July 20, 2009

கெளமார காதல்...(1)......


கெளமார காதல்.........

சில்லென்று
ஒரு சின்ன புஷ்பம்
சிரித்துக்கொண்டொடும்
மின்ணல் இடையில்
துள்ளல் நடையில்
துவண்டு சாயும்.....அது மயங்கி
என் மடியில் வீழும்...........

இமயத்தின் சாரலில்
இதயம் கொஞ்சம் மலரும்- எந்தன்
இளமை அங்கு திமிரும்
இனிமை எங்கும் மயங்கும்

கனா காணும் காலம்மெல்லாம்
கவிதை பொங்கும் -எந்தன்
கவி உள்ளம் - அவள்
கருவிழியில் மையம் கொள்ளும்

தன்னொளி நிலாவில்
தவழ்து வரும் அழகு -- அவள்
தரணி புகழ் பாடும்
தமிழ் பெண்னவள்--என்னவள்


மலர் சோலையில்
மயில் ஆடும் எந்தன்
மனச்சோலையில்
அவள் நினைவாடும்......

குயில் போல் குரல்
குங்கும சிமிழ் போல் நிறம்
பயிற் போல் செழிப்பு
பைந்தமிழ் வனர்ப்பு

சிந்தனை சிலுவையில்
சிறைப்பட்ட என்னை-- தன்
நெஞ்சத்தில் சுமந்தவள்
என்னவள் -- என் இலலத்தவள்,,,,,,,,,,,,,

ஆதி மனித காதலை
அந்தம் மில்லா தேடலை
தொடரும் என் கவிதை வரிகள் ............
Post a Comment