August 23, 2009

உள்ளத்தின் ஒளிக்கீற்று


நீண்ட நெடும் பயணம்
எந்தன் தேகதின் வலுக்கூட
குன்றி விட்டது......
அன்பின் நிலையே இன்னும்
பன் மடங்கு மேலே மேலே
உயர்ந்து உயர்ந்து
விண்ணை தொட்டு விட்டது

கால ஓட்டதில்
கரைந்து போன கரைகள்
அதன் வடுகள் மட்டும்
இன்னும்
மறையாமல் போன மர்மம்
என்ன?

கோடுகள் கூட
கட்டம் போட்ட
வாழ்கையாயை
என்னை சிறை வைத்தன
நீர்த்து போன
எனது சில்லைரை தனங்கள்
சிறு கிறுக்கல்கலாயை
சிரிக்கின்றான........

மரூத்து போன மரகட்டையாய்
மாற்றத்தை தேடு
இந்த வாழ்க்கை
குறுத்து முனையாய்
தொட்டது
ஒரு
தவ யோக சாலை

எங்கோ ஒரு ஒளிக்கீற்று
என் உள்ளத்தில்
ஒளிர்ந்தது
கடல் அலையாய்
அலைந்து கொண்டிருந்த
என் மனச்சாலை
மவுனத்தின் விளிம்பில்..........

ஊக்கம் பெறும்
என் உடலும்
உணர்வு பெறும்
என் மனமும்
ஆக்கத்தின் தலை வாசல்

சுடர் ஒளி என் மனக்கதவை
தட்டுகின்றன
சோதி ஒளி என் மனச்சிறையை
எரிக்கின்றன



தூய இல்லற ஞானியின்
தவ யோக வாழ்க்கை முறை
என்னை அழைக்கிறது...
.


வாழ்க வையகம் வாழ்க வளமுடன்
Post a Comment