December 7, 2009

உண்மைகள்



உண்மைகள்
புதைகின்ற போது
எனது
உள்ளமும் உடைகின்றன
வலிகளின் வேதணை
விழிகளின் வழியில்
வினோதமாய்
விம்மி அழுகின்றன

இருளிலே
மறைந்தும் மறையாமல்
தெரியும்
உள்முக கண்ணாடி
பிம்மத்தின்
உணர்ச்சி வேகத்தில்
போக்கற்றுப் போனது
நிஜங்களின் விழிகள்

என்றாவது ஒரு நாள்
உண்மைகளின் உரு
நிஜத்தின் கருக்களாய்
நிழல்களின் விளிம்பில்
ஒளிரச் செயும்

அப்பொழுது
புதைந்து போன
வேசங்கள்
தோண்டி எடுக்கப்படும்
இறந்துப் போன
நிஜங்கள்
பூமியின் பிம்மத்தில்
விரிச்சமாய் விரிந்து நிற்கும்
மனோவியம்
@மனோகரன் கிருடணன்.
Post a Comment