September 11, 2009

ஏற்றிடும் இன்ப ஆராதனை


விழிகளின் ஓரம்
விரல்களின் ஷ்பரிசம்
இதழ்களிம் ஒரம்
இமைகளில் தாபம்

கனிந்திடும் அதரசம்
யென்று நினத் தேன்
காதல் மொழித்
தந்து அனைத் தேன்
என் விழி நிலவு
என்று நினத் தேன்
என் விரச
தாபங்களில்
விழ்ந் தேன்

சுவை தரும் அமுத பானம்
சுவைத்திடும் இன்ப தேனாம்
இசைந்திடும் ஆனந்த கானம்
இளமையின் இன்ப வானம்

சித்தம் கலங்கினும்

சிந்தை மகிழினும்
சீர் சித்திரமாய்
சிரித்திடினும்
முத்த மழை கொடுத்தலும்
முகத்திரை அகலாது
முத்திரை பதித்து
முழு மதியாய் நின்று - என்னை

அத்தான் என்று அழைப்பதிலே
ஆனந்தம் கோடிக் கோடி
ஆசை தீர அனைப்பதிலே
ஆயுள் அதை விட கோடிக் கோடி


தொட்டுவிட இடை
துவண்டு விடும்
துள்ளல் நடையும்
மின்னல் கொடியும்
தளர்ந்து விடும்
அள்ளி அனைத்திட
ஆனந்தம்
தொடர் கதையாய்
தொடர்ந்து விடும்

எண்ணி எண்ணி
சிந்திடும் புன்னகை
ஏக்கத்தில் கண்னம்
சிவந்திடும் தாரகை
எழில் கொஞ்சும் மேனகை - அவள்
எனக்கோர் ஏந்திழை

பள்ளியறை பாடங்கள்
பளிங்கு திரழ் தேகம்
சொல்லி வைத்த ஆலாபங்கள்
சொக்கிடும் மன தாளங்கள்

ஏற்றிடும் இன்ப ஆராதனை
ஆற்றிடும் ஆனந்தத்தின்
வைபோகம்
பச்சைக்கிளி இச்சைக்கிளியானால் -
என்னவள்
இல்லற விருந்தானால்
நல்லறம் தாங்கிடும் மருந்தானால்
சங்க தமிழ் கூறும்
அகத்துப் பொருள்லானால்।

அன்புடன்
மனோகரன்
Post a Comment