November 20, 2009

தவப் பயணம்



தவப் பயணம்

மனம் என்னும் அறிவு
தியானத்தில் திளைத்திருக்க
மவுனத்தின் காலம் விரிந்திருக்க
பிரம்மம்மாய் தவப் பயணத்தை
தொடங்கியது என் மனம்

பசுமை என்னும்
பூமி தாய்
பச்சைக் கம்பளத்தை விரிக்க

என் மனம்
மேலே எழும்பித் திரிய
மேகக் கூட்டங்கள்
நீர் விழ்ச்சியின்
பேர் இரைச்சலில்॥,,,,,,,

இன்னும் இன்னும்
மேல் எழும்ப
பூமி பந்து
வெளிர் நீலமாய்
சிறுத்துக் கொண்டு
போனது .....

என்
மன வேகத்தில்
வெண்நிலவும்
என் காலடியில்
விழ்ந்தது

என் மனம்
அதிலே மிதந்தது
வெண்மை
வழி எங்கும்
வழிந்தது
என் மனமோ
விரிந்துக்கொண்டே போனது.........

இளம் சூரியன்
எட்டிப் பிடிக்க
என் மனம் விரைந்தது

ஒளி வேகத்தில்
சூரியனை
சுற்றி வந்த
என் மனம்
பிரபஞ்ச பயணத்தை தொடந்தது.....

பூமியும் நிலவும் சூரியனும்
சிறுப் புள்ளிகளாய்
கரைந்துபோனது

ஒளிர்ந்து கொண்டிருக்கும்
கோள்களும்
நட்சத்திரங்களும் பால் வீதியும்
என் முன்னே மிதந்து வந்தது
பரமன் பள்ளிக் கொண்ட
பாற்கடலோ ? பால் வீதியோ?

அற்புதங்கள் ஒன்று சேர
அண்டச்சாரத்தின் அம்சங்கள்
ஒளிர்ந்து மிளிர
ஆகா அற்புதம் அற்புதம்
மனம் குதுக்களிக்க
சக்தி களம்
என் மனக் கண்ணில் பட்டது

மனம் இலவம் பஞ்சாய்
மிதந்தது............

எங்கிருந்தோ ஒரு கருங்கோடு....
என் மனம் தாண்டிச் சென்றது......
சுழர்ச்சியின் வெளிப்பாடு
நீண்டு செல்லும்
அந்த பாம்பின்
பெயர் தான் என்ன?
இராகு கேதுவா?

இருண்ட குழியில்
பிரமாண்டம்
மாபெரும் காந்த அலைகளால்
ஈர்க்கப் பட்டு
அந்த இடம் சக்தி களமாய்
அல்லோலப் பட்டுக் கொண்டிருந்தது
என் மன பயணம்
தொடந்தது

எங்கும் கருமை
எங்கும் அமைதி
எங்கும் புனிதம்
எதுவும் ஏகாந்தம்
எதுவும் ஆனந்தம்

பிறவி என்னும்
பெருங்கடல்
கடந்த என் மனம்

ஆதியும் அந்தமும் அற்ற
ஆதி பிறப்பிடத்தை நாடியது
ஜீவன் சமம் ஆதியாகும் (சமாதி)
இருப்பிடத்தில்
சங்கமம் ஆனது

இருட்டறைப் போன்று
மயான அமைதியில்
மன அமைதி கொள்ளத் தொடங்கியது
தொடர்ந்து வந்த பாதை
சிவ பாதமாய்......
சிவ லோகமாய்
மீண்டும் மீண்டு
வந்த தூய்மை
கரு மையத்தை
தேடி அலைந்த இடம்
இது தான் சிவ களம்.
தவ களமாய்

என் மனம்
ஆழ்ந்த மவுனத்தில்
அகப்படுக் கொண்டது.
பிரபஞ்சம்
அந்த மவுனத்தில்
விரிந்துக் கொண்டு போகிறது.....




அன்புடன் மனோகரன்


வாழ்க வளமுடன்






















Post a Comment