண்பவன் ரோகி

அளவான உறக்கம், அளவான உழைப்பு. அளவான ஒய்வு, இதிலே அளவான உடல் உறவும், அளவான செல்வம் இருந்தால் சிறப்பு. அளவுக்கு மீறிய எதுவும் துன்பம் தர கூடிய ஒன்றுதான். அளவுக்கு மீறிய எந்த ஒரு செல்வமும் மற்றவர்களின் உழைப்பை அவர்களுக்கு சேர வேண்டிய பொருளை நாம் சுரண்டுவது போன்ற செயல்தான். இதுவும் ஒரு வகையான சமுதாய துன்பம் தான்.

இதிலே வேடிக்கை என்னவென்றால் எல்லாம் துறந்த சாமியார்களுக்கு பல கோடி சொத்துக்கள் , கை கால்களை அமுத்தி விட பக்தர்கள். உணர்சிகளை அடக்க முடியாத இந்த சாமியார்கள் பெண்ணின்பத்தில் உணர்சிவசப்படுகின்றனர். இவர்கள் ஆன்மாவை துறந்தவர்கள் அன்று. பேராசைக் கொண்டவர்கள். சில சித்திகளை கொண்டு பணம் பறிபவர்கள். வெட்டகம் கெட்டவர்கள். இவர்கள் எல்லாம் யோகியா? பணம் தேவை இல்லாத ஒருவருக்கு பணம் காசு கொடுக்கும் முட்டாள்கள் நாம். எவ்வளோ நல்ல இயக்கங்கள் வாழ்க்கை நெறியை சொல்லுகிறது. ஆனால் அது எல்லாம் நமது கண்ணுக்கு தெரிவதில்லை. ஆடம்பரமும் , ஆர்ப்பாட்டம்தன் இவர்கள் தெரிகிறது. பணத்தோடு வாழ்பவர்கள் எல்லாம் யோகி அல்ல, பகுத்தறிவோடு வாழ்க்கையை உணர்த்த முற்படுவோர்தான் யோகி.

ஒரு யோகி என்றால் இந்த மக்களின் மன வளத்தையும் உடல் நலத்தையும் அவன் சார்ந்த குடுப்ப நலத்தையும் பேணும் ஒரு அமைப்பாக இருந்து செயல் படவேண்டும் அந்த யோகி. இதுதான் வாழ்க்கை என்று தான் உணர்ந்து, இந்த மக்களும் உணரும் நெறிமுறைகளை தந்து, மக்களின் ஆன்ம நெறிகளை வாழ்க்கை நெறிகளோடு இணைத்து வாழ்பவன் தத்துவர்தமான இந்த வாழ்க்கையை உணரகூடியவனாக இருப்பான்.

October 29, 2010

கருனையின் கண்கள்


கருனையின் கண்கள் இது
கருவண்டு விழி இது
மழலைச்சொல்லும் மொழி இது
மலர்ந்த முகம் தேனமுது.
தெள்ளுத்தமிழ் இசைத்திட
தென்பாண்டி தமிழ் துள்ளிவர
முல்லைக் கொடிப் போல்
சின்ன பிள்ளாய் முகிழ்ந்து வந்து
தித்திக்கும் தமிழை தரணியெங்கும்
புகழ் பாடி இன்பத் தமிழாய் வாழ்ந்திடு
தமிழை இன்னுயிராய் ஏற்றிடு.

எனது நண்பரின் உறவு நமது உறவும்தான்
வாழ்க! வளமுடன்!

October 22, 2010

சமுதாய பிரச்சனைகளை தீர்க்க மனவளம் காட்டும் தீர்வு


சமுதாய கேடு எங்கிருந்து வருகிறது என்றால் தனி மனித ஒழுக்க கேட்டில் இருந்து தான் வருகிறது.இன்று கொலை, கொள்ளை, கற்பழிப்பு, ஒழுங்கீனம், திமிர், ஆணவம் அனைத்திற்கும் ஒரு வகையான மூலக் கூறுகள் ஆன்மீகம் அற்ற சமுதாய வாழ்க்கை முறைகள் தான். அதற்காக மூடத்தனமான மதக் கொள்கைகளை ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள் என்று கூறவில்லை.அவ்வாறான பிற்போக்கு தனமான கொள்கைகளை களைந்து அறிவான விஞ்ஞானம் கொண்ட மெய் ஞானத்தை ஆன்மீகத் சாரத்தை வாழ்க்கை நெறியாக கொண்டால் அமைதியான அன்பான பண்பான பகுத்தறிவான மனிதர்களை இந்த சமுதாயம் வழங்கும். தனி மனித அமைதி, ஒரு குடும்பத்தின் அமைதி, ஒரு குடும்பத்தின் அமைதி, ஒரு இனத்தின் அமைதி, ஒரு இனத்தின் அமைதி, ஒரு நாட்டின். அமைதிதான், இந்த உலகத்தின் அமைதியாக மாறும்.

1) இயற்கை விதி,
2) சமுதாய அமைப்பு
3) இன்ப துன்ப உணர்ச்சிகள்

ஆகிய மூன்று கோணங்களின் இணைப்பிலே இந்த வாழ்வு நடைப்பெறுகிறது. இந்த மூன்று துறைகளிலே தெளிவு உண்டானால் அறிவுச் சார்ந்த வாழ்வு புலப்படும். நமக்கு சமுதாய சிக்கலுக்கும் வழியும் தெரியும்.

துன்பம், என்பது சமுதாய துன்பம் மட்டும் அல்ல. தனி மனித துன்பமும்தான் இந்த சமுதாயத்திற்கான துன்பமாக மாறிவிடுகிறது. தனி மனித துன்பங்கள் சங்கிலி தொடர் போல சமுதாய துன்பமாக வீக்கம் பெருகிறது. தனி மனிதனுக்கு வேலை இல்லை என்றால் சமூதாய பிரச்சனைகள் உருவெடுக்க காரணமாகிவிடுகிறது. கொலை கொள்ளை கற்பழிப்பு இங்கிருந்து தான் உற்பதியாகிறது. தனி ஒரு மனிதன் தன்நிலையை உணர்ந்தால் சமுதாய பிரச்சனைகள் களையப்படும். ஒட்டு மொத்த சமுதாயத்தை நாம் திருத்த முடியாது, ஆனால் தனி ஒரு மனிதனின் வளமான வாழ்வு அவனின் அறிவு சார்ந்த உழைப்பு மட்டும் போதுமானதல்ல, அவனின் மன நலமும் உடல் நலமும் வாழ்க்கை நலமும் சிறப்பாக இருக்கவேண்டும்.

உண்மையில் துன்பங்ளுக்கான காரணம் தான் என்ன? மனிதன் நான்கு வித குறைப்பாடுகளால் துன்பமடைகிறான். அமைதியிழந்து அல்லலுறுகிறான்.

1).கடவுளை தேடிக்கொண்டேயிருந்தும் காண முடியாத குறை
2).வறுமை என்னும் பற்றாக்குறை
3).விளைவறியாமலோ, விளைவையறிந்தும் அலச்சியம் செய்தோ, அவமதித்தோ செயலாற்றி அதன் பயனாகத் துன்பம் அனுபவிக்கும் குறை.
4).மனிதனின் சிறப்பறியாமல், பிறர் மீது அச்சமும், பகையும் கொண்டு துன்புறுத்தியும், துன்புற்றும் அல்லலுறும் குறை.

இந்த நான்கு குறைப்பாடுகள் ஒன்றோடு ஒன்று இணைந்து விட்டன. வாழ்க்கை பலவிதமான சிக்கல்களாகி அவற்றை எளிதில் தீர்த்து விடுதலை பெறமுடியாமல் அவற்றுக்கு வழி காணாமல் மனிதன் தவிக்கிறான். வாழ்வின் நலமிழந்து தான் வருந்தியும் பிறரையும் வருத்தியும் வாழ்கிறான்.

அறிவின் நிலைகளை மனிதன் அனுபவமாக அறிந்து கொள்ள வேண்டுமானால் முறையான அக நோக்கும் பயிற்சி அவசியம். மனிதன் மன வளத்தை சரியான முறையில் இயக்க தெரிந்தால் போதும், பெரும்பாலான சமூக பிரச்சனைகள் தீர்ந்த மாதிரிதான்.
அறிவு புத்தி நிலையிலும், சித்த நிலையிலும், பேரறிவு நிலையிலும், சமாதி நிலையான பிரம்ம நிலையிலும் நின்று பயில வேண்டும். பிறகு வேண்டும் போது வேண்டிய படி அறிவை பயன்படுத்தி இனிது வாழ முடியும்.

மனிதனின் பிரச்சனையே மனப் பிரச்சனைதான். மனதை கட்டுப்படுதாமல் மனதிற்கு அடிமை ஆவது தான். மனச்சிக்களில் மாட்டிக் கொண்டு மன அமைதி இழந்து வாழ்ந்து கொண்டிருப்பது தான் இன்றைய நடைமுறையாகிப் போனது. பெருபாலான நமது முக பாவங்களை பாருங்கள், ஒரு விகாரம் தெரியும், ஒரு திமிர் தெரியும், தான் என்ற ஆணவம் தெரியும். இவை எல்லாம் எங்கிருந்து வருகிறது? எல்லாம் அகத்தின் அழகு தானே. அகத்தை சீர் செய்தால் மனதில் தெளிவு உண்டாகும், முகத்திலே அறிவின் ஒளியும் அன்பின் நிலையும் தெரியும்.

பிறந்த எல்லா உயிர்களும் வாழ நினைக்கின்றன. மனிதனும் வாழ நினைக்கின்றான். துன்பமில்லா இன்ப வாழ்வை மட்டு மனிதன் நாடுகிறான்.வாழ்வின் நோக்கதிற்கு முரண்பாடாக வாழ்வு அமையுமானால் அது துன்பம் தரும் . இயற்கையாக கிடைக்க வேண்டிய இன்பம் தடுக்கப்படுகிறது. வாழ்க்கையும் அவ் வாழ்க்கையின் நோக்கத்திற்கேற்ற வாழுகின்ற முறை யாது என்று அறிந்து கொள்வதுதான் அறிவு என்னும் ஞானம்.
தவறிழைப்பது மனம் இனி தவறு செய்து விடக் கூடாது என தீர்மானிப்பது அதே மனம், தவறு செய்யாத வழியை தேர்ந்து ஒழுக வேண்டியதும் அதே மனம். மனதை பழைய நிலையில் வைத்துக் கொண்டு புதிய பாதையில் செல்ல அதற்கு எப்படி முடியும்? கட்டுப்படாத மனம் காட்டு யானைக்கு ஒப்பானது.கட்டுப்ட்ட மனமோ ஆக்க வேலைகளுக்கு உதவும்.

எப்படி இந்த மனதிற்கு பயிற்சி தருவது?

நமது பதிவுகளில் பேராசை, சினம், கடும்பற்றும், முறையற்ற பால் கவர்ச்சி, உயர்வு தாழ்வு மனப்பான்மை, வஞ்சகம், என்னும் ஆறு குணங்கள் கூட பழிச்செயல்கள் மூலம் பதிவு பெற்றவைகளே. இவற்றை நாம் மெய் விளக்கத் தவ முறையில் அறுகுணச் சீரமைப்பு என்னும் பயிற்சி மூலம் நமக்கு இருக்கும் பதிவுகளை மாற்றமுடியும்.

உணர்ச்சி நிலையில் உணர்ந்த நிலை
1. பேராசை நிறைமனம்
2. சினம் பொருமை
3. கடும்பற்று ஈகை
4. முறையற்ற பால் கவர்ச்சி கற்பு நெறியாக
5. உயர்வு தாழ்வு சமநோக்கு
6. வஞ்சகம் மன்னிப்பு

அகநோக்கும் பயிற்சியின் மூலம் மனதை உயிரில் ஒடுக்கி உயிர் நிலையறிந்து ஆன்ம உணர்வு முதலில் பெற வேண்டும். இந்த நிலையில் இன்ப துன்ப உணர்வுகளில் சிக்கி தவித்துக் கொண்டிருக்கும் உண்மையை அறிந்த மனிதனுக்கு இந்த உணர்வு பெற்றபின் மனம் உடல் நிலை கடந்து உயிர் நிலையில் நிலைத்துப் பின் உயிர் நிலையும் தாண்டி, தெய்வ நிலையில் லயித்து நிற்கின்ற உயர்பேறு கிட்டுகிறது. செய்கின்ற செயல் எல்லாம் கடமை உணர்வின் கீழ் எல்லோருக்கும் பயனாகும். அறிவே தூய்மையான மெய்பொருளோடு ஒன்றி நிற்கும். இங்கு பழிச்செயல் பதிவுகள் புதிதாகத் தோன்றா. முன்பு இருந்த பதிவுகள் யாவும் அடியோடு முறிந்து போகும். இந்த உண்மையை தான்
“இருள்சேர் இருவினையும்சேரா இறைவனபொருள்சேர்
புகழ் புரிந்தார் மாட்டு”
என்றார் வள்ளுவர்

ஆன்மீகம் என்றவுடன் ஏதோ மதப் போதனை என்று நினைத்துக் கொள்வது எவ்வளவு அறியாமை! எந்த மதமும் ஆன்மீகதோடு தொடர்புடையதுதான்.ஆனால் மதம் மனித சிந்தனைகளை ஏற்று சில கட்டுப்பாடுகளையும் சில கடப்பட்டுகளையும் மனித இனத்தின் மேல் தனது ஆதிக்கத்தை திணிப்பதுதான் மனித சமுதாயத்தில் பல பிரச்சனைகளுக்கு காரணமாகிவிடுகிறது. தன்னை சார்ந்த மதத்தினரையும் தனக்கு எதிரான மதத்தினரையும் தனது கட்டுக்குல் கொண்டு வருவதற்கு முயர்ச்சிப்பதுதான் மதம். எந்த மதத்தில் இல்லை பஞ்சமா பாதகங்கள்? தனது மதக் கொள்கைகளுக்கு எதிரானது என்றால் கலுவேற்றுவது, அவர்களை உயிருடன் எரிப்பது , போர் புரிந்து கொல்வது மற்ற மதத்தினரின் செத்துக்களை கொள்ளை அடிப்பது, கற்பழிப்பது என்று எது முடியுமோ அதை எல்லாம் இறைவன் பெயரில் செயல் படுத்துவது மதம். மனதை பக்குவபடுத்தி மனித நேயத்தை வளர்க்க வேண்டிய மதம் மனிதருக்குள் பிளவை எற்படுத்தி எனது மதம் பெரியது உனது மதம் சிறியது என்று கோட்பாடுகளில் காலத்தை தள்ளிக்கொண்டு இருக்கிறது மதம்.

சில அற்புதமான மஹான்களில் ஆன்ம நேயத்தில் உருவான மத கோட்பாடுகள் காலவோட்டத்தில் ஆன்மீகத்தை மறந்து உலக வாழ்க்கையில் ஈடுபாடு கொண்டு பல விஷயங்கள் வெரும் சடங்காகி போனதுதான் வேதனை. மதம் தனது பல வேசங்களை களைந்தால் அற்புதமான ஆன்மீகம் கண்ணுக்கு தெரியும். அற்புதமான மனித நேயம் மிகுந்த வாழ்க்கையும் புரியும்

உயிருள்ள எந்த மனிதனுக்கும் மனம் என்ற உணர்வு இருக்கும் குரங்கு போன்று திரிந்துக் கொண்டிருத ஆன்மாவை உணர்ந்துக் கொள்வதுதான் ஆன்மீகம். ஒவ்வொரு மனிதனும் தன் உயிரும் மனமும் உணர்ந்து தெளிந்து பக்குவபடுத்துவது தான் ஆன்மீகம். ஆன்மீக தேடல் என்பது ஏதோ பிற்போக்கு சிந்தனை என்பது எல்லாம் ஒரு மாயை. மனம் அறிவின் நிலைப்பட்டால், அதுவே பெரிய சீர்திருத்தம் தான்.மனம் அன்பு நிலைப்பட்டால் மகாத்மா என்று பொருள். மனித மனம் ஒரு நிலைப்பட்டால் மகா சக்தி மிக்கது. அன்பு மயமான மனதிற்கு எப்படி வரும் வன்முறை? மனம் அமைதி கொள்பவன் எப்படி பஞ்சமா பாதகங்களில் ஈடுபடுவான்? தனி மனித சீர்திருத்தம் மனதின் அடிப்படையில் இருந்தால் இந்த சமுதாயம் சிறந்த சமுதாயமாக மிளிரும் என்றால் அது மிகையல்ல.
ஒரு நபியை, ஒரு ஏசுவை, புத்தர் பிரானை, வள்ளுவரை திருமூலரை, வள்ளாலரை ,தாயுமானவரை, வேதாத்திரியை போன்று இன்னும் எண்ணற்ற சித்தர்களையும் யோகர்களையும் தந்தது இந்த ஆன்மீக நெறிதான். அந்த ஆன்மீக நெறி ஏன் நமது வாழ்க்கை நெறியாக கூடாது?

சமுதாயத்திலே முதலில் அனைவருக்கும் மன வளத்தை போதிப்போம்; மனதை பண்படுத்துவோம். மனம் சீர்ப்பெற்றாலே மாண்புடன் வாழும் மனிதனை நாம் கண்டுக் கொள்ளலாம்.

இங்கு ஒரு கேள்வி எழும்? மனதை அடக்க தெரிந்த சில சாமியார்கள் ஏன் பெண்ணின்பம் கண்டு அவமானம் படுகிறார்கள்? அடுத்து சிந்திப்போம்.

நகர் உலா - "லிட்டல் இந்தியா"


தீபவாளி வந்துடுச்சு. ஒரேடியாக களை கட்டிக் கொண்டிருக்கிறது. லிட்டல் இந்தியா என்று சொல்லப்படுகின்ற பிரிக்பீல்ட்ஸ் வட்டாரம். இரவு கேளிக்கையுடன் பிரபாண்டமான அளங்ரிப்புடன் இந்த வருடம் தீபாவளி கச்சேரி தொடங்கிருக்கிறது. இவ்வாண்டு அக்டோபர் மாதம் இந்தியப் பிரதமர் பிரிக்பீல்ட்ஸுக்கு வருகை தந்து “ லிட்டல் இந்தியாவை” அதிகாரபூர்வமாகத் திறப்பு விழா கானும் என்று பிரதமரால் அண்மையில் அறிவிக்கப்பட்டது.

ஆனால் இலங்கயில் தமிழர்களை கொண்றதற்கு சதி செய்த மன்மோகன் சிங் எதற்கு இங்கு வந்து தமிழர்களின் பகுதியை திறக்க வேண்டும்? , நமக்கு பிரதமர் மாண்புமிகு நஜிப் அவர்கள்தான்.அவர் நமது பகுதியை திறப்பு விழா செய்தால் அது நமக்கு சிறப்பு.

தமிழர்களை கொண்றவர்களை வைத்து திறப்பு விழா கண்பது சரியாக படவில்லை.. அதுவே தமிழர்களுக்கு நல்லதை செய்த இந்திய பிரதமர் என்றால் தவறில்லை, , தமிழர்கள் ரத்தம் சிந்தும் போது எல்லாம் சாக்கு போக்கு சொல்லி இரகசியமாக ஆயுதங்களை தந்து சிங்களவனுக்கு உதவியவர் தாம் இந்த கொடுங்கோலன் மன்மோகன் சிங், தமிழன் தான் எதையும் சீக்கிரத்தில் மறந்துவிடுபவன் நாளை கொடுங்கோலன் ராஜபக்சவை வைத்து விழா நடத்தி பணம் பார்த்தாலும் பார்பார்கள். அதை யார் அறிவார்கள்?
















நகர் உலா
படம் Cyber shot SonyEricsson -கைத்தொலைப்பேசி
நேரம் இரவு 9.30 pm

October 19, 2010

சிந்தையில் பூத்த விந்தை மலர்


சிந்தையில் பூத்த விந்தை மலர்

அடைமழை விட்ட பிறகும் அடங்காத என் மனக்குரங்கு ஆசை என்னும் கள்ளைக் குடித்து வெறிப்பிடித்து ஆடுகிற நேரத்திலே வெறுமை என்னும் தேள் கொட்டி நான் படும் அல்லலுக்கு அதிமதுரத்தை தேடுகின்றேன்!. இறைவா!

கனவுகள் நிறைந்த எனது வாழ்க்கை கலைந்துவிட்டது. நினைவுகள் கூட எனக்கு நெருப்பாய் சுடுகிறது.. எண்ணங்களில் கூட வாழ்க்கை வண்ணங்கள் இல்லை. காவியத்தின் தலைவனாக என்னை நினைத்தேன் கனவில் கூட ஒரு காவியத்தை புணைந்ததில்லை. கவிதை கவிதை என்று நினைத்தேன் கவிதையில் பல மாறுதல்கள் வேறுப்பபட்ட நினைவுகள் நிறைந்திருக்கின்றன, என்பதை பிறகுதான் உணர்ந்தேன். ஒரு ஓடையில் எத்தனை வலைவுகள், நெலிவுகள், தடைகள் ஓடை ஓடும் பாதையில் எத்தனை ஏற்ற இறக்கங்கள், அதுதான் எனது வாழ்க்கையின் நாளங்களாகிவிட்டன. வேகத் தடைகள் நிறைந்த எனது வாழ்க்கை வேதனையை மிஞ்சிவிட்டது அதன் போதனைகள் ! .துறவிகள் போல் வாழ்ந்தாலும் துயர் சூழும் இவ்வுலக வாழ்வில் அப்பப்பா! இறைவனுக்குதான் வெளிச்சம்

வேதனை லயத்தில் சிக்கித் தவித்திடும் போது பலருடைய சாதனை எனது நினைவை விரலேன வருடிவிடுகின்றன. அதனால்தான் வேதனையிலும் சில சாதனை செய்து இந்த சோதனையை வெல்ல வேண்டும் என்று எண்ணுகின்றேன்.

“புரச்சிப்பூக்கள்” என்று என்னை வர்ணிக்க தோன்றுகிறது. ஆனால் “முயற்சி” என்னும் வித்து எனது கைகளில் சிக்கவில்லை. எங்கோ ஒரு நாள் ஏக்க பெருமூச்சு. தொலைந்து போன மவுணங்களுக்கு மத்தியில் வாழ்க்கை முகிழ்ந்து எழுந்த அதிசயம்தான் என்னவோ?
பேதை நான் ! கடலேன துன்பத்தில்லே, அலையேன துயரத்திலே சிக்கித் தவித்திடும் பொழுது நிலவேன என் நெஞ்சை தொடுகின்றன. நிலவெளியில் ஒளிக்கதிர்கள் நடைப்பாதையை தேடுகின்றன..அது கடல் அலையேன விரிந்து விரிந்து செல்கின்றன.

எனது நெஞ்சிலே சிக்கிய விடியலை நாளை வருகிறது கதிரவனின் விண்ணோளி என்று சொல்லாமல் எனது நெஞ்சை சுடுகின்றது. காலத்தின் கோலத்தால் கண்சிவந்திருக்கும் இந்த கவிஞனின் ஞாலத்தை. நாளை வரும் சூரியனின் காலைக் கதிர்கள், நாளும் உண்டு நம்பிக்கை நட்ச்சத்திரம். என்று பூபாளம் பாடி வரட்டும்.

இலச்சியத்தை ஒரு லச்சியமாய் எண்ணி, காலத்தை கதிரவனின் கால்சக்கரமாய் நினைத்து கருமத்தை கருத்தாய் முடித்திட வேண்டும்

இன்று என் நெஞ்சமென்னு கங்கையில் விட்ட கண்ணீர் துளிகள் , நாளை புன்னகை தவளும் நம்பிக்கையை பூக்களாய் கைகளில் ஏந்தி கவிதை பாடவேண்டும்.
வாழ்ந்திருக்கும் போதே மாய்ந்து போனவன் போன்று வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் மனிதரில் மத்தியில் தெய்ந்து நோந்து போன மனிதர்கள் தான் அதிகம்.

வாழ்க்கை பாதை, கல்லும் முல்லும் நிறைந்த கரடும்முரடான காட்டுப் பாதை. அதை பஞ்சு மெத்தையாக்கிக் இனிமை கொள்வதற்கு கடினமான முயற்சி தேவை. எங்கோ முளைத்த விடிவெளி போல எனது வாழ்க்கை மிகவும் நீண்டு நெடிய பயணத்தை தொடங்கிவிட்டது.
பாலைவனத்திலே ஒரு சோலைவனம். கடும் குளிரிலே கதகதப்பான காற்று, புயலுக்கு பின் அமைதி என்பது போல் எனது வாழ்க்கை படகினை சிறு முயற்சி என்னும் துடுப்பினை கொண்டு துயரம் என்னும் இந்த கடலைக் கடக்க முயற்சிக்கின்றேன். இறைவா! துன்பம் நிறைந்த இவ் வாழ்க்கையை இன்பம் நிறைந்ததாக்கு! இறைவா !

கடலோரத்தில் கவிதை பாடித் திரியும் பாவலனுக்கு தென் பாண்டி முத்து கிடைத்தால் எப்படி இருக்கும். உணர்ச்சிச்புர்வமாய் உள்ளத்தை ஆராய்ந்தால் அவனுடைய துள்ளும் உள்ளம் இன்பத்தை அள்ளும். அது போலதான் துன்பத்தில் முழ்கிக் கிடந்த எனக்கு இன்பத்தை தா! எனது நெஞ்சமெனும் பறவைக்கு வானத்திலே சிறகடிக்கும் வல்லமையை தா! வந்து இன்பத்தை தா!

கற்பனையில் கரைந்து போவது வாழ்க்கையா ? இல்லை கடந்து போன மேகங்கள் ஒன்றுக் கூடுவது வாழ்க்கையா? தொடும் வானத்திலே, நெடும் கோணத்திலே வரும் வானவில்லிலே நமக்கு தெரிந்தும் தெரிந்தும் தெரியாமல் மறைந்தும் சிரிக்கின்ற பேரழகு. மாலையும் இரவும் சந்திக்கும் வேளையிலே பிறந்து மயக்கும் ஒரு மாய அழகுத் தோற்றம் இந்த வாழ்க்கை.. அது யாருக்கு தெரிகிறது?

வாழ்க்கை அத்தியாத்தில் இது சிறு மணக்கும் மலர்வணம்தான். சோதனையிலும் வேதனையிலும் தென்றல் உருவில் வந்த நந்தவணம் காதல் என்னும் காவிய முள். எந்தன் நெஞ்சம் புண்ணாகிய போது கனவில் வந்த அந்த கந்தறுவ கன்னி எனது வாழ்க்கை பாதையில் தென்றலை உலாவா விட்டாள். ஏதோ தெரியவில்லை அந்த பாவையின் பார்வை எனது நெஞ்சிலே புயலாய் உருவெடுத்து சென்றது. சாதலை எண்ணி சறுக்கிடும் போது காதலாவது கத்திரிக்காயாவது?

எனக்குள் ஒரு தாக்கம் ஏற்றம் என்னும் ஒரு ஏக்கம். அழகு என்றால் என்ன? என்ற கேள்வி கனைகள் வெகு நாட்களாக என் மனதிலே முளைத்து எள்ளி நகையாடுகிறது. காதல் அழகாக இல்லை காதலி அழகா என்று? இல்லை மனிதர்கள் மன அழகை சொல்கிறார்களா என்று? இல்லை மாண்புடன் வாழும் அக அழகை சொல்கிறார்களா என்ன? சில சமயங்களில் இந்த வாழ்க்கை கூட நமக்கு கலைநயம் மிகு அழகான தொரு மாய தொகுப்பாக தான் தெரிகிறது.
காந்தி சொன்னது எவ்வளவு உண்மை , “உடல் என்பது ஆசையின் போன்றவற்றின் விளையாட்டு மைதானமாகவும் இருக்கலாம் அல்லது தன்னைத்தானே உணர்தல் திருக் கோவிலாகவும் இருக்கலாம்”, எவ்வளவு தத்துவவர்தமான வார்த்தைகள். காமத்தை கடந்தால் கடவுளைக் காணலாம்.

இதோ ! அழகை ஆராதிக்கும் ஆதவனின் கிரணங்கள் முகிழ்ந்திருக்கும் முல்லைக் கொடியில் முத்தமிடு வேளையிலே, நந்தவனம் எங்கும் படர்ந்திருக்கும் பனித்துளிகள் போல எனது மனக்கலக்கங்கள். வாழ்க்கையை புரட்டி போட்டுக்கொண்டிருக்கிறது. மனவளத்தை பெற்றால் மன கலக்கம் ஏன்?

எங்கோ பிறந்த புத்தன் போன பாதையில் இந்த பித்தனும் போக வேண்டுமா என்ன? ஆனால் தத்துவ நெறிகள் என் உள்ளத்திலே தள்ளாடுகிறது. நித்தம் நித்தம் வந்து எனது சிந்தனை பூக்களை மலர் மாலையாய் சூட்டுகிறது.

மனிதன் துன்பம் தராத இன்பத்தை நாடுகின்றான். உடலுக்கும் உயிருக்கும் நட்பு நீடித்தால் வாழ்க்கை என்கின்றோம் ,உடலுக்கும் உயிருக்கும் பிரிவு வந்தால் மரணம் என்கின்றோம். மரணத்தின் பிடியில் நாம்? மரணத்தை வெல்லும் திறன் நமக்கு இல்லையா? Can death be postponed?

சே.... சேச்சே.......... மனித மனம் அப்படிதான். மாண்புமிகு மனிதனாவதற்கு மகத்துவம் மிக்க மனம் தேவை. காலையில் பொழியும் பனித் துளிகள் போல அல்லாமல், காலை கதிரவனின் விழி துளிகள் போல உலகிலே விரஞ்சி நிற்க வேண்டும் நமது மனத்துளிகள். அகத்தினை ஆய்ந்து புறத்தினை தெளிந்து வாழ்க்கை உணர்ந்து வாழ்வதே வாழ்க்கை.

இந்த வாழ்க்கை, பூக்கள் நிறைந்த பாதை ! புதிய பயணம் ! முட்களே விலகுங்கள்!. நீங்கள் பயணப்படும் பாதையில் பாரி ஜாதங்கள் மலரட்டும்!.

October 18, 2010

மக்கள் சேவை மகேசன் சேவை

மணி 5.00 அதிகாலை
பயணம் ஸ்ரீ சுப்பிரமணி ஆலயம் சன் வே .

ஆறிரு தடந்தோள் வாழ்க!
அறுமுகம் வாழ்க வெற்பைக்
கூறுசெய் தனி வேல் வாழ்க!
குக்குடம் வாழ்க செவ்வேள்
ஏறிய மஞ்ஞை வாழ்க!
யானைதன் அணங்கு வாழ்க்!
மாறிலா வள்ளி வாழ்க!
வாழ்க சீர் அடியார் எல்லாம் - (கச்சியப்பர் - கந்தபுராணம்)

எதோ ஒரு ஏக்கம் ஒரு தாக்கம் முருகணை வழிப்பட வேண்டும் என்று, சிறு வயதில் இருந்து முருகன் என்றால் ஒரு ஈர்ப்பு இருக்கத்தான் செய்தது. முத்தமிழ் கடவுளாயிற்றே. சில தினங்களாக சன்வே சுப்பிரமனியர் ஆலயத்தில் சென்று வணங்கிவிட்டு தான் வருகின்றேன். இது இன்னும் சில தினங்கள் தொடரும் என்றே நினைக்கின்றேன்.

நான் பொதுவாகவே கூட்டம் அதிகமாக இருக்கும் கோவில்களிலே சென்று வணங்குவதை எல்லாம் தவிர்த்துவிடுவேன். நமது புத்தி சீகாமணிகள் செய்யும் சூத்திரம் தான் காரணம். தேவை இல்லாத சாஸ்த்திர சடங்குகள் கொண்டு சமயதின் பெயரிலே கூடாத நிகழ்வுகளை எல்லாம் நிகழ்த்தி நமது பொறுமைகளை சோதிப்பார்கள். அமைதியை கடைபிடிக்கவேண்டிய இடத்தில் தான் இவர்கள் ஆர்ப்பரிப்பார்கள். கோயில்களை வெறுப்பதற்கு சொல்லவில்லை கோயில் எல்லாம் தியான கூடங்களாக இருந்தால் எவ்வளவு என்றாக இருக்கும்? கல்வி தரும் அறிவு கூடங்களாக இருந்தால் எவ்வளவு இன்பமாக இருக்கும்.? ஒற்றுமையை வளப்படுத்தும் சமுக கூடங்களாக இருந்தால் எவ்வளவு சிறப்பாக இருக்கும்?

காலை அமைதி. யாருமே இல்லாத நிசப்தம். பாவம் முருகர். அதிகாலையில் அவரை வணங்குவதற்குதான் பக்தர்கள் இருப்பதில்லை. நமது தமிழர்கள் எழுவததற்கு எப்படி 7.00 ஆகிவிடுகிறது போலும். .அதன் பிறகு இறைவனக் வணங்குவதற்குள் இறைவன் மீண்டும் துயில் கொள்ளபோய்விடுகிறார் என்னவே. நான் வீட்டிலே தியானம் செய்வது வழக்கமான ஒன்றுதான். ஆனால் இது எனக்குள் ஒரு அழைப்பு போல் கோவிலே தியானம் செய்வது ஒரு மாறுப்பட நிலையாய் இருக்கிறது. இப்போழுது யார் கோவிலே தியானம் செய்கிறார்கள்? கோவில் என்பதே ஒரு வியபார தலமாகிவிட்டது. அதிகாலை தியானம். அற்புதமாய் இருக்கிறதப்பா. தியானம் என்பது குறிப்பிட்ட நேரத்தில் தொடரும் மனதின் ஒருமுகப்பட்ட நிலை. மனம் கட்டாயம் ஒன்றின்மீது குவிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். அது தான் தியானம்.
பொதுவாக சொல்வார்கள், அதிகாலை 4.30 - 7.00 வரை தியானம் செய்வற்கு சிறந்த நேரம் என்று. மனம் ஒரு நிலைபடுத்த உகந்த நேரம்.

சிறு பிரயத்தில் முதல் தெய்வீகம் சார்ந்த ஒரு தேடல் உண்டு. தேவார வகுப்பிலே பெரும் ஈடுபாடு உண்டு ஒரு வகையில் சிப்பாங் அப்பாட் ஊத்தான் மெலிந்தாங் ஸ்ரீ மகா மாரியமன் ஆலயத்தின் தேவார வகுப்பினரின் சமய தொண்டு போற்றுதல் குரிய அரிய தொண்டு என்றால் அது மிகை அல்ல. 30 வருடங்களுக்கு முன் சிறப்பாக இயங்கிய அந்த இயக்கம் அங்கு உள்ள மக்களின் சமய வளர்ச்சிக்கு முன்னேறத்திற்கு பாடுபட்ட ஒரு தொண்டுழிய இயக்கம். எங்களை நல்ல இதயங்களாக ஒழுக்க சீலர்களாகவும் புடம் போட்ட தங்கங்களாக மாற்றிய பெருமை அந்த நல்ல இயக்கதிற்கு உண்டு.( அது நீ சொல்லக்கூடாது. நாங்கதான் சொல்லனும் என்பது என் காதில் விழுகிறது. உண்மைகளை யார் சொன்னா என்ன?)

தேனிசை தேவார பாடல்களை எங்ளுக்கு பண் தாளம் மாறமல் சொல்லித் தந்த ஓதுவார் துக்காங் மணியம் ( சுங்கை சுமுன்) அவர்களின் வழிக்காட்டலுடன் சில ஆசிரியர் நண்பர்களான சிங்கரவேலு. (இன்று தலைமை ஆசிரியர்) செல்வ நாதன் (இன்று உயர்நிலைப்பள்ளி ஆசிரியர்) அவளுடன் நடமாடும் புகைப்பட கலைஞர் ஞான மூர்த்தி என்று அழைக்கப்படும் சிறந்த தொண்டர் திலகம் மு. இலச்சுமணன் அவர்களின் தலைமையில் பீடு நடை போட்ட அந்த இயக்கம் பிற்காலத்தில் எங்களை போன்றோர் படிப்பு தொழில் நிமிர்த்தமாக வெளியுர் வாசிகளாகிவிட்டதால், அந்த இயக்கம் மடிந்துதான் போய்விட்டது என்று கூறவேண்டும்.

இந்த வேலையிலே ஆசான் திரு சின்னயா அவர்களின் வழி இந்து தர்ம மாமன்றம் ஆற்றிய சேவையை இவ்வட்டாரம் மறந்துவிட முடியாது

சிம்பாங் அம்பாட் தேவார வகுப்பினரின் மாபெரும் சாதனை என்னவேன்றால் பாரதி தமிழ் பள்ளியில் இந்திய சன்மார்க்க சங்கத்தின் ஆதரவோடு இலவச பயிலரங்குகளை ஏற்பாடு செய்தது என்றால் அது மிகை அல்ல. சுற்று வட்டாரத்தில் உள்ள நமது இந்திய மாணவர்கள் அதிக பயன் பெற்றார்கள்.. சிலர் இன்று நல்ல நிலையில் இருப்பதற்கு தன்னலம் பாராமல் தொண்டு செய்த என் நண்பர்களைதான் சாறும்.. சிறந்த கல்வி அனைவருக்கும் எட்டிட வாழ்க்கையில் வெற்றி பெறவேண்டும் என்ற நல்ல நோக்கம் அன்றி வேறோன்றும் இல்லை பரபரமே. மக்கள் சேவை மகேசன் சேவை என்பது எவ்வளவு உண்னத கோட்ப்பாடு. அந்த வகையிலே இந்த சிப்பாங் அம்பாட், ஊத்தான் மெலிந்தாங், தெலுக் இந்தான் தேவார வகுப்பினரை இன்றும் நினைத்து பார்க்கின்றேன். அந்த நினைவுகள் அது ஒரு எழுச்சிமிக்க நாட்கள்.

October 16, 2010

நிலவுக்கு



நிலவுக்கு
மீசை முளைத்தால்
எப்படி இருக்கும்?

கற்பனை கழண்டிருக்கும்

நம் காதலர்களுக்கு
காதலே வரமால் போயிருக்கும்

அந்த கிழவியை
கண்டால்
எனக்கு பிடிப்பதில்லை
கையில் பிடிக்கும்
நிலவை
எதற்கு அவ்வளவு
உயரத்திற்கு போக சொன்னாள்?

நேரம் போகவில்லை
என்றால்
நிலவு மேல் ஏறி
காலாற நடந்து வரலாம்

காதல் வந்து விட்டால்
நிலவிலே
உஞ்சல் கட்டி
ஆடிவிட்டு வரலாம்

தேன் நிலவுக்கு
ஜோடி சேர்ந்து
போய்விட்டும் வரலாம்

ஆனால்
நிஜங்களுக்கும்
நிழல்களுக்கும்
மத்தில்
நிலவு
உண்மைகளை
மறைத்துவிட்டது

நிஜங்களின்
மாறுப்பட்ட நிலவு
காதலர்களின்
கற்பனைக்கு ஊற்றாக
மாறி இருப்பது
விந்தையான
ஒரு நிகழ்வுதானே

எத்தனை
கவிஞர்கள்
கற்பனைக்கு
வித்திட்ட நிலா
எத்தனை
காதலர்களின்
ஒன்று சேர்த்த நிலா

எத்தனை பேருக்கு
அறிவுமதியாக இருந்த நிலா
எத்தனை பேருக்கு
சாட்சியாக இருந்த நிலா

அத்தனையும்
வேறும்
நிழல் பிம்பமாக
நிஜங்களின் எதிர்முகமாக
இருப்பது
வேடிக்கை

திடப்பொருளாகவும்
ஜடப்பொருளாகவும்
இருக்கும் நிலவு
மாந்தரின்
கற்பனையை வளத்தை
மெரு கூட்டியது என்றால்
எவ்வளவு விந்தை?


எட்டாத உயரத்தில்
நிலா .......
இருந்தும்
மனிதன் எட்டிப்பிடித்துவிட்டான்.

விடியும் வரை தொடர்ந்த நிலவு
விடியலுக்கு பின் தொடர மறுப்பதேன்?
பகல் மிகவும் நீண்டது பொழுது
மனிதர்கள் நடமாடும் வேளை

மனிதர்கள் ஜாக்கிரதை - அறிவுப்பு பலகை

நிலாவே நீ மறைந்து கொள்
களவானி பையனுங்க
களவாடிடுவங்க

நிலவு........

விந்தைகளின்
கனவு கலைந்துவிட்டது
முந்தைய அதிசயங்களின்
அதித கற்பனை
உடைந்து விட்டது

October 14, 2010

சிரிக்கும் சின்னகுயிலே நீ அழகு





முல்லை கொடி
முகிழும் அழகு
பிள்ளைத் தமிழ்
சொல்லும் மழலை
மொழியும் அழகு

சொல்லும் தமிழ் அழகு
சொக்கவைக்கும் நீ அழகு
தெள்ளுத்தமிழ் போல்
சிரிக்கும் சின்னகுயிலே நீ அழகு


புன்னகை சிந்தும் எனது உறவு
வாழ்க வளமுடன்

October 13, 2010

நித்தியமே நீ வாழ்க!

கூட்டம்




“வானகமே! வையகமே வளர்ந்து வரும் தாயகமே,” என்று அந்த கூட்டத்திலே முழங்கிக் கொண்டிருந்தார் சாம்பசிவம். “நணபர்களே ! இது கலைஞர் கருணாநிதி எழுதிய திரைக்கதை வசனம் அல்ல, இந்த மலேசியா நாட்டிலே பிறந்து வளர்ந்து இறுதி மூச்சை இந்த மண்ணிலே புதைத்துவிட்டு செல்லும் எம்மின மக்களுக்காக என் நெஞ்சிலே எழும் ஏக்க உணர்வுகளால் எழுந்ததை உரைத்தேன். ஏதோ வாழ்ந்தோம் செத்தோம் என்று இல்லாமல் நமக்காக நாம் போராடத்தான் வேண்டும்” என்று சொல்லி கூட்டத்தினரை பார்த்து மீண்டும் தொடர்ந்தார் சாம்பசிவம்.

“நண்பர்களே ! நெஞ்சிலே உரம் உண்டு நேர்மை திறன் உண்டு. நமக்கு இங்கு வாழ்க்கையா இல்லை? நம்மைப் பார்த்தா வந்தேரிகள் என்பது? காடு வெட்டி கழனியை கண்டவர்கள் நாம். பெரும் காடாய் இருந்த நிலத்தை நாடாக மாற்றிக்காட்டியவர்கள் நம் சந்ததியர். இருண்ட காட்டுக்குள் புகுந்து செம்மண் சாலைகளையும் தார் சாலைகளையும் போட்டு கூலிக்கு மாரடித்த கூட்டம் ஐயா நம் தமிழர்கள் கூட்டம்.”

எள்ளும் கொள்ளும் வெடித்தது அங்கு குமிழ்ந்திருந்த மக்கள் கூட்டத்தின் முகத்திலே. உணர்ச்சி பெருக்கம் சிலர் முகத்திலே கருக் கொண்டிருந்தது. சிலரின் முகம் இறுகிக்கொண்டிருந்தது. சிலரின் முகத்திலே கலக்கம் தெரிந்தது.

அப்பவே என் தாத்தா சொன்னாரு

“ ஊருக்கு போனாவது கஞ்சியாவது குடித்து வாழ்ந்துக்கலாம். இங்க தினம் தினம் என்ன நடக்கும் ஏது நடக்கும் என்று தெரியாமல் செத்துக் கொண்டிருக்கின்றோம்”. கூட்டத்தில் இருந்து ஒருவரின் குரல் தீர்க்கமாய் ஒலித்தது.

“கஞ்சி குடித்து வாழ்வதற்காகவா நமது முன்னோர்கள் கடல் கடந்து வந்து காட்டை அழித்து காட்டிலே கொசுக்கடிக்கும் பாம்புக்கடிக்கும்,புலி, சிங்கம், கரடிகளுக்கு முகம் கொடுத்து போராடினார்கள்? எவ்வளவு துயரங்கள் துன்பங்களிருந்து மீண்டு இருப்பார்கள்? இன்று நம் கொஞ்சமாவது நன்றாக வாழ்ந்துக் கொண்டிருக்கின்றோம் என்றால் அவர்களின் தியாகமும் உழைப்பும் தான். உயிரைக்கொடுத்து உழைத்து இந்த நாட்டை செல்வ வளம் கொழிக்கும் நாடக்கிய பெருமை நமக்கும் உண்டு நண்பர்களே. இந்த சொர்க்க பூமியில் வசதியாக வாழ நமக்கும் உரிமை உண்டு. நாம் ஏன் மற்றவர்களுக்கு பயப்பட வேண்டும்? நாம் என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதற்காகதானே நாம் இங்கு கூடி இருக்கின்றோம். உண்மைகளை பேசுங்கள் உரிமைகளை நிலை நாட்டுங்கள் வம்பு வழக்கு எல்லாம் நமக்கு வேண்டாம். சிந்தனை திறன் கொண்டு சீரிய வாழ்வை அமைத்துக் கொள்வோம்..அன்பர்களே”. என்று கூறி முடித்தார் சாம்பசிவம்.

மக்கள் தலைவர் சாம்பசிவம் ஓர் இன்முகத்தோடு சமூக சேவையாற்றுபவர். கருத்த நிழல் அவர் முகம். கண்களிலே ஒளி. எப்பொழுது சிரித்த முகத்தோடு பவனி வந்து பலரின் பிரச்சனைகளை கேட்டு அதற்கு தக்க நடவடிக்கையை எடுத்து மக்கள் நலமே மகேசன் நலம் என்று பலருக்கு உதவும் நல்ல மனம் படைத்த ஒரு பொதுநலத் தொண்டர். ஒரு அரசியல் மன்றத்தின் தலைவரும் கூட. சிறிது காலமாக அவர் மனதில் ஒரு வர்க்க போராட்டமே எழுந்து அவரின் மனதை அலைக்களித்துக் கொண்டிருக்கிறது. நாட்டின் நடப்பும் அவ்வளவு சரியில்லாத சூழ்நிலை. மக்கள் மனதினிலே ஒரு தெளிவை கொண்டு வரவேண்டும் என்ற நோக்கினிலே இந்த கூட்டத்திற்கு ஏற்பாடு செய்திருந்தார் சாம்பசிவம்.

மக்கள் கூட்டம் என்னவோ அதிகமாகத்தான் இருந்தது. படித்தவர்களும் பாமர மக்களும் திரண்டிருந்த அந்த கூட்டத்தில் உணர்ச்சி வயப்பட்ட மக்கள் கூட்டத்தை கட்டுக்குள் கொண்டுவருவது என்பது எல்லோருக்கும் சாத்திய படாதுதான். அதிலும் தமிழர்கள் கூட்டம் என்றாலே சொல்லவே வேண்டாம். எப்பொழுதும் இரண்டாம் கெட்ட நிலைதான். ஒருவர் ஆம் என்றால் மற்றொருவர் இல்லை என்பவர்தான் அதிகம். ஒற்றுமையின் சின்னமாச்சே நமது சமுதாயம் .எப்பவும் இரண்டு கோஷ்டியோடு எதிரும் புதிருமாக இருப்பார்கள்.இல்லை என்றால் அடிதடியில் இறங்கி கோதாவை நொருக்கி தள்ளிவிடுவார்கள். இவர்களை வைத்து எதைத்தான் சாதிக்க முடியும்? என்ற பயத்துடனே இந்த கூட்டத்தை ஆரம்பித்து விட்டார் நண்பர் சாம்பசிவம்.

ஏற்கனவே சூடுப்பட்ட பூனை. சில பிரச்சனைகளில் மூக்கை நுழைத்து அடி வாங்காத குறை. எதையும் திறந்த மனதுடன் பேசும் சாம்பசிவம் ஒளிமறைவற்ற ஒரு உன்னத மனிதர். வருங்காலத்தை சில பிணக்குகளுடன் கணக்கு பார்த்து கூட்டி கழித்து கணக்கு இப்படி தான் வரும் என்று சொல்லும் இயல்பினர்.

“கூட்டிக் கழித்து பாரு எல்லாம் சாரியா இருக்கும்”

என்று சொல்லும் மகா தத்துவத்திற்கு அவ்வப்பொழுது ஆராய்ச்சி மணி அடிப்பவர்.
நேரம் போக போக மக்கள் கூட்டம் இன்னும் அதிகமாக கூடிக் கொண்டிருந்தது. மேலே ஓடிக் கொண்டிருந்த காற்றாடி இன்னும் அதிவேகமாக சுழன்றுக் கொண்டிருப்பதாக நினைத்துக் கொண்டார் சாம்பசிவம். மக்கள் அதிகமாக அதிகமாக புழுக்கம் அதிகரித்துக் கொண்டிருந்தது. நண்பர் சாம்பசிவம் கூட்டத்தை தொடர்ந்து கொண்டிருந்தார்.

ஒரு வயோதியர் எழுந்து,

“ ஜப்பான்காரன் வந்து நம்ம ஜனங்களை வாரிக் கொண்டு போய் மரண ரயில்வேனு சொல்லி இரண்டு லச்சம் தமிழர்களை கொன்று விட்டான்.

நேதாஜி வந்து சுதந்திர இந்தியானு சொல்லி இங்குள்ள தமிழர்களின் உணர்சிகளை ஏற்றி எத்தனை லச்சம் தமிழ் மக்களை இழந்தோம்? உணர்ச்சி படுவது தானே தமிழனின் வேலை.
ஜப்பான்காரனுக்கு பிறகு காட்டுக்காரனுக்கிட்ட மாட்டிக்கிட்டு எவ்வளவு மக்களை இழந்திருகின்றோம்?

மலாயா விடுதலை அடைஞ்ச பிறகு எத்தனை தமிழர்களை பிரிடிஷ்காரன் கப்பல் ஏற்றி இந்தியா என் தாய் நாடுனு சொல்லி எவ்வளவு தமிழர்களை அனுப்பி வைச்சுட்டான். இப்ப இருப்பதோ கொஞ்சம் நஞ்ஞம் மக்கள் தான் இவங்களை வைத்து என்னத்த போராடுவது?” என்று அந்த கிழவர் கேள்விக் கணைகளை தொடுத்தார்.

மக்கள் கூட்டத்திலே ஒருவர் முகத்தை ஒருவர் பார்த்துக் கொண்டனர். வியர்வைகளின் மத்தியில் சிலர் கைக்குட்டையை வைத்து முகத்தை துடைத்துக் கொண்டனர். சிலர் வழிந்துக் கொண்டிருந்த வேர்வை துளிகளை வழித்து தரையில் விட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள்.

ஆம், நாம் இருப்பதோ சிறு பான்மை இனம் அதற்காக நமது உரிமைகளை விட்டு கொடுத்து விடமுடியுமா என்ன? நமது போராட்டத்தின் அடித்தளமே மக்கள் ஒற்றுமைதான். ஒன்றுப்பட்டால் உண்டு வாழ்வு ஐயா. கடுகு சிறுத்தாலும் காரம் போகுமா என்ன? நமது உரிமைகளை கேட்போம் சலுகைகளை பெருவோம். என்று சொல்லி முடித்தவுடன்
“சலுகைகளை பெருவதா? பேசமா அவன் காலுல விழுந்துவிட வேண்டியது.. ஐய்யா சாமி என்று அவன் காலிலே கையிலே விழுந்து நமக்கு வேண்டியதை பெற்றுக் கொள்வோம்”
கூட்டத்திலே ஒரே சலசலப்பு. ஒரு கரடுமுரடான குரல் எதிரொலித்தது. வாட்டசாட்டமான ஆள். என்ன இது கூட்டம் சூடு பிடிக்கும் போல் அல்லவா இருக்கிறது.

நமது உரிமைகளை நாம் பெறுவோம் எவன் காலிலும் விழவேண்டாம். இண்ராப் மாதிரி நாமும் துணிந்தால் எதற்கும் வழி பிறக்கும் என்றார் அந்த முரட்டு பேர்வழி.

உண்மைதான் இண்ராப் காலக்கட்டத்தில் நமது உரிமைகளை எடுத்து சொல்வதற்கு சரியான வழிமுறைகள் இல்லை. இப்பொழுது அதற்கான கதவுகள் திறந்து கிடக்கின்றன. முரட்டுத்தனம் சில சமயங்களில் நமக்கு தேவையான ஒன்றாக இருக்கிறது. பிரிதொரு சமயங்களில் அதுவே நமக்கு முட்டுக்கட்டையாகவும் மாறிவிடுகின்றன..அறிவு நிலையில் இருந்து எதற்கும் நீர்வு காணலாம். உணர்ச்சி வையப்பட்டு எடுக்கும் எந்த ஒரு முடிவும் சரியான முடிவாக இருக்க முடியாது. உரிமைகளையும் சலுகைகளையும் போராடித்தான் பெறவேண்டும் என்பதில்லை. பேசி தீர்த்தால் பல மத இன உணர்வுகளை நாம் கட்டுப்படுத்தலாம் என்று முதல் வரிசையில் அமர்ந்திருந்த எனது நண்பர் இரவி எழுந்து நின்று ஒரு விரிவுரையே நடத்திவிட்டார்..

“அரசாங்கம் இதுவரைக்கும் நமக்கு நல்லதுதானே செய்திருக்கு. சில விசயங்களை நாம் கேட்டு வாங்க தவறியிருக்கின்றோம். சில தலைவர்களை நம்பி ஏமாந்து விட்டோம். யார் யாரை நம்பினோமே அவர்கள் எல்லாம் நம்மை ஏமாற்றி விட்டார்கள். நாமும் உறுதியான குரலில் நமது உரிமைகளை சொல்லி இருக்க வேண்டும்.”

சமுதாயத்தில் நல்லவர் என்ற பெயர் எடுத்தவர் நண்பர் இரவி, அமைதியான குணம், அன்பான பேச்சு, சமுதாய பற்றும் கொண்டவர், ஒரு சிறந்த தொழில் அதிபரும் கூட. வாழ்க்கையில் தான்னுடைய முன்னேற்றம் மட்டும் போதாது. மற்றவர்களும் முன்னேற வேண்டும் என்று பாடுபடுபர்வர்தான் இந்த இரவி. எந்த பேச்சும் தீர்க்க தரிசனமாய் இருக்கும். யோக தரிசன மன்றத்திலே நடப்பு காரியதரிசி, செயல் திறன் கொண்டவர். சாம்பவசிவத்தின் அழைப்பை ஏற்று இந்த கூட்டத்திற்கு வந்தவர். தன்னுடைய பேச்சை தொடர்ந்தார்.

“நான் சொல்வதை கேளுங்கள்” மீண்டும் சற்று குரலை உயர்த்தி “நான் சொல்வதை சற்று காது கொடுத்து கேளுங்கள்” என்று சொல்லி நிறுத்தினார்.

இந்த விசயத்தில் நாம் உணர்ச்சி பூர்வமாக முடிவு எடுப்பதை முதலிலே நிறுத்தவும். அறிவுச் சார்ந்த விசயங்களை சற்று ஆராய்ந்து முடிவு எடுப்பது சாலச் சிறந்தாக இருக்கும். என்பது என் முடிவு. என்று சொல்லி கூட்டத்தினரை பார்த்தார்.

நாம் சிறுபான்மை சமுகம் தான், ஆனால் சாதனைகளை படைத்த சமுதாயம். நமது அறிவு திறனும் ஆன்மா பலமும் ஒன்றுப்பட்டால் இந்த உலகிலே நம்மை போல ஒரு சிறந்த இனம் இல்லை என்பார்கள். ஒன்றுபட்டு சரித்திரத்தை புரட்டி போட்ட வரலாறு நமக்கு உண்டு. கடல் கடந்து நாட்டை வென்றவர்கள் தமிழர்கள். இன்றைய மலேசியா நாட்டிலே பெரும் செல்வந்தர்களில் மலேசிய தமிழர்களும் உள்ளனர். ஆனால் என்ன அவர்கள் சிறு எண்ணிக்கை அவ்வளவுதான்.

அதற்குள் ஒரு நண்பர் எழுந்து நின்று. ம்ம்ம்ம்ம்ம்.......... நீங்கள் சொல்வது நல்லாதான் இருக்கு. தமிழன் தமிழன் என்று நாம் சொல்லலாம் ஆனா வாழ்க்கையில் உயர்ந்த தமிழர்கள் அடிமட்டத்தில் இருக்கும் தமிழனுக்கு உதவ மறுக்கும் போது எப்படி தமிழனின் ஒற்றுமையை பற்றி நாம் பேசமுடியும்? கொஞ்சம் உயர்ந்தவுடன் மற்ற தமிழர்களை ஏளன பார்வையுடன் பார்க்கும் தமிழன் தான் நமது நாட்டிலே மிகவும் அதிகம். இவர்களுக்குள்ளே நூறு சாதி. தமிழன் தடுக்கி விழுந்தாலும் சாதி சாக்கடையில் தானே விழுறான். பிறகு எப்படி ஒற்றுமையாக இருக்க முடியும்? தமிழன் என்று சொல்லுராங்க ஆனால் அந்த தமிழன் தான் நமக்கு “ஆப்பு” வைக்கரானுங்க. என்று சொல்லி கூட்டத்தை ஒரு முறை சுற்றும் முற்றும் பார்த்து அமர்ந்துக் கொண்டார்.

கூட்டத்திலே ஒருவர் முகத்தை ஒருவர் பார்த்து கொண்டனர்.அங்கு சுழன்றுக்கொண்டிருந்த காற்றாடி அனைவரின் எண்ணங்களை போல மிகவும் வேகமாக சுழன்றுக் கொண்டிருந்தது.
ஒவ்வொருவரின் முகத்திலும் வியர்வை துளிகள் முத்து முத்தாக வடிந்துக் கொண்டிருந்தது. காற்றின் அழுத்தமா இல்லை அவர்களின் மன அழுத்தமா என்று புரியவில்லை. எங்கும் வெப்பக் காற்று சுழன்றுக் கொண்டிருந்தது அங்கு குழுமி இருந்த தமிழர்களின் மனம் போல்.

மக்கள் தலைவர் சாம்பசிவம் மீண்டும் ஒலிபெருக்கியை பிடித்து நண்பர்களே! நீங்கள் சொல்வது சரியாகக் கூட இருக்கலாம் ஆனால் தமிழனின் பெருமையை தெரியாதவர்கள் மற்றொரு தமிழனை மட்டம் தட்டுவார்கள். உண்மையை உணர்ந்தவர்கள் தமிழன் என்ற உணர்வுடன் வாழத்தான் ஆசைப்படுகின்றார்கள்.

ஆனந்த கிருஸ்ணன் தமிழர்களின் பெருமைக்கு நல்ல எடுத்துக் காட்டுதானே. இரட்டை கோபுரம் அவரின் பெருமைக்கு சான்றுதானே. தொலைத் தொடர்பு தகவல் சாதனத்தை விண்ணிலே ஏவிய பெருமை அவருக்கும் உண்டு ..அது தமிழனுக்கும் பெருமைதானே. அவ்வளவு ஏனப்பா ஏர் ஆசியா தோனி பெர்னண்டெஸ் நஷ்டத்தில் இயங்கிய நிறுவனத்தை இன்று உலகிலே தலைச் சிறந்த ஒரு நிறுவனமாக மாற்றிக் காட்டி பெருமை நமக்கும் இருக்கிறதுதானே.

நம்மால் முடியாதது எதுவும் இல்லை முயன்றால் எதுவும் திருவினையாகும்..நாம் யார் காலிலும் விழவேண்டிய அவசியம் இல்லை முயற்சி முயச்சி அது பயற்சியாய் ஆக்கிக் கொண்டால் எவன் உதவியும் நமக்கு தேவையில்லை. அவன் அதை கொடுப்பானா? இவன் இதைக் கொடுப்பானா? என்று ஏங்கிக் காலத்தை கழித்துக் கொண்டிருக்க வேண்டிய தேவையும் இல்ல அவசியமும் இல்லை.

கூட்டத்தில் எழுந்த இன்னொரு முதியவர் “சரியா! உங்க பேச்சுக்கே வரேன். ஆனா போற போக்கிலப் பார்த்தா பிரச்சனைகள் உருவாகும் போல இருக்கு இதுக்கு நீங்க என்ன சொல்லுறீங்க?”

உணர்ச்சி பெருக்கெடுத்து ஓடிக் கொண்டிருந்த ஒரு சிலரின் முகத்தில் ஒரு வகையான கலக்கம் ஐயோ இது என்ன நம்பல நிம்மதியா வாழ விடமாட்டனுங்க போல இருக்கு என்று ஒரு சில முனுமுனுத்துக் கொண்டிருந்தனர். ஏதாவது நடந்தால் நாம் எல்லாம் எங்கே போவது?

மரம் வைத்தவன் தண்ணீர் ஊத்தாமலா போவான்? கடவுள் நமக்கும் ஒரு வழிக் காட்டாமலா இருப்பாரு? மாரியாத்தா நம்ப மனசுக்கு நல்ல படியாகத்தான் படி அளப்பாள். ஒரு தாய்குலத்தின் பிரார்த்தனை.

மீண்டும் அதே குரல் அந்த கரடுமுரடான மனிதரிடமிருந்து “ மாற்றதிற்குதான் நாம் போராட வேண்டுமா? நம்மை நாமே காப்பதற்கு இந்த பூமியிலே போராடிக் கொண்டுதானே இருக்கின்றோம். தமிழனுக்கு போராட்டமே வாழ்க்கையா போச்சு..மற்றவர்கள் நம்மை காப்பதானுனு நினைச்ச அதை விட முட்டாள் தனம் வேறு எதுவும் இல்லை. முதலிலே நம்மை நாம் காப்பாற்றிக் கொள்ள வேண்டும்.” .

அதை நான் ஆமோதிகின்றேன் என்று சொல்லி மக்கள் தலைவர் சாம்பசிவம் ,“இந்த சமுதாயத்திற்காக ஒரு செயல் திட்டம் வரைந்தே ஆகவேண்டும். அந்த திட்டதின் வழி சமுதாய வளர்ச்சி மட்டும் அல்ல, சமுதாய பாதுக்காப்புக்காகவும் ஒரு செயல் திட்டம் வேண்டும். அதை அரசாங்கத்திடம் நாம் வலியுறுத்த வேண்டும்.” என்று சொல்லி முடிப்பதற்குள் கூட்டத்திலே சலசலப்பு..

நான்கு ஐந்து காவல்துறை அதிகாரிகள் மண்டபதிற்குள்ளே நுழைந்து மேடையை நோக்கி, பேசிக் கொண்டிருந்த மக்கள் தலைவர் சாம்பசிவத்திடம் ஏதோ கேட்டுக் கொண்டிருதார்கள். இந்த கூட்டத்திற்கு நீங்கள் வாங்கிய அனுமதியை காவல்துறை மீட்டுக் கொண்டுவிட்டது. கூட்டம் அப்படியே கலைந்து செல்ல வேண்டும் என்று உயர் காவல் அதிகாரியான ஒரு தமிழர் உறுமிக் கொண்டிருந்தார்.

கூட்டம் கலவரப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது. கூட்ட நெரிச்சலில் எங்கோ ஒரு மூலையில் நண்பர் இரவி விழி பிதுங்கி மாட்டிக்கொண்டார். சாம்பசிவம் எவ்வளவோ மன்றாடியும் அந்த உயர் அதிகாரி மனம் இரங்கவில்லை. இரண்டு காவல் அதிகாரிகள் மக்கள் தலைவர் சாம்பசிவத்தை தரதரவென்று இழுத்து சென்றுக் கொண்டிருந்தனர். அவரின் மூக்கு கண்ணாடி விழுந்து நொறுங்கி கிடந்தது. அவரின் ஒருகால் கிழிந்த செருப்பு மேடையை நோக்கி அவர் இல்லாத வெறுமையை எதிர்ப்பார்த்து காத்துக் கொண்டிருக்கிறது.

October 11, 2010

தெரு நாய் சித்தாந்தம்




“என்ன இது மானங்கெட்ட பொழப்ப போச்சி?” எதற்கு எடுத்தாலும் இன குரோதம் , மத விரோதம் என்ற வக்கிர பார்வை கொண்டு மற்றவர்கள் மீது ஒரு வகையான இன துவசேத்தையும் ஒருவகையான இன ஆளுமையாக திணிப்பது எத்துனை பேரிண்பம் சிலருக்கு.

ஒரே திகைப்புடன் தவழ்ந்து கொண்டிருந்த மலேசியா அரசியல் பெர்காசா என்ற நாட்டாமை வந்தவுடன் மூழு மூச்சில் இன அரசியலில் களம் இறங்கி இருப்பது ஒரு வையான அச்சத்தை தந்துக் கொண்டிருகின்றன. மூன்று இனங்களின் ஒற்றுமையை வாய்க்கிழிய பேசும் அரசியல் வாதிகள் இன துவேசங்களை கண்மூடி வேறுமன பார்த்துக் கொண்டிருப்பது இன்றைய அரசியல் வாதிகள் இரு மாறுப்பட்ட அரசியல் களம் அமைத்து பவனிவருதை குறிக்கின்றன. அவர்களின் பார்வையில் இன துவேசம் தேவையான ஒன்றாக இருக்கிறது. அதிலும் இன முரண்பட்ட கருத்து சொல்லும் இனவாதிகளை விட்டு .அக்கருத்துக்களை வெளிகொணரும் பத்திரிகையாளர்களை பதிவாளர்கள் இன்னலுக்கும் ஆளாக்கும் ஈன புத்தி உள்ள பலர் நிறைந்திருக்கின்றனர்.

1 மலேசியா என்னும் மலேசிய பிரதமரின் கோட்பாடு இன உணர்வாளர்களின் பலத்த அடிவாங்கிக் கொண்டிருப்பது மலேசியா கடக்க வேண்டிய பாதை மிகவும் அதிகம் என்பதை பறைச்சாற்றுகின்றன. மலாய் மேலான்மை என்ற சுலோகம் இன்னும் இந்த மண்ணிலே சுக பிரவசம் ஆகிக்கொண்டிருப்பது வருத்தம் அளிக்கும் விடயம்தான்.

சீனர்கள், இந்தியர்கள் வந்தேறிகள் என்பது சில மலாய் மேலான்மை கொண்ட அரசியல் வாதிகளும் சில படித்த ஆசிரியர்களும் சொல்வது எந்தவகையில் உண்மை? உண்மையில் இந் நாட்டு மக்கள் அனைவரும் ஒரு வகையில் வந்தேறிகள்தான். சரித்திரத்தைப் புரட்டி பார்த்தால் உண்மை தெரியும். அரசரில் இருந்து ஆண்டி வரைக்கும் எதோ ஒருவகையில் வெளி நாட்டு தொடர்பு கொண்டிருப்பது புலப்படும். அரசியல் பலம் கொண்டு விட்டதனால் மட்டும் உண்மை மறைகப்படுமா என்ன? இது அனைவருக்கும் சொந்தமான நாடும். வளமான இந்த நாட்டை ஒரு இனம் மட்டும் சொந்தம் கொள்வது ஒரு வகையான சுரண்டல் சித்தாந்தம்தான்.

சீணர்களும் இந்தியர்களும் ஆளுவதற்க வழிவகைகளை தேடுகின்றோம்? சொந்த நாட்டிலே இறையாண்மையோடு வாழ்வதற்குதானே வழிகளை தேடுகின்றோம். மற்றவர்களுக்கு கிடைக்கும் சலுகைகளை தானே நமக்கும் கேட்கின்றோம். இதில் என்ன தவறு ? உலக சரித்திரத்தஇல் எந்த இனமும் வானத்தில் இருந்து குதித்ததல்ல. சிறப்பு சலுகைகளோடு வாழ்வதற்கு. முண்னேறுவதற்கு ஏழ்மை ஒரு காரணமாக இருக்கலாம். அந்த ஏழ்மையே காரணம் காட்டி மற்ற இனங்களை அடிமை படுத்துவதற்கு சரியான நடவடிக்கையா என்றால் அது ஒரு தவறான முண்ணுதாரனமாகிவிடும் என்றுதான் பயப்படுகின்றோம். பிறகு மீட்க முடியாத ஒரு தெய்வீக தன்மையை ஒரு இனத்தின் மீது படுந்துவிடும். சலுகைகளும் சிறப்பு சலுகைகளும் ஒரு இனத்தின் வளர்சிக்கு ஊக்கம் அளிக்கும் என்றால் தவறு ஒன்றும் இல்லை. இந்த 50 வருங்கள் மேல் கிடைத்த சட்டப்படியான சலுகைகளை இன்னும் காலம் பூராவும் இவர்கள் தக்க வைத்துக் கொள்வதில் எந்தவகையான தார்மீக பண்புகள் இருக்கிறது? மற்றவர்கள் இவர்களூக்கு காலம் பூராவும் அடிமையாக வேண்டுமா என்ன? நாம் கேட்பது எங்களுக்கும் வாழ்வதற்கு வழிவகைகளை செய்யுங்கள் என்பதே. அடிமைத்தனத்தை யூத இனம் செய்தால் வாய் கிழிய கத்தும் இவர்கள்.மலாய் மேலாண்மை மற்றவர்கள் மீது தினிப்பது எந்த வகையில் நியாயம்?.

உரிமைகளை அணைவருக்கும் தாருங்கள். ஏழ்மையை துடைத்தொழியுங்கள். தேவையில்ல சலுகைகளை மீட்டுக்கொள்ளுங்கள். வேலைப்பாகுபாடு எதற்கு தகுதிபடைத்தவர்களுக்கு தகுதியான பதவி என்றால் ஏன் இவர்கள் வரிந்து கட்டிக்கொண்டு களத்தில் இறங்குகின்றார்கள் . தங்களின் சுக போக வாழ்வுக்கு பங்கம் வருமோ ,அல்லது மற்றவர்களின் உழைப்பில் குளிர்க்காய முடியாது என்பதாலோ?

உண்மையில் சீனர்கள் இந்தியர்கள் வரிபணத்தில் தான் இவர்கள் ராஜ போக வாழ்கை வாழ்கின்றார்கள். 50 வருடங்களுக்கு முன் மலாய்காரர்கள் எழ்மை நிலையில் இருந்து இன்று நாட்டிலே பெரும் பணக்காரர்களாக மாறியிருப்பதற்கு அரசாங்கதின் வரி பணம் எவ்வளவு தேவை பட்டிருக்கும்? இன்றும் கூட அவர்களின் வரி வருமான 30 சத்விதம் என்றால் 70 சவிதம் சீனர்கள் இந்தியர்களின் வருமான என்றால். இவ்வளவு காலம் இவர்களின் உயர்வுக்கு நமது பங்கு இருக்கிறது அல்லவா. வளர்ந்த பிறகும் மற்றவர்களை வளரவிட்டாமல் செய்யுன் நோக்கம் தான் என்ன? சீனர் இந்தியர் உழைப்பில்லாமல் மலேசியா உயந்திருக்க முடியாது .இந்த நாட்டின் ஒவ்வொரு வளர்சியும் சீன இந்தியர்களின் ஆக்கத்தில் எழுந்தவைதான்.

எந்த இனத்தின் உரிமையும் பறிபோக கூடாது. என்பது மலேசியா நட்டின் சட்டம். இந்த மலேசியா சட்டத்தின் படி எல்லோருக்கும் இங்கு உரிமை உண்டு. ஆனால் சட்டத்தின் வழி சலுகைகளை உரிமைகளாக அதுவும் மலாய் மேலாண்மையாக மாற்றுவது நீதிக்கு உகந்தது அல்லவே. உரிமைக்காக நீங்கள் போராடலாம் ஆனால் மற்றவர்கள் உரிமைகளை பறிப்பதற்கு உங்களுக்கு ஏது உரிமை?

இன்னும் சொல்ல போனால் மலேசியர்களின் சிந்தனை மாற்றம் ஆக்ககரமான அறிவு நிலையில் இல்லை என்பதே எனது வாதம். குழு அல்லது இன முறையில் இயங்கும் எந்த ஒரு அரசியல் சித்தாந்தம் பாதகமான பின் விளைவுகளைதான் தரும் என்பது இயற்கை தத்துவம். அமெரிக்காவில் இன பேதங்களை களையும் முற்போக்கு சிந்தனை அந்த நாட்டிலே அரசியல் சாசனத்தை வரைந்த அரசியல் வாதிகளுக்கு இருந்தது. அதே சிந்தனை நமது முன்னாள் முதல் பிரதமர் துங்கு அவர்களுக்கும் இருந்தது. அதன் பிறகு வந்த அனைத்து அரசியல் தலைவர்கள் இன ரிதியான அனுகு முறைகள் இன்று நாட்டை ஒரு இக்கட்டான நிலைக்கு இட்டுச்சென்றுள்ளன, நாடு மற்ற இனத்தின் பொறுமையில் முன்ணேறி இருக்கலாம் ஆனால் ஒரு இனத்தை அசுர பலம் கொண்டு நிர்மாணிப்பது என்பது புலி வாலை கையில் பிடிப்பது போன்றுதான். சாதக பாதமான பின் விளைவுகளுக்கு இவர்களும் முகம் கொடுக்க வேண்டி வரலாம். தடை என்னும் சுவரை உடைக்கலாம். .தடை என்னும் சுவரை அவர்களுக்குள் எழுப்பிக் கொண்டால் எப்படி?

மலேசியா பொது ஜன அரசியலில் இவர்கள் கடைப்பிடிக்கும் நெரு நாய் சித்தாந்தம் அது இவர்களையும் கடிக்கலாம் அல்லது மற்றவர்களையும் கடித்து குதறலாம் .காலம். பதில் சொல்லும். இன்னல் அற்ற மலேசியாவை எதிர்பார்த்து காத்திருப்போம்.

October 9, 2010

விடியலை தேடுவது எங்கே.

ஈனத்த தமிழன நீ
இன்பத் தமிழை மறந்துவிட்டாய்
ஊனத் தமிழன நீ - தமிழ்
உள்ளோளியை மறந்துவிட்டாய்

மறத்த தமிழன - நீ
மாவீரத்தை மறந்துவிட்டாய்
மறதித் தமிழன நீ - -தமிழ்
மாண்புகளை மறந்துவிட்டாய்

அடிமை தமிழன - நீ
ஆண்டதை மறந்துவிட்டாய்
ஆணவத் தமிழன நீ - தமிழ்
அறுங்குணத்தை மறந்துவிட்டாய்

அன்புத் தமிழன - நீ
ஆன்மீகத்தை மறந்துவிட்டாய்
உண்மைத்தமிழன நீ - தமிழ்
உணர்வுகளை மறந்துவிட்டாய்

இயற் தமிழன நீ
இனமானத்தை மறந்துவிட்டாய்
சிறைத் தமிழன நீ - தமிழ்ச்
சிந்தனையை மறந்துவிட்டாய்


கயமைத் தமிழன நீ
கனிவை மறந்துவிட்டாய்
கல்லா தமிழன நீ - தமிழ்
கல்வியை மறந்துவிட்டாய்

குடிகாரத் தமிழன நீ
குணத்தை மறந்துவிட்டாய்
குருதித் தமிழன நீ - தமிழ்
குலத்தை மறந்துவிட்டாய்

இடித்தாங்கி தமிழனை
இடித்துரைப்பது எங்கனம்
நடைப்பிணமாய் வாழும்
நாய்களை திட்டுவது எங்கனம்?

October 8, 2010

காலமகள் கோலத்தில்


காலமகள் கோலத்தில்
காத்திருந்தாள் கன்னிமகள்
காதல் என்னும் ஓடத்திலே
கரைச்சேர்ந்து விட்டாள்

தேனை சுவைத்திட்ட
தேன்சீட்டு போல - தேக
சுகத்தில் லைத்துவிட்டாள்
சோகத்தையே மறந்துவிட்டாள்

ஆழ்கடல் மீனினை ஒத்த
ஆழ்ந்த சுகத்தினில் தன்னை மறந்தாள்
ஆற்றாமை வெள்ளத்திலே
ஆடி களைத்து விட்டாள்

அன்பினில் முகிழ்ந்து நின்றால்
அழகினில் திரண்டு வந்தாள்
ஆசையில் கட்டுண்டு - அவனை
ஆரத்தழுவினால் நெஞ்ஞோடு

இரண்டாற கலந்த இன்பநாதம்
இல்லற ஜோதியில் ஒளிர்ந்தது
ஈன்றுவிட்டால் பிள்ளையமுதை - ஏற்றுவிட்டால்
ஈடுடாற்ற அன்னை என்னும் இன்னமுதை.