September 7, 2009

மலர்ந்த முகம்






மலர்ந்த முகம்

மலர்ந்த முகமே வாழ்க்கையின் இன்பம் என்ற முதுமொழி தமிழில் உண்டு।மிகவும் எழிற் நிறைந்த தத்துவ நோக்கம் தன்னுள் அடக்கி கொண்டிருக்கிறது. மலர்ந்த முகத்தை உண்ர்ந்துக் கொள்வது என்பது வாழ்க்கையின் ரகசியத்தை அறிந்து கொள்வதற்க்கு சமம்.

மனித வாழ்க்கையில் முள் நிறைந்த பாதைகள் தான் அதிகம்।பஞ்சு மெத்தையில் அனுபவித்த சுகத்தை விட பாழும் முட்ச்செடியில் விழ்ந்து துன்பத்தில் துய்ந்த வலிதான் அதிகம். துன்பம் வரும் வேளையிலே சிரிங்க என்று சொன்னார் வள்ளுவர். துன்பமே வாழ்க்கையாய் ஆகும் போது சிரிப்பதற்க்கு முகம் மலர்வதற்க்கும் எங்கணம் இயலும்?

இரட்டை தண்டவாள பாதையை போன்று, இந்த வாழ்க்கைச் சாரம்। மனைநலம் அல்லது துனைநலம் அன்றி பெரும் பார சுமைகளை கடக்க முடியாது. இருமணமும் ஒருங்கினைந்து செல்லும் பொழுது வாழ்க்கை என்னும் இரயில் வண்டி சுமுகமாகவும் சுலபமாகவும் இயங்கும். இருவர் மனம் இயல்பாக இருக்கும் போது வாழ்க்கை சக்கரமும் நன்றாகவே ஓடும்.அப்பொழுது இல்லறம் மலர்ச்சி கானும். ஆயிரம் பிரச்சனைகள் இருக்கட்டுமே அதை அன்பான முறையில் பேசி திர்த்து கொள்ளாமே.இருமன ஒன்றினைந்த்திருந்தால் மலையாலவு பிரச்சனைகளும் சிறு புள்ளிகள் போன்று ஆகும். மனம் இருத்தால் மார்க்கம் உண்டுடல்லவா? மலர்ந்த முகமே வாழ்க்கையின் சிறந்த மூதலீடு.

தனிமை வாழ்வின் காரணமாக ஆதரவு அற்ற நிலையில் கண்கான கடலிலே தனிமை சிறையில் சிக்கி சீர்ரழிந்து சின்ன பின்னபின்மாகி எத்தனையே பேர் உற்சாகம்மின்றி திகைத்து திண்டாடியாவாறு நடைப்பினமாய் வாழ்ந்து மறைகின்றனர்।அவர்களின் வாழ்வில் மலர்ச்சி இல்லை.மலர்ந்த முகத்தை உணர்ந்துக்கொள்ளும் திறனும் இல்லை.

வீடு நேக்கி வரும் கணவனை மலர்ந்த முகத்தோடு வரவேற்க்கும் அன்பு மனையாளின் முக கவர்ச்சிக்கு கோடி இன்பத்துக்கு சமம் அல்லவா? இல்லற வாழ்வின் ஜீவாதார வாழ்கையேடு ஒட்டிய தேவைகள் எவ்வளவோ இருப்பினும் முகமலர்ச்சி மிக அவசியம்।

அழகான வேலைப்பாடுகளால் செய்யப்பட்ட எத்தனையே விலை உயர்ந்த கலைப் பொருட்களை விட எளிமையும் அழகும் பெற்று விளங்கும் முக மலர்ச்சி, ஆணுக்கும் சரி, பெண்ணுக்கும் சரி எவ்வளவு முக்கியம்? புன்னகை தானே இயற்க்கை தந்த நகை. இறைவன் தந்த கொடை.
Post a Comment